Son durak Taceddin Dergahı..

Muhsin Başkan''ı son yolculuğuna uğurlamak için Anadolu''nun her tarafından gelmişlerdi.

Kocatepe Camii daha önce böyle bir kalabalık görmüş müydü, hatırlamıyorum.

Ankara, sabahın erken saatlerinden itibaren muazzam bir cenaze törenine hazırlanıyordu.

Camiye doğru akan insan ırmağının içerisine karışıyorum.

İnsanlar üzgün ve hüzünlü.

Otuz, otuz beş senedir hiç karşılaşmayan arkadaşların kucaklaşmaları, göz yaşları..

Kimisi Edirne''den gelmiş, kimisi Kars''tan. Kimisi Bayburt''tan, kimisi Çankırı''dan.

Tanıdık, bildik Anadolu insanları..

Yol kenarlarında ağlayan kadınlar, genç kızlar, kimi başörtülü, kimi başı açık, ama hepsinin de gönlü kırık ve yaralı.

Sanki beklenmedik bir ölümün acısı inmiş insanların yüzlerine.

“Üşüyoruz Koca Reis” pankartları ifade ediyor bu hüznü.

Kocatepe Camii''ne giremeyen onbinlerce insan sokaklarda kıldılar öğle namazlarını.

Ve arkasından cenaze namazı...

İmam “Er kişi niyeti”ne diye seslendiğinde yanımdaki yaşlı amca “Şehadet ederiz Allah''ım, o tepeden tırnağa bir er kişiydi” diyordu gözyaşları içinde.

“Hakkımız helal olsun” nidaları Kocatepe''nin avlusundan Kızılay''a doğru bir uğultu halinde yankılanıyordu.

Anadolu insanı Muhsin Başkan''ı gönül hoşnutluğu içinde uğurluyordu.

Acaba bu kadar sevildiğinin farkında mıydı Muhsin Başkan?

***

Muhsin Yazıcıoğlu bir dava adamıydı..

Alıştığımız, bildiğimiz bir siyaset adamı hiç olmadı.

Ya da şöyle demeliyiz:

Davasıyla kişiliği, davasıyla siyaset tarzı arasında çelişki bulunmayan bir mücadele adamıydı Muhsin Başkan.

O hep kendi doğrularının peşinden gitti.

En sevdiği dava adamlarından biri İstiklal Marşı''mızın şairi Mehmet Akif''ti.

Onun şiirlerinden besleniyordu..

O Mehmet Akif ki Kosova''nın “İpek” kazasından İstanbul''a düşmüş bir yiğit adamdı.

O Mehmet Akif ki şiirleriyle Osmanlı insanının sosyal çilelerine dikkat çekiyordu.

O Mehmet Akif ki yedi düvele karşı İslam dünyasının kalesini müdafaa etmek için Arabistan çöllerinde yola düşmüştü..

Muhsin Başkan''ın Akif sevgisinin belki de en büyük sebebi, Akif''in sarsılmaz imanı ve davasına olan bağlılığıydı.

Mehmet Akif Ankara''ya geldiğinde Taceddin Dergahı''nı kendisine mekan tutmuştu.

O da çok yorgundu, o da çok yorulmuştu...

Milli Mücadele için Ankara''ya geçmişti, İstiklal Marşı''nı da Taceddin Dergahı''nda yazmıştı.

Muhsin Başkan da şimdi Taceddin Dergahı''nda Mehmet Akif''in soluklandığı yerde, ebedi istirahatgahında artık.

Biri Kosova''nın İpek kazasından, diğeri Anadolu''nun Sivas ellerinden..

Bu millet ikisini de çok sevdi..

Muhsin Başkan''ı anlamak isteyenler Mehmet Akif''e baksalar bile yeter.

Ha Mehmet Akif, ha Muhsin Başkan.

Dedim ya, mayaları bir, hamurları da bir.

İnşallah ahirette vuslata ererler.

Muhsin Yazıcıoğlu''nun cenaze törenine katılan 17 yaş grubu ve üstündeki gençlerin sayısı beklediğimin çok çok üstündeydi.

*MHP''li ülkücüler de efsanevi Ocak başkanlarını yalnız bırakmamışlardı.

Deyim yerindeyse Muhsin Bey''in cenazesi kısa bir an için bile olsa “Alperen Ocakları” gençleriyle “Ülkü Ocakları” gençlerini birleştirmişti.

*Her gruptan, her cemaatten, her partiden tanıdığım insanlar gördüm hepsi de üzgündüler.

*Törene katılanlar kendi aralarında konuşurlarken Muhsin Bey''in hayatını kaybettiği helikopter kazasının aydınlatılması gerektiğini ifade ediyorlar. Kimse kaza olduğuna inanmak istemiyor. Enkazın geç bulunmasına ise çok içerliyorlar.

*Bazı tanıdığım BBP''lilerle konuştum. Muhsin Bey''in devrettiği mirası ve emaneti taşıyacaklarını söylediler. Muhsin Bey''in kaybının ağır olduğunu kabul ediyorlar ancak “Alperen Ocakları ve BBP yoluna güçlenerek devam edecek” diyorlar..