En büyük taraftar diğerleri...

Son zamanlarda sıklıkla kullanılan "futbol ailesi" ve "futbolun paydaşları" kimlerdir sahi?

Kulübü kendisine borçlandırıp bunu "fedakârlık" gibi sunan başkanlar mı? Sezon içinde "eksiklerimiz var transfer yapacağız" deyip vakit geldiğinde gerçekleşmeyen transfer üzerine "çok iyi bir kadromuz var onlara güveniyoruz" diyenler mi? Sansasyonel transferi gerçekleşmeden basına sunup taraftarı hayal kırıklığına uğratma pahasına kişisel PR çalışması yapan yöneticiler mi?

Mütemadiyen birbirlerinin kuyusunu kazmaya çalışan, meslektaşlarının arkasından konuşan, günden güne daha da kirlenen oyun için tek laf etmeye cesaret edemeyen teknik direktörler mi?

Her transfer olduğu takımın "çocukluğunda âşık olduğu renkler" olduğunu hatırlayan "bayrak futbolcular" mı? Gergin geçmesi muhtemel maçları daha da gerginleştirmek adına hiçbir söylemden ve eylemden kaçınmayıp sezon sonunda "düşmanları" ile Çeşme"de eğlenen kaptanlar mı?

"Hazreti Ömer çözemezdi biz çözdük" deme hadsizliğini gösterip kimsenin "bu adam ne diyor?" demediği federasyon yöneticileri mi?

Adına Osmanlıca denilen ama aslında Türkçe olan kelimelerden, "Eyyam" kelimesinin yaşamasına vesile olan ve bu nedenle "müteşekkir" olduğumuz hakemler mi?

Hiçbiri...

Bu oyuna hem gönül hem katkı veren üstelik bunu hiçbir maddi karşılık beklemeden yapan, tribünde insan muamelesi görmeyen, kulübü tarafından yolunacak kaz yerine konulan taraftarlardır futbolun asıl paydaşları. Ankaragüçlüler, Beşiktaşlılar, Bursasporlular, Eskişehirsporlular, Fenerbahçeliler, Galatasaraylılar, Trabzonsporlular... Bir köy takımı bile olsa iki renkten oluşan armaya gönül verenler; asıl aile sizlersiniz. Birbirinizi sevin demeyeceğim; henüz o kadar hayalci değilim, ama Allah aşkına birbirinizi anlamaya çalışın.