Terör ve "Hypocrisy"

Her medeniyetin kendi dışındaki kültür ve medeniyetlere karşı geliştirdiği tanımlama bir bakıma dünyayı ve diğer toplumlarla kurduğu ilişki biçimini de ele verir. Tanımlama düzeyinde başlayan kavrayış tarzı geliştireceği ilişkiyi meşrulaştırıcı bir işlevi vardır.Batının, İslâm toplumlarına karşı geliştirdiği barbar imajıyla Osmanlının zayıf düşmesiyle birlikte geliştirilen hasta adam tanımlaması ile uluslar arası dengelerin nasıl değiştiğini gösteren ilginç ipuçlarıdır. Her ne kadar Barbar tanımlaması batı toplumsal hafızasının çok derinliklerinde canlılığını koruyor olmakla birlikte konjöktürel larak bu imajın devamı niteliğinde yeni kavramlar geliştirdi.

Soğuk savaş döneminin ikinci yarısından itibaren özellikle 1970''li yıllarda müslümanlara ilişkin kullanılmaya başlanan terör tanımlaması 1980''den sonra iyice yaygınlaştı. Soğuk savaş sonrasında ise Batının temel stratejisini belirleyen kavram haline geldi. Terör artık doğrudan İslâmı çağrıştırır hale gelmiştir.

Özellikle bu stratejinin yaygınlaşmasında ve kamuoyunda meşruluk kazanmasında medyanın oynadığı rol önemli. Genel çerçevede her ne kadar özgür görünümlü olsa da medyanın iktidar ve egemen gücün genel kavramsal çerçevesinin dışına çıkmadığını da bu arada hatırlatmakta yarar var.

Batının kullandığı tanımlamaların yine Batının stratejik yönelimleriyle yakından ilgili oluşuna Afganistan örneği çok açıklayıcıdır. Bir zamanların Sovyet yayılmacılığına karşı desteklenen özgürlük savaşcıları yeni dünya düzenine geçilmesiyle birlikte yine Amerika''nın bir boy hedefi haline gelen gözü dönmüş teröristler durumuna gelmeleri tesadüfi değildir. Aynı durum Saddam örneği için de geçerlidir. Milyarlarca dolarlık mali ve askeri destekle İran devrimine karşı desteklenen, kışkırtılan Saddam bir anda çağdaş Hitler haline geldi.

Konjöktür gereği, bu tür özgürlük hareketlerinde kan dökülmesi kaçınılmazdır diyerek PKK katliamlarını anlayışla karşıladığını belirten, meşrulaştırmaya çalışan mantalite ile müslümanları terör katagorisine sıkıştırmaya, mahkum etmeye çalışan mantalite aynıdır.

Son günlerde özellikle Kafkasya''da gelişen olaylar İslâm ve terör konusunun yeniden gündeme getirilmesine neden oldu. Patlayan her bombanın arkaplanına bakmadan, medyatik algılayış düzeyinde bir yargılamayla İslâm imajı dünya sisteminin isterlerine uygun biçimde yeniden paketleniyor.

Ortadoğuda ve diğer İslâm dünyasında ortaya çıkan kimi silahlı hareketleri bir çırpıda terörle mahkum etmenin en azından bu tanımlamayı yapanlar açısından her zaman tutarlılık içermediğini hepimiz biliyoruz. Ancak bu noktada öncelikli olarak sorulması gereken soru şudur: Bu hareketlerin çıkmasına neden olan faktörler nelerdir? Terörle suçlanan hareketler bizzat İslâmın doğasından mı kaynaklanmaktadır yoksa başka siyasal ve sosyal şartlar mı bulunmaktadır?

Özellikle Ortadoğuda siyasal temsiliyet hakları ellerinden alınan, meşru zeminlerde kendilerini ifade etme imkanlarını ellerinden alınan sessiz çoğunluğun karşı karşıya kaldığı baskıların kaynağı üzerinde durulmadan bu sorunun cevabı verilemez.

En temel siyasal ve kültürel hakları ellerinden alınan geniş yığınların dayanılmaz baskılar karşısında patlaması, kontrol dışı kimi hareketlerin meydana gelmesi hatta provakasyonlarla tüm müslümanların ve müslümanlığın mahkum edilmeye çalışılması çağdaş bir hypocracyden (iki yüzlülük) başka bir şey değildir. Ortada sonuç olarak bir terör varsa bunun toplumsal ve siyasal nedenleriyle birlikte dünya sisteminin özellikle müslümanlara dayattığı biçimler ve giydirdiği elbiselerde aramak gerekir. Sorgulanması gereken husus budur.

Terör ve İslâm tartışması özellikle medya tarafında İslâm''la özdeştirilmesi çağdaş oryantalizmin kendi dışındaki toplumlara, özellikle de müslümanlara yönelik sürdürdüğü kültürel ve siyasal savaşın yeni versiyonundan başka bir şey değildir. Bir zamanlar doğunun barbarlığı, dünya karşısında ahmaklığını işleyen bu ideoloji yeni versiyorlarını üretirken yerli taşımacıların da bulmakta zorluk çekmiyor.

Bu propaganda savaşının hedefi ise, yeni dünya düzenin kimi operasyonlarını meşrulaştırmak için Dünya kamuoyu karşısında ihtiyac duyduğu, komunizmin yerini dolduracak düşman imajının diri tutulmasıdır.