Sağırlığın böylesi

Oprogramı ben de seyr u temâşâ eyledim. Mehmet Ali Birand''ın 32. Gün''ünden bahsediyorum. İştirakçilerin her biri kendi enstrümanlarını çalmaktaydı. Devlet borazanları ile cemiyet kemanları arasında âhenk ve imtizac bahis mevzuu dahi olamazdı. Zaten böyle bir şey arayan da yoktu. Maksat münazara olsundu! Fakat nazarlarını resmî nazariyenin dört köşeli çerçevesine hapsetmiş zevatın ağızlarından dökülen elfaz, cumhuriyeti cumhursuz devam ettirme temâyülünün çiğnene çiğnene çürük sakıza dönmüş müteaffin yâvelerinden ibaretti. Borazancılar takımını teşkil eden Hikmet, Fikri, Necip ve Faik efendilerde Etyen Bey''in kemanını dinleyecek kulak, Nevval Hanım''ın gitarından zevk alacak beyin yok gibiydi. (İsmail Nacar, kaval çalmayı hayal eden bir düdükçü müydü?)

İğneleme, çuvaldızlama, çimdikleme hamleleri içinde cereyan eden münazarayı çığırından çıkarıp küfürleşmeye döndüren zat, Doktor Necip oldu. Nevval Hanım''ın suratında kendi sûretini mi gördü ne, onu ''patronunun ..........'' olmakla suçladı. Nokta noktalı yerde hangi kelimeyi kullandığına dikkat etmemişim. Gülay Göktürk o kelimenin ''köpek'' olduğunu yazdı. (Bkz. Sabah, 27.06.1999) Nevval Hanım, bu saldırıya ''Ahlâksız!'' cevabıyla mukabele etti. İnkilâp doktoru, ''Köpek!'' ile yeniden hakaret eyledi. Nevval Hanım, tekrar tekrar bu hakareti iade etti. Erkek Birand, bunları bir ''hanım''a yakıştıramadığını söyledi.

Evet, hâdise böyle oldu. Fakat Fatih Altaylı ''Teke Tek'' köşesinde, sanki o programı izleyen tek kişi kendisiymiş gibi, ''Köpek'' diyenin Nevval Sevindi olduğunu yazdı, yazabildi. Utanmadan, sıkılmadan; herkesi sağır, âlemi sersem yerine koyarcasına, Nevval Hanım''a hiç söylemediği ''Yeter ulan gargara yapma'' cümlesini isnat edebildi. (Hürriyet, 20.06.1999) Ulan''ı ben ............. Altaylı Fatih, yazısının bir yerinde ''Kulaklarıma inanamadım'' diyor. Beynindeki problemlerin yanında kulaklarında da bir problem olduğu belli!

Duygu Asena da, Fatih Altaylı''dan geri kalmamış. Onun da hem kulaklarında, hem gözlerinde (ayrıca dilinde) ciddî ârızalar var. 32 Gün''deki Nevval Sevindi''yi şöyle özetlemiş: "Birisi konuşurken dinlemeyen, konuşma sürerken sürekli konuşan, ahlaksızsınız, cahilsiniz, köpeksiniz diye hakaretler eden bir kadın." Buna mukabil inkilâpçı doktorun portresini şöyle çizmiş: "soyadı ve yaptığı iş bile yanlış anons edildiğinde sinirlerini koruyabilen, onca hakarete ancak programın sonuna doğru birazcık tepki gösterebilen, yine de sakince bildiklerini anlatmaya çalışan bir adam." (Milliyet, 27.06.1999) Muhatabına sakince ''köpek'' diyen bir bilim adamı ve bunu işitmeyen, işitemeyen bir gazeteci-yazar!

Duygu Asena''nın, duyguları ve düşünceleri uğruna duyularından ikisini -görme ve işitme- nasıl iptal edebildiği psikologlar için ilginç bir araştırma konusu olabilir! Önyargıyla köşelenmiş bir beynin, duyuları bile saptırabilmesi midir sözkonusu olan, yoksa ''yalan'' mıdır? Meraka ve incelenmeye değer bir konu.

Çeşitli derslerde önce program kaseti izletilecek, sonra Fatih ile Duygu''nun yazıları okunacak ve öğrencilere sorulacak: "Ne düşünüyorsunuz arkadaşlar?" Ders, Gülay Göktürk''ün yazıları okunarak bitirilerek: "Kadın Olmak" (Sabah, 27-28 Haziran 1999)

Namık Kemal''in şu dörtlükle başlayan Taşlaması ödev olarak verilecek:

Edepsizlikte tekleriz,

Kimi görsek etekleriz.

Halktan da yardım bekleriz;

Ne utanmaz köpekleriz!