İzne çıkmadan önce bugün son günüm. Karadeniz hırçınlığının durgunlaşması için yine Karadeniz''e çıkmak gerekiyor. Çivi çiviyi söker mi bilmem ama piyasanın çivisi çıkmış durumda bırakıyorum ortalığı. İMKB Uzel''i kottan da çıkartı ya! Türkiye''nin aynasıdır Uzel. Dar bakışlı, kısa hesaplı, hep ben tarzı oyunların sonunda çöken milyonlarca dolarlık bir şirkettir Uzel. Binlerce işçisi sokaklara atıldı. O işçilerin aileleri, çocukları artık yoksullar kesimine girdi. Binlerce yatırımcı savunmasız ve beş parasız bırakıldı Uzel''de. Hani küçük yatırımcının hakkı savunulurdu, korunurdu. Keza bayiler, tedarikçiler ve orada çalışan işçilerle aileleri de perişan edildi Uzel''de.
Dar bakışlı bir ülkeyiz vesselam. Başbakanımız geniş açıdan bakıyor; ama birileri “Ulusal olsun, bizim olsun” diyor. Ama biliriz ki Mercedes''e binerler, dolarlarla euroları biriktirirler ama millidirler, ulusalcı geçinirler. Mesele nereden baktıkları değil, başkalarının görmesini engellemektir aslında.
Dar açılı bakış sadece yerlilerde mi sanki. Bakıyorum ülkemize yeni giriş yapmış bankamız da dar bakışçı geleneğe çabucak uyuvermiş. Şöyle ki; ING Bank, bir basın toplantısı düzenliyor. Ne hikmetse o toplantıya, sadece 5 gazetenin temsilcileri davet ediliyor. İnsan haliyle düşünmeden edemiyor; “Acaba ING, Türkiye''yi sadece bu 5 gazeteden ibaret mi sanıyor?” Ya da toplantısına üç-beş gazeteyi çağırıp imajını güçlendirdiği yanılgısına mı kapılıyor? Eğer öyleyse; yani “elit” kesimin “elit” müşterilerinin hizmeti için geldilerse “bizim” ülkemize. O zaman yazık değil mi milyarlarca dolarlık sermayeye.
Evet, bir gerçek var ülkemizde. Kimsenin ayağına dokunma, sev, sevgiyi yay ama işine geldi mi en büyük soygun avcısı oluver. Mesela CHP''ye yapılan saldırıları hatırlarız bir dönem. Liderlerinin adlarının rüşvete karışması çarşaf çarşaf haberler oluyordu. İş Bankası''nın genel kurul toplantısı için kapılarda beklenilirdi. Biz de sanırdık ki “büyük gazetecilik” yapılıyor. Oysa çarşaf yırtıldı ve İş Bankası''ndan üç kuruşa alınan Petrol Ofisi hisselerinin sadece altıncı ayın son günü milyarlarca dolara satılması gerçeği gösterdi, bu millete. Yani o “Büyük gazetecilik” denen başarı, “daha büyük” çıkar çatışmasının öncü haberleriymiş. Yeter mi?
Türkiye gerçeğini çözmek için, bakış açımızı iyi belirlememiz gerekir. Sanal görüntüyü mü yoksa acı gerçeği mi dikkate alacağız. Bilelim ki o hayal dünyası Ergenekon dünyasının bir yansıması gibi çöküyor. Artık açıları büyüterek gerçeği gözümüzün önüne alalım. Hizmet kime?
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.