Vahdet-i sırftır meşrebimiz..

"Kürt sorunu"nun çözümüne ilişkin olarak yapılması gerekenler yapılıyor ve daha da yapılacak elbette.

Sorun nihai olarak çözülünceye kadar süreç kendi halinde işleyecek.

Yeni bir sivil anayasayla Türkiye yoluna devam eder.

Herkesin birinci sınıf vatandaş olduğu bir yeni sistemle dünyada hak ettiği yeri de alır.

Edirneli Mehmet ile Diyarbakırlı Mehmet''in, Çanakkaleli Hüseyin ile Şırnaklı Hüseyin''in aynı istikamete umutla baktığı bir yeni Türkiye olur bu.

Ağıtlar, yerini neşeyle söylenen türkülere, halayla ifade edilen mutluluklara bırakır.

Anaların oğullarını ölüme değil yaşama uğurlayacakları bir Türkiye bekliyor ufukta.

Ne eşiklerden geçti bu ülke, bu kanlı eşiği de geçeriz..

Bu millete kefen biçenler milletin bir olma iradesi karşısında hep yenilgiye uğradılar.

Nice bozgunlardan, nice fetretlerden geçtik, yine geçeceğiz Allahın izniyle.

Anadolu''nun doğusunda yaşanan bu bozgunu da atlatır ve hep birlikte toparlanırız..

Her zorluktan sonra bir ferahlık, her bozgundan sonra muhakkak bir toparlanma gelir.

Bizim bin yıllık tarihimiz bu bozgun ve toparlanmalarla yazılmıştır.

Et tırnaktan ayrılmaz, Kürt de Türk''ten ayrılmaz.

Bu vatanda yaşayan hiç kimse bir diğerinden ayrılmaz.

Anadolu''nun bin yıllık ortak değerleri "ayrılmayı" milletimizin hafızasından söküp çıkarmıştır.

Şimdi bin yıllık ortak-hafızayı yok etmek istiyorlar akıllarınca.

Malazgirt''le biribirimize yazılmışız, biribirimize karılmışız, bu alın yazısını kimse bozamaz.

Töremiz budur bizim.

Anadolu derelerin derelere, nehirlerin nehirlere karışıp büyük denizlerin oluştuğu bir tarihin adıdır.

Kimse Türk''ün ve Kürd''ün arasına sınır çizmeye kalkışmasın..

Biriz biz, tek bir milletiz bu vatanda.

400 yıl önce Kürt şair Molla Ahmed-i Ceziri divanında söyle seslenmişti bize..

"Tek gerçek, tek hüviyetiz, aynı mastardan türemiş isimleriz

Mutlak olarak mevhum şeyleriz, aynadaki akisleriz

Işığımız aynı nurdan, tecellimiz aynı Tur''dan

Kaynayan bir kazan olur sonunda damla damla sızar durur".

Kimler ayırmak istiyorsa bizi, onlara inat bir bütün olarak kalacağız..

Bu bin yıllık çınarın kökü sağlam, gövdesi geniş, dalları çoktur..

Sözü yine Molla Ahmed-i Ceziri''ye bırakacağım..

"Vahdet-i sırftır meşrebimiz, ne acip bir iksiridir varlığımızın

Öyle bir doluyuz ki hem özümüz hem kadehimiz doludur lebaleb".

Sırrı Süreyya Önder, Levent Tüzel ve Ertuğrul Kürkçü başta olmak üzere BDP Bağımsızlar listesinden milletvekili seçilen bazı isimler beni de ümitlendirmişti.

Bu yeni süreçte olumlu bir rol oynayabilirler diye düşünmüştüm.

Büyük bir hayal kırıklığı yaşadığımı itiraf etmeliyim.

Kan akmaya devam ettiği sürece işlevlerini yerine getirebileceklerinden endişeliyim.

Oysa tam da böyle bir durumda sokakta değil Meclis''te ihtiyacımız vardı bu isimlere.

Kürt siyasi hareketinin önemli isimlerinden Tarık Ziya Ekinci bile isyan etmiş duruma..

Bakın ne diyor:

"Bu noktada BDP yemin jesti yapabilir. Çok isabetli hareket yapmış olur. Hem demokratik sürecin işlemesi bakımından, hem de büyük zahmetlerle kazandıkları bu mevziiyi bırakmamaları bakımından önemli olur. BDP, ne istiyorsa, anayasa komisyonlarına getirecek, orada tartışılacak, hem de kazanılmış 30 küsür milletvekilliği kaybedilmemiş olacak. Ben BDP''nin yaptıklarını doğru bulmuyorum. . BDP, yükselen tansiyonu düşürmek için Meclis''te yemin etme jestini yapabilir. Bu hal, Ekim ayında Meclis açılana kadar geçecek sürede muhtemel kötü olayların da önüne geçecektir."

Kerameti kendinden menkul ''Demokratik Özerklik'' ilanını da, Kürt siyasi hareketindeki çok başlılığı(PKK, KCK, BDP, DTK ve İmralı-Öcalan) da eleştiriyor Ekinci.

Çok başlılığın olduğu yerden kaostan başka bir şey çıkmaz.

Kaotik ortamlar mevcut sorunları da anlaşılamaz ve içinden çıkılamaz hale sokar.

Üstüne üstlük çok başlılık ortamında her türlü el işin içine girer.

Bu yüzden Sırrı Süreyya, Levent Tüzel ve Ertuğrul Kürkçü bu kaotik sinsi ortamdan sıyrılarak Meclis''e gelmeliler.

Diğer BDP''lileri de kendileriyle birlikte Meclis''e çekmeliler.

Araziye uymak yerine hakikaten bağımsız olduklarını göstermek durumundadırlar.

Aksi takdirde seçilmiş olmalarının bir kıymeti kalmayacaktır.

Bazı Arap yazarlarının makalelerini okudukça son beş yüz yılın tarihinin yeniden yazılması gerektiğine bir kez daha kani oldum.

Öyleleri var ki Osmanlı dönemini "Araplar için kaybedilmiş tarihi dönemler" olarak yansıtıyorlar.

"Dünyabülteni"nde "Osmanlı saltanatı dönüyor mu" başlıklı yazısında Ürdünlü yazar Fehd el Fanik bakın ne demiş:

"Asırlarca varlığını sürdüren Osmanlı İmparatorluğu, ömrünün ilk yarısında Avrupa''nın doğusu, Asya''nın batısı ve Afrika''nın kuzeyini işgal eden süper bir devletti. İkinci yarısındaysa, sadece yükselen Batı''nın güçler dengesi arasında direnen Avrupa''nın hasta adamıydı.."

Bu yazara göre işgalci Osmanlı yönetimi, Arapları yaklaşık dört asır önce buldukları aynı geri kalmışlık ve çöküş içinde bırakarak 20''nci yüzyılın başında sona ermiştir.

Osmanlı yönetiminin bütünüyle mükemmel bir yönetim olduğunu söylemiyorum ama bu yazarın yansıttığı gibi de değil gerçekler.

"Araplar, Mısır''ın insan gücüyle Körfez ülkelerinin servetini bir araya getirebilecek bir Arap gücü yaratmakta başarılı olacak mı, yoksa bizler bir zamanlar Osmanlı''nın Avrupa''nın hasta adamı olması gibi, Türkiye''nin hasta adamı olmayı mı yeğleyeceğiz?" diye bitirmiş yazısını Fanik.

Elli altmış yıldır Arap-İslam dünyasının "Arap Birliği" ve "Arap milliyetçiliği" söylemlerine dayanan otoriter rejimlerle yönetildiğini unutmuşa benziyor yazar.

Nasır''ların, Kaddafi''lerin, Esat''ların, Sedat''ların, Mübarek''lerin, Saddam''ların ve benzerlerinin bu zehirleyici iklimde yetiştiklerini bilmiyormuş gibi davranıyor.

Mısır''ın insan gücüyle Körfez ülkelerinin servetinin bir araya getirilmesiyle oluşturulacak bir Arap gücü ne Türkiye''yi, ne de Arap kardeşlerimizin selametinden başka bir şey düşünmeyen bizleri endişelendirmez.

Arap kardeşlerimizi selamete ulaştıracaksa, sevindirir bile.

Ama yazar Türkiye''yi ganimet peşinde koşan fırsatçı bir ülke gibi gösterme gayretinde niyeyse.

Batılı sömürgecilerin Arap-İslam dünyasını Osmanlı''dan ayırmak için düzdükleri tarih demek ki bazı zihinleri hala etkilemeye devam ediyor, yazık!

Arap-İslam dünyasının aydınları bu tarihsel bilinç yarılmasını aşmadıkça toplumlarını nasıl aydınlatacaklar, bilemiyorum.