Mahrem sorular

Yoruldun mu?

Kim yordu seni, kimler yordu?

Yanlış soru mu bu?

Ne yordu seni, neler yordu mu demeliydim?

Kendiliğinden mi yoruldun yoksa?

Kendi olumsuzluklarına dışarıdan sorumlu aramaktan sakınışında gizli bir gururun saklı olduğunun farkında mısın?

Gurur ile onuru karıştırmamak mı gerekir?

Zamanı, mekânı, kaderi, kazayı, iradeni sınırlayan şeyleri de mi katmayacaksın yorucular arasına?

Yoruluşunu uysalca itiraf edip yorgunluğa boyun eğmek, birtakım yorumlara sığınarak kendini aklamaya çalışmaktan daha dürüstçe mi görünüyor sana?

Sezai Karakoç''un o dizesi belleğinde belirdikçe hüzün mü duyuyorsun; usanç mı, utanç mı, kırık bir özleyiş mi kabarıyor içinde?

"Biz koşu bittikten sonra da koşan atlarız." Tırnak içinde bir alıntı, bir yabancı söz mü artık, hem de koşu bitmemişken?

Koşudan geçtik, yürüyüşte bile yokuz; sürünüyoruz, öyle mi?

Biz diye konuşmaktan hep çekindin mi?

Ben deyişini, sorumluluğu cesaretle yüklenişine mi yorayım, bencil bir bireylik, bireycilik arayışına mı?

Herkes kendi işine mi baksın?

Birbirimizin aynası değil miyiz?

Bismillâh, ateşlemeye yetmez mi yorulan kanı?

Allahu ekber doğrultmaya yetmez mi bükülen beli?

Yorgunluğu yok etmeyen abdeste abdest denir mi?

Akıntıya kapılmışların yolu Sırat-ı müstakîm olamaz mı?

Akıntıya mı kapılmışız biz? Biz de mi?

Kapılmamış mıyız? Kapılmamış mıyım?

Akıntı mı yoruyor olmalı seni?

Beni? Bizi?

Günde beş kez mescide çıksak, akıntıdan büsbütün kurtulmanın yolunu bulabilir miyiz?

Biz mi?