Çevirin, bırakın!

''Anna and The King'' filmi vizyona girdiğinde dayanamayıp hemen gittim.

Çünkü yıllar önce tek kanallı siyah-beyaz televizyonumuzda bu filmin başrolünü Yul Bryner''ın oynadığı ilk versiyonunu ve daha sonra da dizisi gösterilmiş ve ben de keyifle izlemiştim.

O zaman "Kral ve Ben" ismiyle gösterilmişti film ve orijinal isminin tam karşılığı da buydu.

Nedense Jodie Foster''lı yeni versiyonuna "Genç Kız ve Kral" gibi abuk bir ismi uygun görmüştü dağıtım şirketi.

Sinirlendim tabii!.. Filmin orijinal adı tam olarak "Anna ve Kral" şeklinde çevrilebilirdi ve bu isim de filme yakışırdı.

Jodie Foster''ın canlandırdığı Anna karakterinin, kırk yaşlarında çocuk sahibi dul bir hanım olmasının, filmlere isim yakıştırma işini üstlenmiş tüccar kafalara hiçbir etkisi olmamış, hızlarını kesememişti.

Filmde bir kral karakterinin olduğu doğruydu ama hiç genç kız yoktu.

Filmi getiren şirket kralla genç bir kız arasında yaşanacak bir aşkı ticari açıdan daha cazip bulduklarından olacak, filmi böyle abuk bir isimle vizyona sokmakta hiçbir sakınca görmemişlerdi.

Üstlelik bu sektörde çok alışılmış ve kanıksanmış bir işti bu yaptıkları.

Geçen gün sanıyorum ajans çıkışlı bir haberde, tuhaf tuhaf isimlerle gösterime sokulan filmlerden bazı örnekler sıralanıyordu.

Mesela; "Legends of Fall (Güz Efsaneleri)" filmine "İhtiras Rüzgarları", "Music of the Heart (Kalbin Müziği)" filmine "50 Cesur Kemancı", "Only The Lonely (Yapayalnız)" filmine "Bekarın Derdi", "A Kid in King Arthur''s Court (Kral Arthur''un Sarayında Bir Çocuk)" filmine "Fırlama Şövalye" isimleri uygun görülmüş ve bu alakasızlıktan bir kıyamet kopmamıştı.

Sinemadan servet sahibi olan birtakım insanların, eserin adının esere dahil olduğu gerçeğinden haberdar olmalarını beklemenin (hele bizim ülkemiz gibi bir ülkede) tam teşekküllü bir aymazlık örneği olacağının farkındayım.

Ancak ciddi kampanyalarla kamuoyunun beğenisine sunulan ve dağıtımcılarına ciddi paralar kazandıran bu eserlerin, böylesine maskara edilmesine (birkaç sinema eleştirmeni dışında) hiç kimsenin itirazının olmaması da biraz tuhaf değil mi?

Yoksa biz gerçekten yaptığı işi sulandırmadan yapan insanlara zerre kadar ticari şans tanımayan bir toplum olmakta bu kadar kaşarlandık mı?

Aptal yerine konmaya ve aşağılanmaya bu kadar çok alıştık mı biz?

Galiba öyle!

Bu ülkeye hakim medyalanma süreçlerinden, estetiği olmayan güzellik anlayışlarından ve birşeye benzemeyen yaşama biçimlerinden bu sonucu çıkarmak hiç de zor değil doğrusu!

Haberin cıvığını, edebiyatın promosyonunu, şiirin kasetini, müziğin uyduruğunu ve dilin anlamsızını icad etmek de millet olarak bize nasip oldu.

Bu "olay"la "korkunç" gururlansak yeridir yani!