Ramazan"a mektup

Sevgili Ramazan,

Allah''ın hikmeti, bu yıl, yani hicretin 1420''nci yılında Şaban ayı otuz gün sürmüş oldu da, Türkiyeli müslümanlar da Suudi Arabistan ve Mısır başta olmak üzere öteki müslüman ülkelerindeki kardeşleriyle aynı günde kavuşabildiler sana. 29 Şaban gecesi, senin gelişini haber veren hilâlin görülmemiş, görülememiş olduğunu bildiren haberi işitince, sevindiğimi senden saklayacak değilim. Tevhid ümmetinin 1419 yıldır edâ edegeldikleri oruç ibadetinde nice zamandır, hem de bu iletişim çağında, yaşamakta oldukları tuhaf tefrikanın öfkesinden bu yıl kurtulmuş olmak az şey mi? İnşallah bayramı karşılarken de aynı birlik heyecanını yaşarız.

Sen geldin diye, ey sevgili Ramazan, ABD başkanı Bill Clinton, dünya müslümanlarına hitaben bir mesaj yayınlamış. Türkiye cumhurbaşkanından senin gelişine ilişkin bir ileti iletildiğini sanmıyorum. Fakat eminim, sen giderken, muhtemelen kameralar önünde bir mesaj çıkacak, çıkaracaktır. Ne de olsa, senden sonra bayram gelecek, resmen tatil olacak!

Sen geldin diye, ey sevgili Ramazan, gazetelerimizde sana ayrılan sayfalar hazırlanıyor; televizyonlarımızda, radyolarımızda özel özel programlar yapılıyor. Sana ilişkin bilgilerin, eylemlerin, kuralların, buyrukların, yasakların, geleneklerin, göreneklerin yanı sıra, bir parçası olduğun o büyük bütüne, Allah''ın son dinine, İslâm''a ve onun şeriatine, ahlâkına ilişkin bilgiler de söyleniyor, yazılıyor, öğreniliyor, yayılıyor.

Sen geldin diye, ey sevgili Ramazan, daha çok insan camilere, cemaatlere koşuyor; on bir ay camiden, cemaatten uzak duran kadınlarımız senin sayende kaldırım çiğniyor, merdiven tırmanıyor.

Sen geldin diye, ey sevgili Ramazan, daha çok insan, daha çok Kur''an okumaya, daha çok Kur''an dinlemeye çalışıyor.

Sen geldin diye, ey sevgili Ramazan, zengin müslümanlar, bu yılki zekâtlarının ne kadar oldğunu hesaplamaya; kime, ne kadar zekât vereceklerini düşünmeye, düşündüklerini gerçekleştirmeye başlıyorlar.

Sen geldin diye, ey sevgili Ramazan sadakalar, yardımlar, cömertlikler, iyilikler, arttıkça artıyor. Daha yeni aldığım bir kalemi beğendi bir tanıdığım, hediye edersem sevineceğni hissettirir gibi oldu. Kolayca ''senin olsun'' deyiverdim ona. Şimdi düşünüyorum da, böyle davranabilişimde en büyük pay, herhalde senin oluşturduğun o büyülü havanın, o gizemli hâlet-i rûhiyenindir. Sayende daha yeni, yepyeni bir kalemim olacak ey sevgili Ramazan!

Danıştay, başörtüsüne bir ''nokta'' daha koymuş, ey sevgili Ramazan; Avrupa Birliği, Türkiye''yi ''üye adayı'' saymış! Senin çizginin, senin akışının yanında o kara noktanın ne hükmü olabilir, değil mi? Senin bütün varlığımızı derin köklere ve ötelerine, geniş göklere ve ötelerine bağlayan uzviyetinin yanında ''üye adaylığı'' statüsü, ne kadar zavallıca, ne kadar gülünç kalıyor, değil mi? Statüleri, statükoları senin dinamizmin ışığında yeniden biçimlendirmeyi becermemiz için bize yardım edersin değil mi, ey sevgili Ramazan?