I-Yerdeki zeminde, duvarlarda, sehpalarda yüzünüzün bütün kırışıklıklarını göreceğiniz bir aydınlığın tuzak niyetine hazır beklediği bir evin içindeyiz.Ev sahibi hanımefendi ile henüz tanıştık.İlkokul arkadaşım Belma ile yıllar sonra sahilde buluşmuştuk. Buluşmanın üzerinden yarım saat geçmemişti ki, Belma"ya bana gelebilir misin diyen bir mesaj geldi. Kaygıyla mesajı okuyan Belma beni ayıplamazsan sana bir şey teklif edeceğim deyip mesajın sahibinin çağırısına neden icabet etmemiz gerektiğini anlattı:
I-
Yerdeki zeminde, duvarlarda, sehpalarda yüzünüzün bütün kırışıklıklarını göreceğiniz bir aydınlığın tuzak niyetine hazır beklediği bir evin içindeyiz.
Ev sahibi hanımefendi ile henüz tanıştık.
İlkokul arkadaşım Belma ile yıllar sonra sahilde buluşmuştuk. Buluşmanın üzerinden yarım saat geçmemişti ki, Belma"ya bana gelebilir misin diyen bir mesaj geldi. Kaygıyla mesajı okuyan Belma beni ayıplamazsan sana bir şey teklif edeceğim deyip mesajın sahibinin çağırısına neden icabet etmemiz gerektiğini anlattı: "Zor günler geçiriyor. Saman çöplerini dağa çevirip sonra o dağın altında kalıyor, her defasında AKUT ekibi olarak duruma müdahale etmek zorunda kalıyorum, beni çağırıyor yine. Gel beraber gidelim."
"Arkadaşına ayıp olmasın" dedim.
"Ona ayıp olmaz gelmezsen bana ayıp olur ama" dedi. "Peki" dedim. Düştük yola.
"Kime gidiyoruz bari ev sahibinin adını bileyim" dedim.
"Adını bil ama soyadını bilme n"olursun" dedi.
"Tamam." Belli ki meşhur bir aileye gidiyoruz.
Belma ziyaret boyunca arkadaşına cancağızım diye hitap ettiği için ben de kendisinden Cancağız Hanım diye bahsedeyim en iyisi.
Bahçe kapısından itibaren "aile Apartmanı"nın daireyi "yuva" kılmak için hiçbir teferruatı ihmal etmediği "yaratıcılığı" ile kuşatıldığımı hissettim.
Acil çağrının sebebi Belma"nın kızı, Cancağız Hanım"ın oğlu imiş. Hayır, zannettiğiniz gibi değil.
Belma kızını erkek gibi, Cancağız Hanım oğlunu evcimen/dizinin dibinde annem-annem bir oğul olarak yetiştirmiş/yetiştirmek istemiş.
Ama evcimen oğul olmak da bir yere kadar.
Her çocuk kendi zamanın içinde yetişiyor.
"Evcimen oğul", arkadaşları ile yurt dışına gitmek için plan yapmış. Anne karalar bağlamış. Anneyi ikna edemeyen baba- oğul "Bir dünyaya bak!" demişler. "Senin en yakın arkadaşının kızının haritada işaretlemediği ülke kalmadı neredeyse. Sen oğlunu 45 günlük bir programa gönderemiyorsun!"
Erkek gibi kızlar, kız gibi erkekler bahsi mühim de… Başlıktan tahmin edebileceğiniz gibi konu çocuk eğitimi değil lakin.
Cancağız Hanım oğlunun ve eşinin kendisine yöneltmiş olduğu eleştirileri gözyaşları içinde anlatıyor. Daha doğrusu anlatamıyor.
O ışıltılı salonda ne kadar kaldık, cancağız Hanım"ın gözyaşlarına ne kadar tanıklık ettik, bu tanıklık ile mesuliyetimizi ne kadar yerine getirdik bilemiyorum. Dönüşte Belma"nın beni çok şaşırtan cümlesi ile tanık olduğum hayattan bambaşka bir ana fikir çıkarttım.
"Hiçbir şey göründüğü gibi değil" dedi Belma. "Ne kadar gamlı bir kadın değil mi?" dedi. Evet demek için ağzımı açıyordum ki… "Hep mutfak yüzünden!" diye gürledi Belma.
Belma oldum olası çılgın bir kızdır. Yemek yemeği, uyumayı, temizlik yapmayı pek sevmezdi gençliğinde. Hiç değişmemiş. "Anladım" dedim "Türk Kadınının mutfak ile imtihanı adlı korsan konferansın içinde yine tutuklu kalacağız. Akmayan trafiği de hesaba katarsak bu tutukluluk bünyede bayağı bir sıkıntı yaratacak."
"Bu kadın var ya bu kadın" dedi. "Hangi kadın?" "Hangi kadın mı!?" diye öfkelenmesinden Cancağız Hanım"dan bahsettiğini anladım. "Ha senin Cancağız Hanım" dedim. "Bu benim kuzenim" diye devam etti anlatmaya. Kuzenim deyince hikâyenin düğüm noktasını çözdüm elbette. "Evlendiği günden beri kahvaltıdan akşam yemeği saatine kadar "bugün ne pişirsem" diye düşünür. Çünkü daha nişanlıyken müstakbel zevci "Benim için evliliğin temeli akşam yemeğidir" demiş.
"Evliliğin temeli akşam yemeği" olunca, kuzen her gün saat onda başlıyor ne pişireyim diye. Akıllı, zeki bir kız idi. Salak bir mutfak kedisine dönüştü. İyilik olsun diye Julya ile Julya"nın DVD"sini hediye ettim. Belki kendisine bir çıkış yolu filan bulur ümidi ile. Bin beter oldu."
II-
Rahmeti ninem kadını yaşlandıran/yaslandıran bugün ne pişirsem sıkıntısıdır derdi. Lakin onun bahsettiği sıkıntı ile bugünün sıkıntısı tamamen farklı bir frekanstan yayılıyor. Çekirge istilasının kavruk köy şartlarında kalabalık ev ahilisinin karnını doyurmak çok güçlü bir beceri gerektiriyor olmalıydı. En az maliyetle en doyurucu yemeği/böreği/ekmeği üretebilme becerisi.
Bu gün ise çokluğun/bolluğun getirdiği bir şımarıklık hâkim.
