Af-312-MHP: Yazıklar olsun!

Tasavvur edin bir: Cezaevlerinin bir kapısından Hasan Celal Güzel içeri girecek, diğer kapısından çeteciler, kalpazanlar, yağmacılar, uçak kaçıranlar, kasten adam öldürenler çıkacak...

Canım Türkiyem, garip Türkiyem!

Bir zamanların başbakanlık müsteşarı, bir zamanların bakanı, milletvekili Hasan Celal Güzel''e af yok.

Çünkü Hasan Celal Güzel, halkı kin ve düşmanlığa tahrik etmiş... Yani TCK 312-2 hükümlüsü...

Ne yapmış? 28 Şubat sürecinde üniversitelerde başörtülü öğrencilere yapılan haksızlıkları kınamış! Biraz sertçe kınamış!

"Böyle bir devlet adamı neden meydanlara çıkıp böyle bir konuşma yaptı, bu ülkenin kız çocuklarına gerçekten bir haksızlık yapıyor muyuz?" diye sormamış hiç kimse, açmış davayı, basmış cezayı...

Çünkü o süreçte 312''inci madde özel bir nitelik kazanmış, "irtica"ya karşı mücadelenin anahtar maddesi haline gelmiş... İki tarafı kesen bir kılıç gibi kullanılmış.

Anayasa Mahkemesi Başkanı da, Yargıtay Başkanı da bu maddenin suç tarifinin yeterince belirgin olmadığını açık açık ifade etmiş ve değiştirilmesini istemişler. Ama aldıran olmamış... Madde işlemiş, işliyor ve sakıncalı isimleri safdışı ediyor... Hasan Celal Güzel''i demir parmaklıklar arkasına atıyor, Tayyip Erdoğan''ı siyasetten tasfiye ediyor...

Sadece bu görüntü yeter "Çağdaş Türkiye"nin sancılarını ortaya koymak için...

Ülkeyi bu acaip görüntü içine sürüklemek için yapılanlar hukuka saygısı olan her insanı isyana sevkedecek nitelikte... Bakın nasıl?

312''likler af kapsamına alınmadı...

Buna Anayasa''nın 14''üncü maddesi, zorlanarak da olsa gerekçe olarak gösterildi.

Ama aynı suç basın yoluyla işlenmişse, erteleme kapsamı içine girdi.

Yani aynı sözleri gazetede yazmış, tv''de konuşmuşsanız affa uğradınız, meydanda veya bir panelde konuşmuşsanız yandınız... Nasıl bir Anayasa anlayışı ki, aynı TCK maddesini, bir yerde af kapsamı içinde tutuyor, bir yerde dışına çıkarıyor.

Medyada ifade hürriyetine evet, panelde, konferansta hayır!

312 medyada iseniz işlemiyor, kürsüde iseniz işliyor! Anayasa bir yerde 312''ye affı yasaklıyor, bir başka yerde göz yumuyor.

Bunun adına "Hukukta çifte standart!" denir... Çifte standartın en çok yadırganacağı yer ise adalet alanıdır. Yaşanan süreç, ne yazık ki, hukukun-adaletin gerçekten dramatik biçimde zorlandığı bir zaman dilimi oldu.

Anasol-M hükümeti ise son af tasarısı ile, bir başka hukuk katlinin icracısı haline geldi.

Hatta belki 28 Şubat sürecinden bile soyutlayarak söylemek lazım ki, bu hükümetin üç ortağı, bu cinayetin asli failidir.

ANAP, MHP, DSP ortaklığı...

Ama burada özellikle MHP''ye artı bir şeyler söylemek gerekiyor:

Allahaşkına, özel bir hassasiyetiniz var mı sizin? Sizi siz yapan değerleriniz var mı? Olmazsa olmazlarınız nelerdir? Gerekirse iktidarı bile bırakabileceğiniz kutsallarınız mevcut mu?

Başörtüsü konusunda acziniz için koalisyon ortaklığına sığındınız. Kur''an eğitimi konusunda öyle... İmam Hatipler ve meslek liselilerin üniversite hakkı konusunda öyle... Şimdi başörtülü öğrencilere yönelik affı, başörtülerini açma şartına bağlı kıldınız ve Hasan Celal Güzel''i, Tayyip Erdoğan''ı, Erbakan''ı ve diğer 312-2 mağdurlarını koalisyon ortaklığı bahanesiyle feda ettiniz. Sizin kimliğiniz ne Allahaşkına? Nereden gelip nereye gidersiniz? Sevgili İsmail Köse, size ne oldu böyle? Başörtüsü acısını siz, bizzat siz yaşamadınız mı? MHP''nin diğer İsmail Köse''leri, evinizde yurdunuzda bu acı depreşmiyor mu?

Hasan Celal Güzel''i cezaevine gönderirseniz içiniz sızlamayacak mı? Yüzünüz alı al moru mor olmayacak mı?

Tayyip Erdoğan''la bir dost meclisinde, bir nikah masasında, bir sofrada yanyana oturduğunuzda boynunuz eğilmeyecek mi?

Belki de yarın Anayasa Mahkemesi, bu çifte standartı ortadan kaldıracak...

O zaman utanmayacak mısınız?

Tatile girdiniz ve seçim bölgelerinizde halkın huzuruna çıkacaksınız... Bakın bakalım, halkın nabzı nasıl atıyor? Bakın bakalım, seçimlerde bulduğunuz heyecan var mı? Bakın bakalım, insanların gözleri neler konuşuyor?

Size son olarak şunu bildireyim: MHP''den o kadar umut kesilmiştir ki, benim okuyucularım içinde, hala bir tür umut barındıran şu yazıyı bile fazla bulacak olanlar az değildir. Benim okuyucularımı önemsemenizi dilerim...