Batı"ya giden Doğu"yu bulur

Atlantik Okyonusunu ikinci defa aşıyorum. Eğer Frankfurt ya da Londra''ya uğramazsanız, Atlantik Okyonusu İstanbul''dan dokuz ya da on saatte aşılır.

Ondokuzuncu yüzyıl Atlantik''in Doğu yakasının, Yirminci yüzyıl ise, Batı yakasının yüzyılı oldu. Dünya deyince, akla Avrupa ve Amerika yakasıyla Atlantik Okyonusu gelirdi. Artık yeni bin yıla doğru okyonuslar çoğalıyor.

İstanbul''dan uçakla New York''a giderken, güneş hiç batmıyormuş gibi görünür. Prof. Dr. Muhammed Hamidullah Hoca, yetmişli yılların başında Erzurum Üniversitesinde verdiği bir konferansta, "Son zamanlarda güneş Batı''dan doğacak" anlamındaki hadisi çok ilginç bir biçimde yorumlamıştı.

Orta çağlarda, hatta yeni çağlarda güneş Doğu''dan doğdu. Doğu aydınlıkken, Batı karanlıklar içindeydi. Ancak gelecek yüzyıllarda güneş Batı''dan doğacak gibi görünüyor. Daha doğrusu, Batı''ya giden Doğu''yu bulacak.

Hamidullah Hoca, "Uçakla Amerika''ya giderken güneş Doğu''dan değil de, Batı''dan doğuyor gibi olur. Kimbilir, belki son zamanlarda, hadiste işaret edildiği güneş Doğu''dan değil de Batı''dan doğacak" demişti.

Uçakta on bin metre yükseklikte, saatte bin kilometre hızla, İstanbul''dan Los Angeles''e giderken, onaltı saatlik yol boyunca güneş hiç batmamıştı. Gündüz saat onikide hareket ettiğimiz İstanbul''dan, New York''a geldiğimizde, yerel saat öğle sonrası 2 civarındaydı. New York''tan Los Angeles''e uçakla beş saatte gitmemize rağmen yerel saat akşam sonrası dokuzdu.

Bir gündüzden bir sonraki gündüze geçme yirmidört saat değil, yedi saat aldı. Avrupa''dan Amerika''ya giderken, güneş gerçekten, Doğu''dan değil de Batı''dan doğar gibi oldu. Başka bir deyişle, Türkiye''den Amerika''ya gidenler için güneş batmadı.

Akdeniz saatinden Atlantik saatine, Atlantik saatinden de Pasifik saatine geçme, tarih içinde çağdan çağa geçme gibi gerçekten heyecan verici. Zamandan zamana geçerken, insan tarih içinde bir dönemden başka bir döneme geçiyor gibi bir duyguya kapılıyor.

Uçak Kanada üzerinden, Amerika''nın uçsuz bucaksız topraklarına süzüldü.

Bir zamanlar Osmanlı Devleti üzerinde güneşin hiç batmayan bir ülke kadar güçlüydü. Bu yüzden de Yavuz Selim dünyayı bir sultana çok, iki sultana az görüyordu.

Sonra üstünlük, üzerinde güneş hiç batmayan bir egemenlik kuran Britanya İmparatorluğuna geçti. Çanakkale Savaşları, İngiliz egemenliğinin sonu oldu.

İkinci dünya savaşı, Amerikan yıldızının yükseldiği yılların başlangıcıdır. Sovyetler Birliğinin dağılmasıyla Amerika, dünyanın tek gücü haline geldi.

Şimdi Pasifik havzasının yıldızı parlıyor.

Doğruyu bulmak isteyen Anadolu insanı Batı''ya gitmeli.