TR
EN
AR
FR
RU
UR
İmam-Hatip Liseleri ve Sosyal Meşruiyyet
GEÇEN
yazımızda İmam-Hatip liselerini program ve müfredat açısından değerlendirmeye çalışmıştık. Bu liseleri benzerlerinden ayıran diğer önemli bir husus ise eğitimin sosyalleşmesi konusundadır. İmam-Hatip liseleri ne zaman şu veya bu şekilde gündeme gelse sanki gizli, ikinci sınıf ya da gayrimeşru bir eğitim kurumsallaşmasından bahsediliyormuş gibi bir intiba oluşturulmaktadır. Bu liselerden mezun olmak, kimi kamu hizmetlerine yapılacak atamalarda bir ayıklama sebebi olarak görülmüş, neredeyse bir sicil suçu olarak algılanagelmiştir. Bu liselerden mezun olanların er olarak askerlik yapmalarında ve şehit düşmelerinde bir sakınca görmeyenler, bu vatan evlatlarının Harp okullarına girmelerini devleti tehdit eden bir olgu olarak değerlendirmişlerdir. İmam-hatip lisesi mezunlarını sadece kendi cenazelerini yıkayıcılık makamında görmek isteyenler, onların ulusal ve uluslararası alanlarda basan kazanmalarını içlerine sindirememişler ve değişik zeminlerde sorulan "İmam-hatipli misin?" sorusunu bu okul mezunları üzerinde Demokrasi'in kılıcı gibi sallandırmışlardır. Bu psikolojik önyargı ve baskı öylesine bir hal almıştır ki, bu okul mezunlarının önemli bir kesimi dahi, kendi eğitim geçmişlerini, saklanması gereken mukaddes bir suçmuşcasına gizli tutmuşlar, sorulmadıkça ya da özel olarak araştırılmadıkça "İmam-Hatipliyim" deme cesaretini gösterememişlerdir. Son tartışmalar esnasında temel eğitim ile ilgili bir reform paketini, bu liselerin kapatılmasına indirge çabası da aynı meşruiyyet ve ayrımcılık sorusunun gölgesini taşımaktadır. Bu tür eğitim kurumlarının meşruiyyetini tescil eden iki ana husus vardır. Birincisi resmi meşruiyyettir ki, kuruluş sürecinin ve eğitimin geçerliliğinin resmi kurumlarca tesbit edilmiş olmasıdır. İkincisi ise bu kurumların toplumun teveccühüne mazhar olmasını sağlayan sosyal meşruiyyettir. Resmi meşruiyyet açısından ele alındığında, bu okulların kurumsallaşması yasal olmayan gizli bir eğitim biçimi şeklinde ortaya çıkmamış, aksine bugün bu okullara karşı en yoğun kampanyayı sürdüren CHP idaresi döneminde gerçekleşmiştir. Bu okulların eğitim müfredatının oluşması da, yurt sathına yayılması da, tamamen Milli Eğitim Bakanlığının denetim ve gözetiminde olmuştur. Dolayısıyla iddia edildiğinin aksine, ülke sathında eğitimin Milli Eğitim Bakanlığı'nca yürütülmesini öngören Tevhid-i Tedrisat kanuna bir muhalefet söz konusu değildir. Ayrıca bu okullar RP taraftan ve karşıtı bir kampanyanın parçası olarak değerlendirmek de resmi meşruiyyet açısından herhangi bir temele istinat edemez, çünkü bu okulların kuruluşundan bugüne kadar hiç bir MSP'li ya da RP'li Milli Eğitim Bakanlığı görevine gelmemişken, başta CHP olmak üzere bu kaygılan dile getiren partilerin hepsi bu süre içinde Milli Eğitim Bakanlığı'm uhdelerinde bulundurmuşlardır.
Bu okulların gelişimine sosyal meşruiyyet açısından bakıldığı zaman da İmam-Hatip liselerinin eğitimin sosyalleşmesi açısından başlı başına ciddi bir örnek teşkil ettiği görülmektedir. Bu okulların fiziki altyapısı çoğunlukla resmi herhangi bir kaynak kullanılmaksızın halk tarafından gerçekleştirilmiş, daha sonra Milli Eğitim Bakanlığı'na devredilmiştir. Bu okullardan mezun olanların Türkiye genelinde üniversite giriş imtihanlarında sağladığı basanlar ve ahlaki formasyona verilen önem birçok veliyi bu okullara yöneltmiş ve son yıllarda karşılanamaz nitelikte bir talep patlaması ortaya çıkmıştır. Özel okullar, Anadolu liseleri ve İmanı-hatipler dışında kalan normal liseleri, gerek eğitim kalitesi gerekse başta eroin kullanımı olmak üzere birçok sosyal problem açısından sakıncalı gören veliler dikkatlerini maddi külfeti daha az olan İmam-Hatiplere yöneltmişlerdir. Bu talep patlaması bir ideolojik yönelişten çok bir sosyal meşruiyyet göstergesidir.
İmam-Hatip liseleri tartışması bir yana, normal liselerde ciddi bir reforma gidilmeksizin temel eğitimin kesintisiz sekiz yıla çıkarılması, Türkiye'deki eğitim sistemi açısından yeni sukut-u hayallerin yaşanmasına yol açabilir. Bunun içindir ki, Türk eğitim sistemi gerek nitelik gerekse nicelik açısından sosyal meşruiyyeti arkasına alan yeni bir yapılanmaya yönelmek zorundadır. İmam-hatip liseleri tecrübesi de eğitimin sosyal meşruiyyeti açısından soğukkanlı bir şekilde yeniden değerlendirilmelidir.
Yorumlar
Sırala:
Canlı
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.