2006"nın gayrı ciddi tarihi-2

Sizin bu yazıyı okuduğunuz saatten sadece birkaç saat önce “geçen yıl” payesi kazanarak tarihin henüz toz bağlamamış raflarından birine kaldırılan 2006 yılının ben diyeyim gayrı resmi, siz deyin gayrı ciddi tarihini yazmaya kaldığımız yerden devam ediyoruz.

4 Mayıs... Sabah kapının zili ısrarlı bir şekilde çalındı. Gidip açtım, karşımda bir palyaço sırıtıyor. Benim yüzümdeki şaşkın ifadeyi görünce “Yoksa parti burada değil mi?” dedi. “Hayır” dedim, “en yakın parti iki sokak aşağıda. Döndü ve gitti. Umarım sosyal demokrat partilerden hoşlanan biridir!

19 Mayıs... Gençler bugün Gençlik bayramlarını kutluyor. Biz bu bayramın kapsama alanından çıkalı çok oldu. İnsan bozulmuyor değil yani. Ne yani, geri kalan için de orta yaşlılık bayramı, yaşlılık bayramı mı yapılacak? Yapılsa kim kutlar? Mesela, 70 yaş kuşağının toplu akrobatik gösterilerini gözünüzde canlandırabiliyor musunuz?

9 Haziran... Bugün apartmanımızın otopark olarak kullanılan arka bahçesine paraşütle bir adam indi. Önce içinde bolca sessiz harf bulunan Kuzey Avrupa dillerinden birini konuşuyor sandık. Sonradan farkettik, adam ziraat mühendisiymiş, bindiği zirai ilaçlama uçağında yanlış bir düğmeye basmış. Sonra tabii yere usturupsuz bir iniş yapmış ve tabiatıyla sarsıntıdan ağzındaki bütün dişler dökülmüş, vs...

27 Haziran... Adamın paraşütünden otoparktaki bütün arabalara elbise diktik, daha bile kumaş kaldı. Üstünde “yağmur geçirmez” yazıyor. Bakalım kar yağınca ne olacak?

11 Temmuz... Bu yıl da özgeleneklerime uygun olarak oturup bir kilo muzu mideye indirdim. Sırf Temmuz''a kafiye olsun diye!

12 Temmuz... Hastanedeyim. Yediğim aşırı miktardaki muz midemi bozmuş. Hastaneden sağ salim çıkabilirsem, sanırım bir süre gelenekçilik dışındaki akımları deneyeceğim.

13 Ağustos... Metro istasyonunda beklerken yanıma bir adam geldi. Bana Taksim''e gitmek için metronun hangi tarafından binmesi gerektiğini sordu. Ona, “Burası Ankara beyefendi, yanlış şehre binmişsiniz!” dedim.

21 Ağustos... Metro istasyonunda beklerken aynı adam yine yanıma geldi ve “Beyefendi buradan metroya biniyorum, beni sürekli Kızılay''a götürüyor. Ben Kızılay''a gitmek istemiyorum!” dedi. Ben de “O zaman şu banka oturun ve hiçbir şeye binmeyin!” diye cevap verdim.

1 Eylül... Metro istasyonunda bekliyorum. Adam ortada yok! Ne tuhaf bir gün!..

18 Eylül... Bugün bir börekçide su böreği yedim. İnanmayacaksınız, suyun ve böreğin parasını ayrı ayrı alıyorlar. İnsan arkasından ağız tadıyla bir tulumba tatlısı bile yiyemiyor!

22 Ekim... Bugün bit pazarından kendime yedinci el bir keman aldım. Hiç teli yok! Zaten ben de bu saatten sonra çalmayı öğrenemem.

17 Kasım... Gazetede bir ilan okudum. “Elden düşme bir kemancı” arayanlar, verilen telefona müracaat edecekmiş. Fiyatta anlaşırmışız.

29 Kasım... Bu sabah balkondaki iri saksıda bir kasımpatı “pat” diye açıverdi. “İyi yetiştin” dedim, “Kasım neredeyse bitiyordu!”

2 Aralık... Bizim sokağa mevsimin ilk karı yağdı, bir alt sokağa yağmamış, iki alt sokağa yağmış. Yani bir sokağa yağmış, birine yağmamış, birine yağmış, birine yağmamış. Açıp meteorolojiye sordum: “Dönüşümlü kar yağışı bu” dediler, “Olur böyle şeyler!”

31 Aralık... Biz çok acayip bir milletiz, her şeyi son güne bırakırız. Kurban Bayramı''nı bile!..

Gönülleriniz bayram olsun!