Maydanozun ilgileri

O kadar çok şeyi merak ediyorum ki, şimdi sorsanız çoğunu hatırlayamam. Kayboluyorum ilgilerimin arasında adeta. Günümüzde malum, imkanlar gelişti, dünya elimizin altında. Neye ulaşmak istesek birkaç tuşa dokunarak ulaşıyoruz. Ama çok tuhaf, ne zaman bir şeye ulaşmak istesek... Neye ulaşacağımızı bilemiyoruz. O kadar çok şey var ki... Bir ara ülkelerle ilgili dosyalar tutuyordum, önemli şehirleriyle ilgili ne buluyorsam indiriyordum internetten, nereye gidilir, ne yenir, nerede kalınır, ne alınır falan... O kadar çok şey birikti ki zamanla, bilgisayarım teklemeye başladı. Sildim mecburen hepsini... Sadece çetele tutmak yeterli olur diye düşündüm. Bütün önemli şehirleri alt alta yazarım, gördüklerimin üstünü çizerim. 10 yıl içinde üstü çizilmemiş şehir bırakmamak gibi bir de hedef seçtim kendime. Fazla dokümana gerek yok, zaten gezip gördükten bir süre sonra ayrıntıları ister istemez unutuyorsun. Burada önemli olan listeyi tamamlamak... Liste demişken, bunların hazırları da var sağda solda... "Ölmeden Önce Görülmesi Gereken 100 Yer" tarzında listeler... Bunu bir tür spor haline getirdiler insanlar... Belki inanmayacaksınız ama 100"ünü de görenler var. Ben daha "Ölmeden Önce Görülmesi Gereken 100 Film" ile "Ölmeden Önce Okunması Gereken 100 Kitap" listelerini bile halledemedim. Kendimi çok eksik hissediyorum bu konuda. Sosyal süreçlerde nal topluyorum desem yeri... Daha "Ölmeden Önce Yapılması Gereken 100 Espri" listesinin bile sadece ikinci çeyreğindeyim. Kendimi bir hayal kırıklığı olarak tanımlamama çok az kaldı açıkçası. Çevremde öyle insanlar var ki, geceleri hiç uyku uyumasam bile onlara yetişemem. "Ölmeden Önce Üfürülmesi Gereken 100 Aforizma"da ikinci yüzlük dilime geçenler olduğunu duyuyorum, çok moralim bozuluyor. Geride kaldığım belli, ama neyin gerisinde kaldığımı da tam çıkaramıyorum. Geçen hafta, "Bir şey yapmak hiçbir şey yapmamaktan iyidir" diyerek kendimi eve kapadım ve Dexter"ın bütün sezonlarını ardı ardına izledim. Bu bana pek iyi gelmedi ama... Sinirimi bozan ne kadar tip varsa gözlerimin önünden bir film şeridi geçmeye başladı. Kulağıma da çok derinlerden bir gerilim müziği gelmeye başlayınca kendimi dışarıya attım. Sonum hiç iyi olmayabilirdi. En azından bir süre daha pozitif şeylerle ilgilenmeye karar verdim. Birileri yogayla ilgilenmemi salık verdi. Hemen ilgilendim ve bir kursa yazıldım. Ama seansları biraz uzun sürüyordu ve terapi sırasında tweet atmama izin vermiyorlardı. Hem çakralarımın da açılmaya pek hevesli olmadıkları anlaşılıyordu. Zorlamadım, ebru kursuna yazıldım. Ama o kadar ince işti ki bu ebru işi, gözlerimi bozarım diye korktum açıkçası. İnsanın da doğal sınırları var tabii. Ney üflemeye nefesim yetmiyor benim mesela. Felsefeyle uğraşsam ayağım kayar diye korkuyorum. Bilgi yarışmasına katılmayı çok istiyorum aslında. Bana mı öyle geliyor bilmiyorum ama Kenan Işık sanki son zamanlarda yarışmacıları çok fazla fırçalıyor. En iyisi doğa yürüyüşlerine çıkan bir gruba katılmak... İyi ama keneler ne olacak, Allah korusun çok tehlikeli... Ben en iyisi birkaç köşe yazısı okuyup etraftakilerle siyasi tartışmalara gireyim. Ne diyorsunuz siz bu sürecin gidişatı konusunda? Ne süreci mi? Ya konuşup duruyorsunuz ya deminden beri, o süreç işte... Ben o konuda meseleye daha pozitif yaklaşmak gerektiğini düşünüyorum. Negatif yaklaşımlar adı üstünde negatif sonuçlar doğuruyor. Negatif demişken sizin kan grubunuz neydi? Kan gruplarının astrolojik konuma etki ettiğini biliyor muydunuz? Ben de az önce öğrendim, radyoda bir kadın anlatıyordu uzun uzun, kulağıma çalındı. Yanlış bir şey söylemeyeyim ama, galiba sıfır eraş pozitif kana sahip olanlar amuda kalktıklarında toplama işlemi yapamıyorlarmış. Yükselenleri de dolunayda fena alçalıyormuş! Ne enteresan şeyler var hayatta değil mi?