BUMİPUTRA
Malayca bir kavram. "Toprağın çocuğu" anlamına geliyor. Malezya'nın en önemli sosyo-politik ve sosyoekonomik gerçeklikleri bu kavramda gizli. Sömürge hakimiyeti süresince İngilizler'ce bölgeye getirilen Çin ve Hint kökenli göçmen nüfusa sağlanan ve bu unsurların ekonominin yüzde doksanbeşini kontrol etmesine zemin teşkil eden ayrıcalıklardan rahatsız olan Malay milliyetçileri, bu kavramla, ülkenin gerçek sahiplerini, hem kültürel hem de yasal bir çerçeveye oturtmak istemiştir. Bumiputra kavramı sömürgeci sistemin getirdiği ayrımcılıkla ekonomik kaynakların kontrolünü ellerine geçirenlere karşı bir yerli tepkinin simgesi olmuştur. Bu yönüyle haklı gerekçelere dayanan bu kavram aynı zamanda Malezya'nın sosyo-politik dengesinin en hassas yönünü de ortaya koymaktadır. Bir ülkede değişik toplum kesimleri arasındaki farklılaşma, yasal ve kurumsal zemine oturtulduğunda, toplumsal dengeyi her an tehdit eden potansiyel bir bunalım kaynağı haline geliverir.
Son günlerde Türkiye'de yaygınlaşan toplumsal psikolojinin en tehlikeli yönü de gizli bir bumiputra boyutu içermeye başlaması. Şirketlerin, okulların, vakıfların hatta ve hatta kıyafetlerin kurumsal ve yasal zeminde farklılaşmaya tâbi tutulması, karşı-bumiputra psikolojilerini geliştirir ki, bu durum, toplumu kesin çizgilerle bölen, tehlikeli bir süreci işletmeye başlar. Birileri toprağın gerçek çocuğu, diğerleri de toprağın ayrık otları olarak görülmeye başlandığında denetimi son derece güç bir tepki-karşı tepki diyalektiği devreye girer ve havuza atılan bir taşın etkisinin içice genişleyen daireler şeklinde yayılmasına benzer bir sonuç doğurur. Bu etkileşim içinde kemikleşen bumiputra ve karşı-bumiputra psikolojileri toplumsal mayayı çözer.
Türkiye Malezya'nın aksine bir sömürge dönemi geçirmiş değil. Anadolu toprakları, Osmanlı devleti geriledikçe, Balkanlar, Kafkaslar ve Ortadoğu üçgeni arasında, bu devletin bakiyesini barındıran ortak bir sığınak olmuştur. Bu anlamda hiç kimsenin kendini diğerlerine karşı gerçek bumiputra, yani toprağın gerçek çocukları, konumuna oturtacak herhangi bir iddiası olamaz.
Ülke toprakları üzerinde yaşayan herkesin aynı ölçüde ve aynı haklara sahip oldukları kabul edilmedikçe toplumsal düzeni korumak mümkün olamaz. Devletin bazı kurumlarının, kendi ülkesinde yaşayan insanları, okulları, şirketleri, sivil toplum kuruluşlarım iki kategori içinde değerlendirmesi, o hep övünegelinen devlet geleneğimize de, çağdaş devlet anlayışlarının tümüne de aykırıdır. Vergi ve askerlik gibi yükümlülüklerde yapılmayan ayrım, devlet hizmetinin yerine getirilmesinde de yapılamaz.
Kendisi de tipik bir Oflu olan İhsan Fazlıoğlu dostumuzun aktardığı bir Karadeniz fıkrası ile meseleyi daha da netleştirelim. Kıbrıs'a iskan için gönderilmek istenen Temel bu iskan için gerekli hazırlıkları yapmak üzere süre ister. Herkes onun evine giderek bavulunu toplamasını beklerken o mezarlığa gider ve söktüğü mezar taşlarını bir çuvala doldurarak getirir. Bu davranışını şaşkınlıkla izleyenlere de şu cevabı verir "Aha bu dedemun, şu onun babasinun, şu da onun dedesinun mezar taşlari. Bunlari gittuğumuz yere dikeceğum ki, kimse senun atalarunun topraği burasi değildur, demesun."
Bugün kara listeye alındığı söylenen kişilerin, şirketlerin ve kurumların mezar taşlarım götürecekleri ikinci bir vatanları yoktur. Şimdi hedef tahtasına oturtulan Anadolu Kaplanları'nın yüzbinlerce ortağı, Konya'mn engin bozkırıyla, Toroslar'ın yalçın yaylalarıyla, Karadeniz'in hırçın dalgalarıyla, Erzurum'un buz kesen soğuğuyla, Harran'ın yakıcı sıcağıyla didişe didişe, ya da gurbet ellerde o toprakların hasretini çeke çeke biriktirdikleri tasarruflar ile bu şirketleri oluşturmuşlardır. Onların dedelerinin mezar taşları da, gelecekteki torunlarının beşik tahtaları da bu topraktandır. Hepimiz bu toprakların çocuğuyuz. Her ne surette olursa olsun bumiputra psikolojisinin menfi tarzda kutuplaşmalara yol açmasına izin verilmemelidir. Biraz basiret lütfen.
Yorumlar
Sırala:
Canlı
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.