Aklım Ege"de kaldı...

Yıllardır tatil zamanı gelince hep atardım kendimi güneye… Ufakken ailece Marmaris''e, sonraları paket program Side''ye veya Kemer''e. Son yıllarda da hep Bodrum''a… İlk kez gezdim Ege kıyılarını ve kızdım kendime! Bodrum''dan Ayvalık''a kadar bayıldım Ege''ye… Milas''tan Söke''ye gelirken kilometrelerce uzanan Bafa Gölü kenarında gün batımı süperdi. Bir çay içimlik zamanda Bafa Gölü''ne doymak mümkün değil ama tarihini ve sıkıntılarını öğrenmeye yetti! Menderes Nehri''nin taşıdığı alüvyonlarla denizle bağlantısı kesilerek oluşan bu doğal lagün, etrafına kurulan fabrikalarla son yıllarda çok kirlenmiş. Gölün sakinleri pek dertliydi, üzüldüm… Keyfi yanımıza kar ve kare kare fotoğraflarıyla Bafa''dan ayrılıp Didim''e uzandık. Ertesi günü uçsuz bucaksız Altınkum plajında bitirip Kuşadası''na geçtik. Bitmek bilmeyen Aydın ve Söke Ovalarından geçerken yol kenarlarındaki tezgahlarda kendimi kaybettim. Hele hele incire resmen bittim! “Teze İncir” 5 lira, mis gibi kokusu bedava! “Burnunu batıra batıra” derler ya, aynen öyleydi halim! Kuşadası''na kadar kaç kilo incir yediğimi bilmiyorum ama otel odasında kaşıntıdan sabahı sabah ettiğimi hiç unutmayacağım.

Ayrıca bir şey daha girdi lugatıma; biz incir diyoruz, Ege ''yemiş'' diyor incire...

Sahil şehri Kuşadası!

Ege sahilinin bence en gelişmiş tatil yöresi Kuşadası. Kadı Kalesi, Güvercin Adası, limanı ve her noktası hareketli sahil şeridi… Aydın''la İzmir''in tam ortasında bir şehir gibi. Kuşadası; eğlence mekanları, çarşıları, otelleri ve hareketli yaşantısıyla Ege''de turizmin incisi! Şu Adriyatik ve uzak Akdeniz turlarının o muhteşem gemilerinin uğrak noktası Kuşadası… Mutlaka uzun uzun gezmeli, görmeli! Vallahi sırada Selçuk, Şirince Köyü ve Efes varken Kuşadası''nda geçirdiğim iki gün bana yetmedi. Neyse, bir dahaki sefere kaldı Moonlight''ın eğlencesi…

Şirince Köyü adı gibi…

Sanki köy kurulmuş, hayat başlamış, o harika butik oteller işletmeye açılmış ve sonra adı konmuş Şirince''nin… Şirince Köyü''nde Ege mutfağının her lezzetini tatmak mümkün. Zeytinyağlıların envai çeşidi, etin bin bir türlü sunumu, meyva ve tatlının her çeşidi… Köy, üzüm bağları ve doğal olarak da şarabıyla ünlü. Köy meydanındaki kahvede de “sakızlı kahve” işin en keyifli tarafı…

Eğer yolunuz düşerse bir gün Selçuk tarafına, mutlaka gidin Şirince''ye. Benden size iki sufle! Biri köyün girişindeki “Ege''nin Mutfağı” lokantası, diğeri de Selanik Pansiyonu. Selanik Pansiyonu ve diğer tüm pansiyonlar butik otel tadında! Beş odası olan yok, hafta sonu giderseniz yer de yok. Benden söylemesi…

Tarihin adı Efes!

Yüzyıllar önce taşınmış sütun sütun mermerler, ince ince işlenmiş heykeller, inşa edilmiş anfitiyatrolar, saraylar, hamamlar, hacethaneler! Restorasyon çalışmaları sürekli devam eden Efes Harabeleri''nde, o yıllarda bunların nasıl yapıldığına hayret etmemek mümkün değil. Bugün yüz metrelik bir vinçle restore edilmeye çalışılan büyük anfitiyatronun en tepesine nasıl konmuş acaba o koca koca mermerler? Harabelere gitmeden Selçuk''un içindeki müzeyi gezmenizi tavsiye ederim… Bırakın her şeyin ebadını, ağırlığını; saç teline kadar işlenmiş mermer heykellerin muhteşemliği karşısında eziliyorsunuz resmen! Bu arada müzeye veya harabelere giriş 20 lira ama o paraya Türkiye''deki bütün müze ve ören yerlerini gezebilirsiniz. Kültür Bakanlığı''nın başlattığı uygulamada; alıyorsunuz bir “Müze Kartı”, bir yıl boyunca ücretsiz geziyorsunuz her müzeyi kapı kapı… Efes Harabeleri gerçekten çok etkileyici! Özellikle ana kalıntıların tam ortasındaki Yamaç Evleri görülmeye değermiş! Saat akşam 6''yı geçmişti ve biz göremedik. Memur paydos etmiş… Neredeyse iki bin yıllık tarihi olan o evlerin girişindeki masada, hiç olmazsa bu yaz aylarında iki memur tutsak nasıl olur acaba? En azından gelen giden o kadar insana ayıp olmaz…

Dünya''nın damı, Alaçatı!

Selçuk''tan Çeşme''ye su gibi aktık. İzmir''e kadar kıyıdan kıyıdan giderken keyifli, Çeşme''ye inerken de paralı yolda rahattık… Kuşadası''yla birlikte ortaya çıkan rüzgar, ilk kez otobanda kendini hissettirdi bana. Çeşme''ye kadar neredeyse her dağın, tepenin üzerinde rüzgar gülleri var. O kanatları günün her saati döndüren rüzgar, o bölgede enerji demek! Saçı başı karıştıran, arabayı savuran, sörf tahtasını uçuran o rüzgarlarla en çok Alaçatı''da haşır neşir oluyorsunuz. Akşamları güzel bir serinlik, gündüzleri güneşin ve sıcağın etkilerini fazla hissettirmeyen bir kalkan adeta…

Çeşme ve civarında bu rüzgarlardan dolayı her yerden denize girmeniz pek mümkün değil. Deniz deli deli vuruyor kıyıya ya da çaktırmadan çekiyor açıklara. Çeşme''nin içinde sadece bir yerde ve Karaburun''a kadar birçok koyda deniz keyfi yapabilirsiniz ancak. Yarımada etrafında keyif sörf tahtasının üzerinde! Tabii yapabilene… Bir saat ben de uğraştım hatta hocadan tam notta aldım ama sörf zor iş, ben almayayım! Dalgalarla dalga geçen insanları seyretmek daha güzel, kıyıda dalgalarla oynarken…

Alaçatı Ege''nin en pahallısı…

Aslında Göcek de öyle ama orada zaten otel az. Çeşme ve Alaçatı''nın içinde konaklama genellikle butik otel tarzında. Eski taş evlerin bazılarının içi sanki birer moda evi, sanat evi… En güzeli de Butik Otel Harmoni! Biri Alaçatı merkezde, diğeri Çeşme yolu üzerindeki kardeş iki butik otel tek kelime ile mükemmel. Ben çok beğendim, tavsiye ederim… Rezervasyon yaptırmadan da gitmeyin! Benden de selam söyleyin…

Ayvalık''ta balık…

İstanbul''dan Finike''ye, oradan da Ayvalık''a kadar süren yaklaşık 20 günlük tatilin sonu Çataltepe''de gün batımı ve Cunda''da akşam yemeği… Daha önümüzde Altınoluk, Akçay, Edremit ve Asos vardı ama zaman bitti. Hem İstanbul da gözümde tütüyor vallahi. Susurluk''un köpük köpük ayranıyla çiğ böreği bu tatilin son yemeği!

Hadi İstanbul ver elini, çok özledim seni…