Bilmiyorum

-Ne yazacaksın?

-Bilmiyorum.

Kızımın sorusu ve benim cevabım.

Makinenin başında dakikalarca oturuyorum.

(Gündemin kanlı ve karanlık konusuna mı dokunsam, Hizbullaha yani. Türkiye ne kadar Türkiye, cumhuriyet ne kadar cumhuriyet, laiklik ne kadar laiklik, siyaset ne kadar siyaset, adalet ne kadar adaletse, ''Hizbullah'' diye sunulan şebeke de o kadar ''Hizbullah'' mı desem?

Müslümanı kanla abdest alır gösteren karikatürde din düşmanının cehaletini mi okusam, caninin cehaletini mi? Müslümanların kanla abdest almaları şöyle dursun, kanın tertemiz suyla alınmış abdesti bile bozduğunu bilmeyen kim ola?

Operasyonun zamanlamasını, önümüzdeki şubat ayında İran''da yapılacak seçimlerde radikallere karşı ılımlıları destekleme niyetine bağlayan yorumun ilginçliğine mi değinsem?

Bir esnaf kahvesinde vatandaşların olup bitenleri değerlendirirken, her şeyi nasıl da gırgıra, şamataya, mizaha boğduklarını; vahşet manzaralarından hiuç de dehşete kapılmış görünmediklerini; bu rahatlıklarından ve pervasızlıklarından duyduğum hayreti mi anlatsam?

Çoktandır sevgili halkımızın sesini duymadığımı itiraf ederek yazıklansam mı?

''Dinci terör''ün laikliğin erdemini bir kez daha herkese göstermesi gerektiğini açıklayan başbakanın ve onun açıklamasını desteklemeye koşan kimi yazarların Türkiye''deki eğitim ve yönetim düzeninin hem de aşırı derecede laik olduğunu, bu yüzden dilimize ''laikçi'' diye bir terim kazandırılmış olduğunu nasıl unutabildiklerine mi şaşsam?)

Parantez içindekiler aklımdan geçerken kızım, "Dün konuştuklarımızı yazsana!" dedi. Allah-insan ilişkilerinin mahiyetine dair konuşmuştuk. Rab-kul, efendi-köle, âşık-maşuk... Umut ve korku... Cennetin ve cehennemin anlamı... Aşkın niteliği, şiddeti, sürekli olup olamayacağı... Herkes inançlarını kendince doğru saydığına göre; kimi, neye göre, nasıl yargılayabiliriz? Beşeri aşk ile ilahi aşk arasında geçişkenlik var mıdır? Aşk kavramı nasıl erozyona uğramıştır? İnsan Allah''a doğru yücelmeye çalışırken, Allah''ı kendine doğru tenzil etme tehlikesine düşebilir mi? Yunus Emre? Hallac-ı Mansur? Hazreti Ali''nin sözü: "Ben kim oluyorum ki Allah''ı sınamaya kalkışayım?" Bedenimizin gerçekliği ve sınırlayıcılığı, aczimiz, zorunluluklarımız...

Bu son nokta, yani bedenin varlığı ve bağlayıcılığı, aslında bu yazının yazılmamış olması için bir mazeret oluşturabilirdi: Sol yanımda bir sancı var; arada bir kıvrandırıyor beni. "Bu da geçer yahu!" mu diyeyim, yarın doktora mı görüneyim?

Bilmiyorum.