Kudüs namusuna ne zaman kavuşacak?

Filistin sorunu yok! Mescid-i Aksa sorunu var. Müslümanlığın mahkumiyet sorunu var. Bütün semavi peygamber torunlarının huzur ve barış sorunu var. Kudüs, bütün peygamber torunlarını sükunet içinde tuttuğu zaman Kudüs olacaktır.

Bütün peygamberlerin menzil şehri. Hz. İbrahim, Hz. Musa, Hz. Yusuf, Hz. İshak, Hz. Muhammed... Hepsinin yolu Kudüs''te kesişmiş. İlahi sema orada kapısını açmış insanlığa. Göğe orada yükselmiş insanlık timsalı Hz. Muhammed. Peygamberlerin hikayeleri, medeniyeti ve aydınlığı aynı gök kubbe altında el ele tutuşmuş. Kubbelerin, kemerlerin, taş kaldırımların ve kemerli çarşıların dünyasında aynı nutku ilahiyi terennüm etmişler.

Dört bin yıllık kültür, iman ve mimari orada hep beraber dans etmiş. Mezopotamya, Anadolu ve Nil Afrika''sı orada buluşmuş. Medeniyet doğmuş, medeniyet yaşamış, medeniyet semalara kanatlanmış.

Kudüs''te Mescid-i Aksa, bütün insanlığın ilahi varlığını taşıyor üzerinde: Kubbeleri, kemerleri, avluları, kaldırımları, taşları, sütunları, ezanları, insanları, yüzleri bunun şahitliğini yapıyor. Mescit-i Aksa''da kendi varlığınızın asırlar içindeki ilahi yürüyüşünü seyrediyorsunuz. Beşeriyetin ruhaniyete kanatlanışını ve dünya ile ruhaniyetin sarmaş dolaş oluşunu hissediyorsunuz. Dünya ve dünya ötesinin aşıldığı ve yerle göğün bütünleştiği yerde lamekân ve la-zamanın varlığında kayıplara karışıyorsunuz. Farklı asırların bir arada yaşadığı koridorlarda dolaşıyorsunuz. Hz. Süleyman''ın, Hz. İsa''nın, Hz. İbrahim''in ve Hz. Muhammed-in hep beraber içinde dolaştığı bir la-zamanda seyahate çıkıyorsunuz. Siz de miraçlara katılıyorsunuz!

Sıralamakla bitmeyen peygamberler medeniyetinin izleriyle karşılaşıyorsunuz: Ağlama Duvarı, Kıyam Kilisesi, Hz. Meryem''in doğum yaptığı kilise, Hz. İsa''nın çarmıha gerildiği kilise, Mescid-i Aksa... Üç semavi dinin bütün tarihi burada yan yana. Selahattin Eyyubi''nin varlığı her türbede, her mescitte, her minberde. Osmanlı sultanlarının hayratları şehrin bütün köşelerinde.

Bütün büyük peygamberler bu büyük mescit ve bu büyük kent etrafında toplanmış. Hz. İbrahim''in hikayesi burada bir başka renge bürünür. Hz. İbrahim Harran''da doğmuş, Hicaz topraklarına hicret etmiş, oradan Filistine ve daha sonra Mısır''a geçmiş. En son yine Kudüs''ün kanatları altındaki Halil şehrine dönmüş. Ruhunu orada teslim etmiş. Bu şehirde her gün bin civarında insan ziyafetlerle karşılanırmış. Şehirde bereket yağarmış. XI. Yüzyılın seyyahlarında Nasır-ı Hüsrev sefernamesinde böyle yazar (tevafuka bakın ki bu seyahatnameyi de bu seyahatte okumak nasip oldu). Oysa şimdi sefalet ve zulüm var. Hz. İbrahim türbesinin girişinde askerler var, tel örgüleri var, sokaklarda koşan saldırgan ve aç çocuklar var.

Mescid-i Aksanın her kapısında İsrail askerleri bekliyor. İşgalin zulüm yüzü insanın ruhunu çarpıyor. Filistin topraklarında Siyonizm''in karanlık gölgesi her yeri gün geçtikçe daha fazla kaplıyor. Müslüman şehirler duvarlar ve tel örgülerle çevrilmiş. Sanki büyük bir açık cezaevindesiniz. Kendinizi kurgu bilim filmlerinde hissediyorsunuz. Her kent girişinde sizi soran, size bakan ve sizleri durduran eli silahlı askerler… Bir büyük gözün her an üzerinizde dolaştığını ürpererek hissediyorsunuz.

Mescid-i Aksa''nın bir köşesinde tutunmaya çalışan Burcu La k Laka Toplum Merkezindeyiz. Güler yüzlü bir insan karşılıyor bizi. Hikayesini anlatıyor bizlere. Küçük bir topluluğun büyük bir hikayesidir bu. Filistinli çocukların, gençlerin ve kadınların hayatlarına renk katan çalışmalarından bahsediyorlar. Bu küçük yere tutunmak için günlerce polis şiddetine ve işgalci dozerlere karşı verdikleri mücadeleyi anlatıyor güler yüzlü insan. Yüzünde tek bir öfke belirtisi yok. Acıların ve zulmün karanlığında güneş gibi parlayan bir ruh!

Güler yüzlü insan, her sabah annelerin ve ailelerin ezan namazından sonra korku dolu bekleyişlerini anlatıyor. Asker baskınlarıyla gelecek zulümlerin bekleyişinden doğan korkular… Ancak umutları ve mücadeleleri bu korkuları korkutmuş! Korkunun korktuğunu gördüm Filistin''de. Korkunun Filistinliler tarafından mas edildiğini gördüm. Başka bir toplum var mı böylesine gözaltında tutulan? Bilmiyorum. Kendisine kurgu hayatlar yaşatılan, kentleri yağmalanan, duvarlarla çevrilen, ve askeri baskılarla korku maruziyetlerine tutulan…

Bütün Filistin yerleşimleri büyük bir gözaltında. Mülteci kamplarını görmedim. Ancak diğer kentler ve kasabalarda her şey büyük gözün gözetiminde. Duvarlar yükselmeye devam ediyor. Şehirleri, kasabaları, kültürleri, insanları ve dinleri birbirinden ayıran ve ''kapatılmaya mahkum edilen toplum''. Filistin kapatılan toplumdur. Bir kapatma toplum projesine maruzdur. Yahudilerin varlığı ve hayatı buna bağlı kurgulanıyor. Bir toplumun cenneti, başka bir toplumun cehennemine bedelleniyor. Yahudilere yeryüzü cenneti için, Filistinlilere cehennem reva görülüyor.

Yahudiler, Filistinlilerin cehennemiyle cenneti yaşayamayacaklar hiçbir zaman. Filistin toplumu için inşa ettikleri kapatma toplumu kendileri için de inşa ediyorlar aslında. Yaptıkları duvarlar onları da çevreliyor. Tel örgüleri onları da sınırlıyor. Korku, onların da ruhlarını karanlığa boğuyor. Askerler, onları da tedirgin ediyor. Çünkü her asker, karşı bir Filistin militanını haber veriyor. Her saldırgan davranış, karşı bir saldırgan davranışı besliyor.

Filistin sorunu yok! Mescid-i Aksa sorunu var. Müslümanlığın mahkumiyet sorunu var. Bütün semavi peygamber torunlarının huzur ve barış sorunu var. Kudüs, bütün peygamber torunlarını sükunet içinde tuttuğu zaman Kudüs olacaktır. Dört bin yıl öncesi Kudüs tarihine el koyarak bugün onun varlığına kast edenler, 98 sene öncesine kadar onu bütün semavi peygamber torunlarına şehir yapan milleti unutmamaları gerekir. Daha yüz yıl bile olmayan bir geçmişin mirasına sahip olanlar, dört bin yıl önceki mirasa sahip olanları hiçbir zaman aklından çıkarmayacaklardır. Çünkü Kudüs''ün her camisinde, her külliyesinde, her büyük kadim taş parçasında ve her türbe duvarında 98 yıl öncesine kadar yönetenlerin eli vardır. Dört bin yıl önceki zamanlarını unutamayanlar, 98 yıl önceki tarihlerini unutmayı onlardan nasıl bekleyebilirler?

Mabetler şehri Kudüs, üç semavi peygamber torunlarının barışıyla yeniden neden inşa edilmesin? Bütün dinleri ve toplumları barış ve sükunet içinde yaşatmayan siyasetler neden hakim kalsın? Bütün kudretini çıplak güçten alan ve hiçbir norm tanımayan (Grekçede namus manasına da gelir norm. Türkçe namustan geçmiştir) bir varlık, neden uzun süre ayakta kalabilsin? Namus, kosmos demektir. Kosmos yoksa namus da yoktur. Yani evrensel düzene sahip olmayan her yönetim namusunu (normunu) kaybetmiştir. Kudüs, namusuna ne zaman kavuşacak?