Güneş tutulması yalnız dünyamızın belli bir kuşağını değil, bu kuşağın dışındaki yerleri de gölgede bıraktı. Havanın koyuluğu Cide-Şırnak hattındaydı fakat gündemin yoğunluğu bütün dünyadaydı.
Güneşe bakmaktan kimse Pavarotti''nin neden Bükreş''te konser verdiğini düşünmedi. Latin dünyasının yetiştirdiği bu ünlü sanatçı, tam tutulmanın izleneceği tek Avrupa merkezi olan Bükreş''te konser veriyordu. Çünkü Bükreş aynı zamanda bir Latin başkentiydi.
İngiltere, Almanya gibi ülkelerde insanlar hüsrana uğradı. Çünkü bulutlar yine peşlerini bırakmıyordu. Havanın bulutlu olacağı anlaşılınca bütün hazırlıklar boşa gitti.
Güneşin tutulduğu gün gazeteler, Dağıstan''ın bağımsızlık ilan ettiğini haber veriyordu. Şamil Basayev yine gündemdeydi. Oluştuğu söylenen Kafkas Şûrâsı onu komutan seçmişti. Yeltsin, Rus ordusuna müdahale yetkisini onaylamıştı. Fakat bu haber medya organlarında gölgede kaldı.
Güneşin tutulduğu gün, İsrail Filistinli, Hindistan Keşmirli "militanlara" karşı operasyondaydı. Afganistan trajedisi devam ediyordu. ABD''nin müdahaleye hazırlandığı bile söyleniyordu. Türkiye''deki Kosovalılar''ın hemen hemen tamamı geri dönmüştü.
Güneşin tutulduğu gün Viyana''dan gelen bir orkestra Amasyalılar''a sürekli ve parasız konser verdi. Tabii senfonik müzik eşliğinde güneşin tutulmasını izleyen Amasyalılar''ın keyfine diyecek yoktu. Bir de başka zamanlar işe yaramadıkları düşünülen astronomi ve uzay bilimleriyle ilgili bilim adamlarının. Gün onların günüydü. Böyle olacağı Saatli Maarif Takvimi''nde "bile" yazan tutulmayı enine boyuna anlattılar. Bazılarının, güneşi kendisi tutuyormuş gibi bir hali vardı. Ama hepsinin değil. Çoğu, böyle önemli bir olaya şahit olmanın onurunu yaşadı. Anlaşılan insanlar önemli olay kıtlığı çekiyordu. Ortalığı kaplayan heyecan oyunlarının hikmeti demek buydu.
Güneşin tutulduğu gün, Türkiye tahkimin eşiğindeydi. Çoğunluk gerekli olduğuna karar veriyordu. Bağımsızlık, yerini evrenselliğe bırakıyordu. Devlet Bahçeli''nin derdi ise başkaydı; kızlara "Başınızı açın, aftan yararlanın" diye tavsiyede bulunuyordu. Oysa aynı gün Ecevit bu konuda af yok diyordu. Tahkimle birlikte yasaklı liderlerin kurtulması söz konusuydu. Yeni bir umut doğmuştu. Ama medyacılar bunu önlemek için kumpanyaya çoktan başlamıştı. Güneşin tutulduğu gün, yollarımız yine katliam gibi kazalarla doluydu. Bir yandan benzine yapılan zamlar vatandaşın gelirine yeni bir darbe indiriyordu. Abdullah Öcalan ise Türkiye''nin uluslararası hukuka açılmasını kolluyordu. Avrupa yine "adaylık" kartını oynamakta kararlıydı: Türkiye Avrupa''ya üye olmak istiyorsa, idamı onaylamamalıydı. Ekonomik anlamda çöküşü yaşayan Türkiye''nin siyasi iradesi umudunu yabancı sermaye ve turizme bağlamıştı. Yurt dışındaki kendi vatandaşlarının sermayesine ise kuşkuyla bakıyordu. Güneşin tutulduğu gün, eski tüfeklerden birinin daha ölüm haberi geldi: Mussolini''nin akbabası ölmüştü. Darısı diğer akbabaların başına. Aynı gün, yeraltı dünyası babasını kaybetti.
Bir de Kur''an ve kıraat denince ilk akla gelen isimlerden Reisü''l Kurra Abdurrahman Hocaefendi öte dünyaya göçtü. Cenazesi ikindi namazını müteakip Fatih Camii''nden kaldırıldı. Güneşin tutulduğu gün, güneş nasıl tam zamanında tutulduysa, öyle de dünyadaki olaylar devam ediyordu. Fakat bir an için gölgede kaldılar.
Güneş tutulması sona erdi fakat dünyada değişen bir şey olmadı. Ne enflasyon, ne borsa, ne kazalar, ne Rusya, ne İsrail, tutulmaya aldırmadı.
İnsanlar boş umutlarla izledi. Ve hayata geri döndü. Şimdi sıra 2000 yılı kutlamalarında!
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.