Şaşması zor pusula

Her tarafın toza dumana garkolduğu, görüş mesafesinin düştüğü, dolayısıyla nerede durmamız ya da ne tarafa doğru gitmemiz gerektiğini tespit etmenin müşkül bir hal aldığı zamanlarda ne yapacağız? Doğru yeri ve istikameti nasıl bulacağız? Eğri ile doğrunun iyice birbirine karıştırıldığı, hilebazlığın yol bulup işi pusula imalatçılığına kadar vardırdığı, sinir uçlarına adeta kısa devre yaptırıldığı bir zamanda aldanan ya da daha doğru deyişle aldatılan olmamak için ne yapacağız? Toplum olarak daha önce pek çok kez şu tarafta yangın varken bu taraftaki maymuna baktırılmışsak, pek çok kez coşkularımızın, heyecanlarımızın, öfkelerimizin döngüsüne kapılıp yalan dolambaçlarında öğütülmüşsek, pek çok kez bugün tavşan çıkarıldığı için hayran kaldığımız şapkalardan yarın tilki de çıkarılabileceğini akıl edememişsek, pek çok kez attığımız golü kutlarken bir fazlasını yiyerek maçı kaybetmişsek ve nihayet pek çok kez aldanan/aldatılan olmuş, oldurulmuşsak; bu defa, nihayet artık bu defa, yine toplum olarak bütün bu acı ibret koleksiyonundan alacağımız dersin ne kadar kritik, duracağımız yerin, varacağımız kanaatin, söyleyeceğimiz sözün ne kadar hayatî olduğunu iyi düşünmek mecburiyetindeyiz demektir.

İyi ama nasıl yapacağız bunu? Neye inanacağız?

O pek çok kötü tecrübenin bir hayırlı neticesi olarak bu kritik meseleye uzunca bir zaman kafa yordum ve kendime, sisli zamanlarda her insana görüş netliği kazandıracağına inandığım basit bir yöntem geliştirdim ben acizane.

Nedir o; kısaca anlatayım: Herhangi bir anlaşmazlık ya da çatışma ya da mücadele ortaya çıktığında, söylenen sözlerin hepsini bir masanın üstüne topluyorum. Onları dile getirdikleri ve savundukları tezi dikkate alarak, yani istikametlerine göre iki grupta topluyorum. Her anlaşmazlığın genelde iki zıt tarafı, yani iki temel istikameti oluyor. Önceleri istisnai görüşler bulunduğu da oluyor, ama biraz sabredilip beklenirse onların da bu iki temel istikametten birine daha yakın olduğu zamanla anlaşılıyor. Yani her hâlükârda, masanın üstünde birbirine zıt iki temel istikamet oluyor. Ardından alelacele tartışmanın bir ucundan tutmak yerine; doğrudan ya da en azından görünür biçimde tartışmanın içinde olmayan başkaca iç ve dış unsurları, genel duruşları ve değişmez menfaatlerini göz önüne alarak bu iki taraftan birine yerleştirmeye çalışıyorum. Dünyaya hükmetmek isteyen gözü dönmüş egemenlerin, çocukların üstüne bomba yağdıran zorba yönetimlerin, güç simsarlarının, kötülük odaklarının, pervasız zorbaların, cinayet tezgahtarlarının, örtülü şebekelerin, vesayet mühendislerinin, kara kampanyacıların istikametiyle hangi tarafın istikameti örtüşüyorsa, ben daha fazla düşünmeden aksi istikamette yerimi alıyorum.

Yani ben sözümü; mesela batılı yönetimlerin, mesela küresel medya merkezlerinin, mesela neoconcuların, mesela İsrail"in, mesela at gözlüğü ile dolaşan AB çevrelerinin, mesela ikide bir orduyu göreve çağıran şaşkın ulusalcıların, menfaatlerini Türkiye"nin alenen aleyhine durumlarda bile önceleyebilen fırsatçı siyaset kumpanyacılarının sözleriyle uyumlu olmayacak bir yerden seçiyorum. Yaş tahtaya basmamaya, hiç iyiden yana olmamışlarla aynı tarafta kalmamaya dikkat ediyorum.

Sizlere de bu şaşması zor pusulayı tavsiye ederim. Her çakan kıvılcıma kapılıp gitmezsek eğer; böyle bir pusulayla en sisli havada bile hayrın ne tarafta biriktiği, şerrin ne tarafta biriktiği ayan beyan görünüyor.