Bir şeyleri ters anlamak, keşke başlıktaki gibi komik olabilseydi.
Bu ülke bize tersliklerden terslik beğenme fırsatı sunuyorken, biz de sayfamızı dolduralım.
Bir ülkede evlenmek zor, boşanmak kolaysa, orada bir şeyler ters gidiyor zor demektir.
Bu tersliği gidermenin yolu, evlenmeyi kolaylaştırıp boşanmayı zorlaştırmak da değildir.
Çözüm: Evlenmeyi ve boşanmayı, sadece ve sadece ''norm''alleştirmektir.
Evliliği veya boşanmayı değerli/ölçülü/normal kılmanın yolu nedir?
Anormal bir durumu normalleştirmenin yolu, norm/değer/ölçü sahibi olmaktır.
(Ahlaka norm denilen günlere geldik, kıyamet alameti arayanlara, bu, yeter de artar bile!)
Ahlak/norm yoksa mübalağaya mübalağayla cevap verirler: Evliliğe mehdi muamelesi yaparsanız, evliliğe deccal muamelesi yaparlar.
Genelleme yapsak, başımız ağrımaz: Evlenmeler ve boşanmalar, insanların sevinçlerini veya hüzünlerini yaşamasına fırsat vermeyecek kadar, gürültülü ve abartılı. Yani ölçüsüz ve anormal.
Bir düğünde gelinin başörtülü olması veya içkinin su gibi akıp gitmesine takılıp kalmayalım, çünkü bunların –hayatımızı değiştirecek kadar büyük– bir fark olmadığı anlaşılıyor.
İddia kulak tırmalıyorsa, balayına nereye gittiklerine bakın, ayrı değil aynı dünyaların insanı olduklarını göreceksiniz. Bunda şaşıracak ne var, bütün mübalağa(cı)lar akrabadır.
Daha önce konuştuğumuzu sanıyorum: Bir mesele hakkında çok konuşmamız, o konuda çok düşündüğümüzü ispat etmez.
Hakkında çok konuştuğumuz evliliğe yüklediğimiz anlamlara bakın. Evlilik, kimileri için ciddiyet göstergesi, kimileri için resmi mühürlü flört, kimileri içinse ''bu ahir zamanda'' haramdan kaçarken altına sığınılan bir çatı...
Ne zaman bu gerçeği itiraf edeceğiz? Gören kişi değişince, usul değişmiyor, yine görücü usulü oluyor. Aşık olunan kişinin göründüğü gibi olmadığı, bir gün ortaya çıkıyor.
Görücü usulü demişken, ''dincilerin kafayı seksle bozduğu'' ve namusu hep bacak arasında aradığı eleştirisini de görmezlikten gelmeyelim.
Hatta değil görmezlikten gelmek, görüş alanımızı genişletmek zorundayız.
Görüş alanımızı genişletirsek, bu meselenin sadece ''dinciler''le sınırlı olmadığını göreceğiz: Kimsenin güzel yaşlanmak gibi bir derdi yok.
Anneannelerin ve torunlarının bile seksi olmaya çalıştığı bir zamanda yaşadığımızı hatırlarsak, herkesin kafasının (seksle) bozulmuş olduğunu görebiliriz.
Dinciler gibi kafayı seksle bozmamış modern insanların dünyasında biraz dolaşalım. Erkek dergilerinin kapağında seksi kadınlar varken, kadın dergilerinin kapağında felsefe, edebiyat veya pembe panjur modelleri mi var?
Her sene yılın en seksi kadınları listesinde, sadece seksi kadınlar yeralırken, yılın en seksi erkekleri listesinde niçin tipsiz ama zengin erkeklerle karşılaşıyoruz?
Zengin ama yakışıklı olmayan bir erkeği bile seksi görebilen bir kafa, nasıl bozulmuştur?
''Seksi'' sıfatının yaygın kullanımına dikkat edilecek olursa, seksle kafayı bozanlar hakkında çok daha sağlıklı verilere ulaşılabilir.
Milli İstihbarat Teşkilatı gibi çok soğukkanlı olmayı, serinkanlı analizler yapmayı gerektiren bir konuda bile, ''seksi'' sıfatını kullanabilen –dinci olmayan– kadın gazeteciyi takdir etmeden bitirmeyelim:
''Özetle Hakan Fidan, Türk olalım, Tanzanyalı olalım, biz gazeteciler için seksi bir konu.''
Kafayı seksle bozmuş insanlar için yakın tarihimizi yeniden kaleme almayı teklif ediyorum.
İlk katkı da benden olsun:
Çok kan kaybetmiş ağır yaralı Vahdettin Dede, seksi askerlerine dönerek:
–Benden size fayda yok, beni bırakın çocuklar, siz kendinizi kurtarın. Memleketin kurtulması sizin kurtulmanıza bağlı. Merak etmeyin, ben son nefesime kadar geriden gelenleri oyalarım.
Devamını siz getirin...
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.