Kanını düşünmeden ver, oyunu verirken çok düşün!

İlk oy verdiğim günü hatırlıyorum… Sandık başına sevgilimle gitmiştim. Ben onu çok sevmiştim ama o gidip başkasına atmıştı oyunu. İşte o gün bu gün, benim oyum hep sevgiye oldu… Sevgi ne kazandırdı sana derseniz, şöyle derim; Umutlarımı ve geleceğimi hep taze tuttu! Belki zaman zaman çok üzdü ama her zaman mutlu etti beni. Sevdiğimi söylemek, onu yaşamak, yaşatmak ve onun için emek harcamak güzel şey... Her işin başı sevgidir bende! Vatan sevgisi, bayrak sevgisi… En yüce olanlar da onlar değil mi? Sanırım o sevgilinin çeyizleri de sandıkta sarardı hayatı boyunca ama ben her sandık başında hala hep onu hatırlarım. Umarım sonraki seçimlerinde mutluluğu o da bulmuştur...

Hayatımda bir çok sefer de kan verdim...

Hoş, kana falan bakamam, fena olurum ama hiç kaçmadım o vazifeden. Zaten hepsinde de yanımda yine sevgililerim vardı. Ben hep onlara baktım o süreler zarfında. Yaptığım işin gururuyla ve sanki kanımı onlara veriyormuşum gibi sevgiyle. Bir keresinde arabada giderken duymuştuk anonsu! Geziyorduk öylesine... Aranan kan benimkiydi! Vatan caddesindeki 19 Mayıs Hastanesine nasıl gittiğimizi hatırlamıyorum. Kanımı verdikten sonra kim için kan verdiğimi soruşturmuş ve görmüştüm de kendisini. Akça pakça tenli, zeytin gözlü on yaşlarında bir kız çocuğu idi. Adı Özlem''di. Annesi ve babası yanıbaşındaydı. Alnından öpüp; "İyi olacaksın, merak etme" demiştim... Fazla kalamamıştım yanında ve sonrasını da bilmiyorum ama inanıyorum ki sağlığına kavuştu o güzel kız! Damarlarında sevgi dolu bir kan, alnında öpücüğüm var onun... İşte bazen bilemiyoruz hangi gönüle, hangi geleceğe ne kadar dokunduğumuzu. Hayat devam ediyor ve hükmünü de her zaman icra ediyor. Kimi zaman bir-iki ünite kan, kimi zaman gönül dolusu bir öpücük bırakıyoruz arkamızda. Bunların kanıtı olarak da küçük bir belge veya not, çoğunca da resimler kalıyor bize. Bazen hayattaki üç-beş sevgiden biri, bazense seçim ertesi parmağımızda bir mürekkep izi... Mürekkep izleri geçiyor ama sevgiler hep bir yerlerde kalıyor! Bazen içimizde, bazen evin bir köşesinde küçük kutularda... Odamıza her girişte bize bakar onlar! Açıp açıp bakmasak da her zaman, yerlerini biliriz... Benimkiler bir sandık kadar oldu neredeyse... Yarın akşam da sandıklar açılacak, oylar sayılacak işte! Acaba hangi ilde, kim kazanacak? Peki ya benim sandıktan kim çıkacak? Kimi kocaman, kimi küçücük bir oy ama hepsinden bir tane var! Çoğunluk yok, nitelik çok... Biliyorum ki o sandıktan bir gün, kazanan çıkmayacak! Çünkü kazanacak olanı, o sandığa daha atmadım ve atmam ben...

Düşündüm, düşündüm, düşündüm...

"Hani düşün, düşün..." gibi değil bu! Tek kişilik bir seçim değil ki... Çarşaf çarşaf alternatif içinden bir tercih meselesi. İyi düşünmek lazım! Normal olarak önümüzdeki dört yıl boyunca şehrimizde, mahallemizde ve hatta sokağımızda, kapımızın önüne kadar bize hizmet edecekleri seçeceğiz. Bu seçimi de yapılan icraatlara bakarak yapacağız elbette. Bu seçim, yerel yönetimler için ama iki sene sonraki genel seçimlere önemli bir adım olacak. Seçim meydanlarında pek bir plan ve proje duymak nasip olmadı aslında ya, neyse... İktidara sitem, muhalefete isyanla şöyle bir bakıyorum da duruma... Bu seçimi nasıl bilirdik acaba?

Ülke genelinde hava parçalı bulutlu

Malum yazın ilk habercisi günler başladı. Geceleri hala keskin bir soğuk olsa da; gündüzler, insanı sokağa çağırmaya başladı. İzmir ve Antalya''da yaz geldi bile... Sokaklarda bayraklar, hava güneşli, kıyafetler kırmızı! Ankara zaten iklimi ve ruhu gereği soğuktur genelde! Hele hele bu mevsimde... Hem üzülüyorum Ankaralıya, hem de merak ediyorum seçimde ne yapacak diye... 40-45 yaşındaki seçmenin bile ömrü hayatında gördüğü iki belediye başkanı yine göreve aday! Dön dolaş aynı terane... 20 senedir koskoca Ankara''nın bildiği iki mümtaz şahsiyet var! Mevcut eskimiş, eski ise yine adaylığa soyunmuş... 15 yıllık icraata rağmen; "one minute" fark var arada... İstanbul Kılıçdaroğlu ile Kadir Topbaş''a gölge… Ülke genelinde ise hava hala parçalı bulutlu…

Mutlaka git sandığa...

Memlekette hal böyle seçim öncesi. İktidarın biraz voltajı düşük ama ışığı parlak; muhalefetin elektriği çok da olsa kaçağı bol! Yıllardır elektrikler de kesiliyor ama jeneratör aranıyor sağda solda... Taşıma suyla da bu kadar dönüyor değirmen! Eskiden yelle su değirmenleri un öğütürdü... Sonraları un fabrikasyon oldu. Arada ununu eleyip eleğini duvara asanlar da, kuru ekmeğe talim edenler de oldu... Şimdilerde yel cemaate rüzgar, suyun damlası boğaza ferahlık oldu… Ekonomik kriz de teğet mi geçti, yoksa hayata bizi mi teğelledi anlamak zor!

Memleketimin güzel seçmeni!

Mutluluk seninle başlar, ailenle büyür; toplumla bütünleşir... Seçimlerde sonucu; senin seçtiğin değil, senin seçtiğini daha kaç kişinin seçtiği belirler! İster sev, ister sevme ya da ikisini de beğenme ama unutma ki; her demokrasiye iktidar da lazım, muhalefet de... Ben iktidarsam, bu benim olduğu kadar muhalefetin de marifeti değil mi? Sakın seçme hakkını kullanmamazlık etme! Kanını düşünmeden bir başkasına verebilirsin… Ama sen sen ol oyunu çok düşün de ver… Heba olmasın!

Hadi hayırlısı Türkiye...