İsrail seçimleri ve Türkiye"nin güvenliği?

Türkiye türban tartışmalarına kilitlenmişken İsrail''de, siyasal simge olarak başlarına geçirdikleri takkelerin şeklinden bağlısı oldukları dini cemaatlerin ayırdedilebildiği milletvekillerini belirleyecek seçimler yapılacak. Dini aidiyetlerini siyasal bir simge olarak meclise taşıyan laik İsrail devletinin milletvekillerinin meclisteki dağılımıyla oluşacak hükümet biçimleri Ortadoğu''yu ilgilendirdiği kadar Türkiye''yi de yakından ilgilendirmektedir.

Türkiye''de insanlar şu soruların ciddi biçimde tartışılıp tatminkar bir cevabın verilmesini istemektedirler. Özellikle Türkiye''nin İsrail''le girdiği askeri alanda stratejik işbirliğinin geleceği seçim sonuçlarından nasıl etkilenecektir? Ya da İsrail''in stratejik çıkarları gerçekten Türkiye''nin orta ve uzun vadedeki çıkarlarıyla ne kadar örtüşmektedir? Böylesi bir ilişki yönünde irade ortaya koyan ağırlık merkezleri bu soruyu kendi kendilerine ciddi biçimde sormuşlar mıdır? İsrail Türkiye ile yaptığı anlaşmaya nereye kadar yürütecektir? Daha doğrusu, var olduğu iddia edilen böyle bir çıkar ilişkisi gerçekten mümkün müdür?

Bu soruyu sormanın bile, kimileri açısından vatana ihanetle eş sayılacak derecede tehlikeli ilişkileri çağrıştırmasına rağmen, Türkiye ile askeri işbirliğine en çok istekli görünen İsrail''de bu sorular uzun zamandır sorulmakta ve bu politika kamuoyunda sorgulanmaktadır.. Gerçekten Türkiye ile İsrail''in stratejik çıkarları stratejik askeri işbirliğine götürecek kadar çakışmakta mıdır, yoksa çatışma alanları daha mı fazladır?

Bar-İlan Üniversitesi''nden strateji uzmanı Stuart Cohen''nin Jerusalem Post''ta çıkan yazısı (23 Ekim 1998) bu konuya İsrail çıkarları açısından dikkatleri çekmişti. Yazısında vurguladığı iki nokta var: ilki, Türkiye''nin Kıbrıs''ta, Ege''de Yunanistan''la sürtüşmesinin İsrail açısından her zaman için ilişkilerini zorlama potansiyelini taşıyor olması.

İkinci ve Türkiye''nin resmi politikaları açısından hassasiyet taşıyan konu İsrail''in Kürt konusundaki duyarlılığıdır. Cohen yazısında, İsrail''in Türkiye''nin antikürt politikalarla işbirliği içnde görünmesinin yanlış olduğunun altını çizdikten sonra şu can alıcı soruyu sormuştu: İsrail''in Kürt milliyetçiliğine verdiği geleneksel desteği ne olacak?

Kuzey Irak''ta Molla Barzani''den itibaren İsrail''in Kürt ayaklanmasıyla yakından ilgilendiği, silah ve eğitim dahil her türlü maddi desteği verdiğini bilmeyen yok. Yerine geçen Mesut Barzani''nin de özellikle Körfez Savaşı sırasında ve sonrası gelişmelerde İsrail''le yaptığı işbirliği neredeyse emir komuta ilişkisini aratmayacak düzeydeydi. MOSSAD ajanlarının Kuzey Irak''ta nasıl etkin rol oynadığını bölgeyle ilgilenen herkes bilmektedir. Türkiye''nin Kuzey Irak''ta bir Kürt devletine karşı olduğu bilindiğine göre kısa vadede bile İsrail''le bu stratejisi çatışacak demektir. İsrail''in bölgede Arap olmayan unsurlarla ilişkiyi geliştirme ve en çok korktuğu ülkelerden Irak''ı zayıflatma stratejisi çerçevesinde Kürtlerle girdiği askeri ilişki ile Türkiye''nin yaptığı stratejik askeri anlaşmaların bir arada değerlendirildiğinde bu ilişkinin daha ne kadar Türkiye''ye zarar vermeden yürüyeceği sorusu gündemde durmaktadır.. Geri adımı kim atacak dersiniz? Yoksa Abdullah Öcalan''ın yakalanmasıyla, Kuzey Irak''taki İsrail planlarının daha rahat uygulanabilir hale gelmesi için Türkiye''den bedel mi istenecek dersiniz? Hele hele Amerika''nın PKK''yı lanetlerken Kuzey Irak''ta bağımsız bir devlet yapılanmasına şimdiden girdiği bilindiğine göre bu durum daha da anlam kazanmaktadır.

Bu arada değişik çevrelerde konuşulan Irak''ın parçalanması ve buna bağlı olarak oluşacak üçlü yapı sadece Irak''ı değil bölgenin siyasi coğrafyasını doğrudan ilgilendirecek boyuttadır. Bilindiği gibi Amerika''daki Yahudi lobisi ve İsrail yönetimi Irak''ın üçe parçalanması için yoğun çaba sarf etmektedirler. Senaryoya göre, Irak üçe bölünecek, kuzeyde bir Kürt devleti, orta kesimde merkezi yönetime kalacak, güney kısmı ise Şiilere verilecek.

Kuzey Irak''ta bir Kürt devleti kurulmasından yana olduğu bilinen İsrail''in, Bağdat merkezli ikinci parçanın Ürdün''le birleşmesini ve Ürdün kralının da bunun başına geçirilmesi kimi çevrelerde konuşulur hale gelmiş durumda. Özellikle Kral Hüseyin''in ölmeden evvel hasta yatağından kalkıp asker kökenli oğlunu Veliahd ilan etmesinin bu planla doğrudan ilintili olduğu iddia ediliyor. Ürdün yönetiminin asker kanadının İsrail''le her zaman özel ilişkilerinin olduğu düşünülecek olursa seçimin bu açıdan da anlamlı olduğu ortaya çıkar.

Bu planın ne kadar gerçekçi olup olmadığını, hayata geçirilme şansını ne olduğu tartışılır olsa bile İsrail''in Irak konusunda vaz geçmeyeceği temel strateji, ülkenin parçalanması ve bölgede rahatça nufus edebileceği Arap olmayan zayıf bir unsur olarak Kürtlere yatırım yapacağı su götürmez bir gerçek. İsrail seçimlerinin sonuçları Filistin meselesiyle doğrudan ilişkili olduğu kadar Türkiye''nin güvenlik sorunuyla da yakından ilgilidir. İsrail sempatisinin vatan severlik, aksi tutumların ihanetle eşdeğer tutulduğu siyasal ortamda hesapların iyi yapılması gerekiyor. Siyasal körlüğü besleyecek şey hamasettir.