Evet, şimdi
Fehmi KoruYeni Şafak Gazete Yazarı
01:00, 26/11/2008, Çarşamba • Yeni Şafak Haber Merkezi
Karşımıza “Çöz beni” diye çıkan her soruna “Evvelce böyle bir sorun yoktu, bu da nereden çıktı?” kuşkuculuğuyla karşı çıkmamız âdetten oldu. Olsun. Hiç değilse ''Alevi hakları'' diye kendisini belli eden sorunun nereden çıktığı belli: Modernleşme sonucu gerçekleşen hızlı kentleşmeden...
Türkiye modern-öncesi, köylü bir toplum iken ''Alevi'' kimlikliler ortalıkta görünmüyorlardı. Görünmüyorlardı; çünkü ''Alevilik'' inanışı köken itibariyle kırsal kesimle irtibatlıdır. Dünyaya kapalı köylerde yaşanılan farklı dinsel hayat -yakın köylerin ahalisi dışında- kimseleri ilgilendirmiyordu. Türkiye''de ilk kent cemevi 1930''lu yıllarda Antalya''da açıldı.
O tarihe kadar kentlerde pek Alevi yoktu.
Vaktiyle kentlerde ''kendilerine özgü'' hayatlarını sürdüren insanlar köylerini terk ettiler, kentlere yerleştiler ve birkaç nesildir kentli oldular. Epey bir süredir, ancak köylerine gittiklerinde veya kentlerde gözlerden uzak yaşattıkları dini hayatlarını, yeni düzenlerini kurdukları kentlerde ve gözler önünde yaşamak istiyorlar...
Sözün kısası şu: Birçok sorun gibi, ''Alevi hakları'' sorunu da modernleşme ve kentleşmeyle irtibatlı olarak kapımıza dayanmış ''bugüne ait'' bir sorundur. Geçmişte böyle bir sorunun varolmaması, ya da varlığını gözlerden uzak sürdürmesi, ona bugün de ''yok'' muamelesi yapmamızı veya kulak tıkamamamızı gerektirmiyor.
Ak Parti hükümetinin, hiç değilse şu yakınlarda, konuya ''olması gerektiği gibi'' yaklaştığı hissediliyor. Başbakan Tayyip Erdoğan''ın ''aşure orucu'' tutup Alevi vatandaşlarla birlikte iftarını açması bir ilk adımdı. Başbakan Yardımcısı Çemil Çiçek''in, “Çok önce ele almamız gereken, gecikmeli bir sorun” diye konuya yaklaşımı, geri planda bazı hazırlıklar yapıldığını akla düşürüyor. Başbakan Erdoğan''ın İzmir''de görüştüğü bazı Alevi dedelerinin Diyanet İşleri Başkanlığı ile de temasta oldukları işitiliyor.
Devlet Bakanı Prof. Mustafa Sait Yazıcıoğlu''nun son zamanlarda yapmakta olduğu açıklamalara bakarak projenin olgunlaştığını söyleyebiliriz.
Belli bir konudaki (''din'') bir sorunun çözüm yoluna girmesi, aynı konudaki başka sorunların çözümü için de kapı aralar; bunu unutmayalım.
Unutmamamız gereken bir başka nokta da şu: Bu sorunları biz kendi özgür irademizle çözemezsek, Avrupa Birliği kendi yöntemleriyle (ve muhtemelen toplumun birlik ve bütünlüğünü bozma pahasına) çözmeye hazır bekliyor.
Sorun için “Neden şimdi?” diye sormayı bırakalım, çözüm için “Evet şimdi” demeye başlayalım...
Sitemizde çerezlerle kişisel verileriniz işlenir. Zorunlu çerezler dışındaki analitik ve pazarlama çerezleri yalnızca açık rızanızla kullanılır. Ayrıntılar: Çerez Aydınlatma Metni.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.