İki dudak arası istikrar

İki dudak. Bir ülkenin kaderi iki dudak arasında olabilir mi? Eğer olabilir diyorsak bu kimin dudakları arasında olmalıdır?

Cumhurbaşkanı mı?

Başbakan mı?

Meclis Başkanı mı?

Yoksa bir bürokratın mı? Mesela askeri darbeler ile yönetilen dönemlerde darbe başkanının dudakları çok önemlidir. Emir-komuta zincirinin işleyişinde üst komutanın sözleri emir telakki edilir.

Ama Türkiye askeri rejimle yönetilmiyor. O zaman Türkiye açısından halkın tercihleri belirleyici olmalıdır. Öyledir de zaten. Ama öyle olduğunu düşündüğümüz sistem maalesef öyle işleyemiyor.

Bir ülke ekonomisi için geleceğin bilinmesi çok ama çok önemlidir. Ekonomik refah belirsizlik istemez, geleceği öngörmek ister. Nitekim Hükümet ekonomik geleceğin öngörülebilmesi için yıllık programların ötesinde üç yıllık programları da artık devreye alıyor. Orta Vadeli Mali Program buna bir örnektir.

Hatta 3 yılla yetinmeyip Türkiye''nin en az 10 yıllık perspektifini çizecek olan Mali Kurala geçişi tartışıyoruz.

Türkiye''de mevduatın vadesi 3-4 aya arasına sıkışmış durumda. Vadeyi uzatmak, geleceği öngörmek gerekiyor.

Ve bu ülkede iş dünyası geleceğin belirsizliğinden kurtulmak için çalışıyor. TUSİAD siyasi partilerin demokratikleşmesini isteyen dergisini yeniden yazı hayatına başlattı. Ama Yeni Şafak Gazetesi''nin usta gazetecisi Yılmaz Yıldız Başkana yargının ağzına tıkanmış olan siyasi istikrarın ne anlam ifade ettiği sordu. Yani siyasi partilerin demokratikleşmesinden öte ülkenin tümden demokratikleşmesinin önemi ortada duruyor.

Sadece ve sadece Yargıtay Başsavcısı iktidar partisine kapatma davası açacak yetki ile ülkenin siyasi istikrarında söz sahibi birisidir. Sadece bir yargı mensubunun iki dudağı arasına sıkıştırılmış bir siyasal istikrar sürecine acaba iş dünyasını nasıl bakıyor? Yanıt çok net geldi: "TÜRKİYE''YE YAKIŞMIYOR"

Evet, Türkiye''ye yakışmıyor. Bir ülkenin istikrarı sadece bir kişinin iki dudağı arasına sıkıştırılamaz. Geçmişte o iki dudağın "hissederler" diyen yargısal yaklaşımının nasıl bir anlam taşıdığını piyasa yansıttı.

Bu sorun kişisel değil sistemsel bir sorun olarak karşımızda duruyor. Ama yargının, mesela HSYK Başkan yardımcısının Türk Halkını temsil eden Bakan''a "kurulmuş zemberek" veya "dalga mı geçiyorlar" tarzındaki yaklaşımı zaten sistemsel değil, kişisel bir durum arz etmektedir.

Bu tür yaklaşımın Türk Halkının tercihine en azından bir saygısızlık olarak görüleceğini düşünüyorum. Bu durum bize bürokratik oligarşinin ne olursa olsun azaltılması gerektiğini, hatta ortadan kaldırılmasının önemini gösteriyor.

Türkiye''nin kaderi ve istikrarı Türk Halkının tercihinde olmalıdır.