Dünyaya ne getirirsen, dünyadan onu götürürsün

Dünyaya çocuk getirmenin sorumluğunu taşıyamayan, ama dünyadaki bütün çocukların sorumluluğunu taşıdığını iddia eden canlı türüne, aydın diyoruz.

Girizgah sert ve önyargılı geldiyse, Cemal Süreya"nın şiiriyle yumuşatalım:

"İçlerindeki sevgi insanları atlayarak hayvanlara yönelmiştir

Özellikle kedilere ve köpeklere karşı iyice duygusaldırlar

iki gözleri iki çeşme,

Öldürmemektir felsefeleri bir karıncayı bile, ama yaşatmayı

bilmezler"

"Aydın çağından sorumludur" gibi beylik laflar gözünüzü korkutmasın. İçinde "çocuklar öldürülmesin" cümlesi geçen yazılar yazmak, konuşmalar yapmak mı zor?

İtiraf etmenin zamanı gelmedi mi: Aydın olmak, insan olmaktan kolaydır. Çünkü akıl vermek, sorumluluk almaktan kolaydır...

Haşa, Allah olmanın peygamber olmaktan kolay olması gibi. Hacı amcaları kızdırmamak için, maksadımızı biraz daha açıklayalım: Emir vermek, bir emri yerine getirmekten kolaydır. Tarih herkese şahitlik etmez. Bunun içindir ki, (şeytan gibi) zekiler kendini tanrı zannederken, peygamberlik iddiası sadece meczuplara kalmıştır.

Buraya kadar yazdıklarımız, hala önyargılı görünüyorsa; o zaman sizi pencerenin önüne davet edelim. (İsterseniz buna boy aynası da diyebilirsiniz.) Bu topraklardaki şu hazin çelişkiyi göstermek için:

Memleketin dört bir yanında, birçok çocuk –çalışarak– ailesinin sorumluluğunu taşıyabiliyorken, bu memleketin aydını bir çocuğun bile sorumluluğunu taşıyamıyor!

Bu yazının ara başlığı şu olabilir: Bu memleketin gündemi, erken olgunlaşanlarla geç olgunlaşanların diyalektiğinden mütevellittir. Doğmaktadır...

Memleketi işgal eden kaba davranışlardan şikayetçi isek, sorumluluk ve olgunlaşma bahsine devam edelim.

Tuhaf olduğunu inkar etmiyorum. Özellikle müzisyenlerle ve emekli askerlerle yapılmış söyleşileri okumaktan hoşlandığım gibi, müslüman olmayı seçen Batılıların hikayelerini de severim. Bu "hidayet hikayeleri"nde, Batılılar, kendilerini nelerin çok etkilediği ve nasıl müslüman olmaya karar verdikleri gibi sık sorulan sorulara cevaplar verirler. Bu sık sorulanlar arasında, arada kaynayan ve hakkının verilmediğini düşündüğüm, şu soruya verilen cevaplardır: "Müslüman olmanı ailen, çevren nasıl karşıladı?"

İstisnasız izlediğim videoların hepsinde, Batılılar, müslüman olduktan sonra, sanılanın aksine, aileleriyle ilişkilerinin düzeldiğini söylüyorlardı. Dinleyiciler buna şaşırdığındaysa, açıklama değişmiyordu: "Artık sorumluluk sahibi biri olduğum için."

Derdimizin daha iyi anlaşılabilmesi için, yazının ilk cümlesindeki çocuk kelimesini silip yerine "soru" kelimesini koyalım... Bakalım bir şey değişiyor mu?

"Dünyaya bir soru getirme"den, daha bir soru"nun sorumluluğunu taşımadan, dünyadaki bütün soruların sorumluluğunu taşıdığını iddia etmek...

Komik bile değil. Hüzünlü.