Saadet"e gençlik aşısı..

Prof. Numan Kurtulmuş''un Saadet Partisi''ne genel başkan seçilmesi "Milli Görüş" camiası için "İkinci Erbakan" olayıdır.

Çünkü Numan Kurtulmuş Milli Görüş''ün ikinci kuşağını temsil ediyor.

Bu kuşağın ipi göğüslemesinin vakti çoktan gelip geçmişti.

28 Şubat sürecinden itibaren Milli Görüş''çülerin kendi tarihleriyle yüzleşmesinin bir meyvesidir Kurtulmuş.

Keşke yüzleşme bu kadar gecikmeseydi.

Kongrede yaptığı konuşmada partisinin kırmızı noktalarını vurguladı Numan Hoca.

Bu yüzden klasik çizgilerden taviz vermemekle birlikte Saadet Partisi''ne yeni açılımlar kazandırması bekleniyor.

Bundan sonra Numan Hoca''nın yapması gereken ilk iş "ikinci kuşak"la "üçüncü kuşağı" harmanlamak olmalı.

Yani, Saadet Partisi gençleşmeli.

Yola Numan Hoca''yla devam eden Milli Görüş camiası Numan Hoca''yı "emanetçi" bir genel başkan olarak görmemeli.

Böyle bir algı Saadet''in yürüyüşünü yavaşlatır.

Oysa şimdiki durumda Saadet''e yepyeni bir heyecan, kolektif liderlik, donanım ve dinamizm lazım.

Birinci kuşağın görevi, Milli Nizam Partisi''nden Saadet Partisi''ne uzanan kırk yıllık siyasi tecrübeyi aktarmak olmalı..

"Mühendis" bir liderden sonra "iktisatçı" bir genel başkanla yola devam edecek Milli Görüş camiası.

Numan Kurtulmuş diğer liderlerden ayrı olarak bir "fark" ortaya koyabilecek mi hep birlikte göreceğiz.

Finans kapital krizde, ama uluslar arası kapitalist sistem tüm unsurlarıyla ortadan kalkmadı henüz.

Hiçbir sistem, yaratıcı potansiyellerini tüketmedikçe tarih sahnesinden ayrılmaz (galiba Karl Marx böyle demişti).

Şurası da bir gerçek, dünya yeni bir sürece doğru evriliyor.

Küreselleşme ülkelerin kaderini birbirine eklemliyor.

Artık ''yerel liderlik'' yetmiyor, ''küresel liderlik'' yetenekleri gerekiyor.

Numan Hoca''nın sevilen kişiliğinin yanısıra iktisatçı bir formasyona sahip olması Saadet Partisi için ikinci bir şans..

Bu şansı Türkiye için bir şansa dönüştürmek gerekiyor.

Hayırlı, uğurlu olsun.

Bu ülkede tarihe bakışımız hep eksikliklerle malül, dolayısıyla dört başı mamur bir tarih öğretilemiyor okullarımızda. Tarih, olandır, oldurmak istediğimiz bir şey değil. Öte yandan tarihi bir olayı irdelerken bir olaylar zincirinden söz ediyoruz aynı zamanda. Mesela "1908 Devrimi" bir tek günde meydana gelmiş önemli bir olaydır, ama aynı zamanda bir olaylar zincirinin halkasıdır. Zincirinin halkalarını "Tanzimat"a, hatta daha da götürmek mümkün. Okullarda okutulan tarih dersleri geniş bir perspektifle hazırlanmalı ki genç kuşaklar içinde yaşadıkları durumun aslında birbirinin sebebi olan yüzlerce durumun bir sonucu olduğunu idrak edebilsinler. Bu satırları bana yazdıran sebep, 27 Mayıs askeri darbe yönetimi döneminde gerçekleştirilen "Devrim otomobili"yle ilgili bir belgesel film. Hepimiz biliyoruz ki yarım kalan "Devrim Otomobili"ni anlatırken Necmettin Erbakan''ı atlayamazsınız. Önemli bir aktördür, bu projenin fikir babasıdır. Lakin Tolga Örnek''in yaptığı filmde Erbakan unutturulmuştur. Ne yani, Erbakan''ı es geçerek Devrim otomobili belgeseli yapmış mı oluyoruz şimdi? Bu, Fevzi Çakmak''sız, Kazım Karabekir''siz, Rauf Orbay''sız, Refet Bele''siz, hatta Çerkez Ethem''siz "İstiklal Harbi" belgeseli yapmaya benzer. Milli Mücadele''yi takip eden cumhuriyetin ilk yıllarında ders kitaplarında İstiklal Harbi anlatılırken Atatürk, Fevzi Çakmak ve Kazım Karabekir''in resimleri birlikte yer alırdı. Sonra bu güzel gelenek ortadan kaldırıldı. 80 küsur yıl sonra hâlâ aynı yerdeyiz, yazık. Devrim otomobili şovuyla ilgili hatırlatılması gereken bir nokta daha var tabii. Adnan Menderes ve iki arkadaşı idam edilmişti. 27 Mayıs darbe yönetimi ülkedeki yas havasını dağıtmak istiyordu. Halkın 27 Mayıs''a ve idamlara duyduğu tepkiyi "Devrim otomobili"yle sempatiye dönüştürmek istiyorlardı. Bu yüzden gösteriyi 29 Ekim 1961''deki Cumhuriyet Bayramı''na denk düşürmüşlerdi. Hevesleri kursağında kaldı. Devrim otomobili iki yüz metre hırlayarak yürüdükten sonra gürleyerek stop etti. Gösteri fiyaskoyla sonuçlanmıştı. Her ne kadar Erbakan Hoca, "Gösteriyi düzenleyenler Devrim otomobili"ne benzin koymayı unutmuşlardı" dese de idamların laneti darbecilerin yakasını bırakmamıştı işte. Yarım kalan denemenin neden sürdürülemediği konusu ayrı bir yazının konusu, bunu da yazarız bir ara.

Hürriyet''ten Enis Berberoğlu, Deniz Baykal''ın İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı için Kemal Derviş''e adaylık teklifinde bulunabileceğini yazdı. Berberoğlu''na göre Baykal teklif eder, Derviş de geri çevirmezse, CHP''nin İstanbul''da şansı yükselir. İstanbul''a Derviş markası da pek yakışırmış. Enis Berberoğlu gönlünden geçeni mi söylüyor, yoksa böyle bir seçenek CHP üst yönetiminde dillendirilmiş mi bilemem ama Kemal Derviş Baykal''la anlaşamadığı için Dünya Bankası''ndan gelen teklifi tak diye kabul ederek şak diye milletvekilliğini bırakıp kaçmamış mıydı? Hem Kemal Derviş İstanbul''da doğmuştur, ama İstanbul''u hiçç bilmez arkadaşlar. Bildiği İstanbul çocukluk anılarının süslediği küçücük bir Büyükada''dan, biraz da Şişli''den ibarettir. Hadi diyelim ki Derviş, Baykal''ın ipiyle kuyuya inip aday oldu diyelim, kazanır mı? Derviş''e Kadıköy, Şişli, Beşiktaş ve Bakırköy dışında pek oy çıkmaz. Şişli hariç bu ilçelerde belediye başkanları zaten CHP''li. Kemal Derviş''e başka partilerin seçmenleri oy verirler mi? DSP''lileri geçelim, mesela MHP''lilerin Kemal Derviş''e oy vereceklerini düşünenler de fena halde yanılıyorlar. Derviş yüzünden MHP''liler koalisyon ortakları DSP''liler ve ANAP''lılarla kapışmamışlar mıydı? Hadi olmaz ya, Derviş kazandı diyelim, kaç ay dayanabilecek? Aha şuraya yazıyorum, Derviş''in mizacı parti örgütünün tasallutu altına girecek bir belediyeyi kaldırmaz, üç ayda perişan olur adamcağız.