"Darbelere karşıyız, ama..."demeden...

Askerler, 28 Şubat''tan 10 sene sonra ve aşağı yukarı aynı gerekçelerle ülke yönetimine yine müdahale etti.

İlk işareti Genelkurmay Başkanı 12 Nisan''da yaptığı basın toplantısında vermişti. Orada cumhurbaşkanlığı seçimi meselesine yumuşak ve anayasal sınırlar içinde yaklaşıyor gibi görünmesi bazılarını aldatmıştı.

Ordunun cumhurbaşkanlığı seçimlerinde taraf olmayacağını düşünüp rahatlayanlar, o zaman Genelkurmay Başkanı''nın cumhurbaşkanlığı sürecinin başlamasına birkaç gün kala basın toplantısı yapmasını hiç yadırgamamıştı.

Oysa mesele Silahlı Kuvvetler''in cumhurbaşkanlığı seçimine müdahalesi ya da şu veya bu uygulamaya duyduğu tepki değildi.

Silahlı Kuvvetler Genelkurmay Başkanı''nın ağzından Türkiye''deki askeri vesayet rejimin bir teyidini yapmıştı.

Cumhurbaşkanlığı seçimi bu vesayet ilamının içinde önemsenen bir gerekçe olabilirdi.

Nitekim öyle oldu. 27 Nisan gece yarısı, Cumhurbaşkanlığı seçim süreci başladıktan ve CHP Anayasa Mahkemesi''ne bu süreçle ilgili itirazını yaptıktan hemen sonra son vesayet bildirisi yayınlandı.

Bu bir çeşit muhtıra idi. Hem Meclis''e hem de Anayasa Mahkemesi''nin iradesine yönelik bir müdahale…

Dikkat edilirse Silahlı Kuvvetler açıkça Cumhurbaşkanlığı sürecine müdahale edemiyor. Bunu başka gerekçeler, laiklik karşıtı olduğunu ileri sürdüğü bazı olayları göstererek ve seçim sürecini bu gerekçelerle engelleyerek yapıyor.

Daha ileriye gidemiyor.

Çünkü artık uluslararası şartlar, Türkiye''nin bağlı olduğu ittifaklar sıcak darbelere karşı. Nitekim bu açıklamadan sonra AB ve ABD''den gelen ilk tepkiler bu muhtıranın demokrasi dışı bir girişim olduğunu ifade ediyor ve herşeyin Anayasa çerçevesinde olması gerektiğinin altı çiziliyor.

Ordu demokratik kurallara saygı göstermesi için adeta uyarılıyor.

Türkiye''de de durum eskisi gibi değil.

Askeri darbelerin ülkeye ne kadar zarar verdiğini, medya ve CHP içindeki bir avuç darbe şakşakçısı dışında artık herkes çok iyi biliyor.

Medyada durum 28 Şubat''a göre biraz farklı.

Tabii Silahlı Kuvvetler''i bu muhtıradan dolayı alkışlayan ve darbelere karşı çıkanları suçlayan malum kalemler bir yana dün çıkan yazılara baktığımızda, lafa başlayan öncelikle darbelere karşı olduğunu beyan ediyor.

Sonrasında tabii "ama…" diye devam ederek sivillerin kabahatlerini sıralamaya başlıyorlar, ama olsun.

Yine de 28 Şubat''la kıyaslandığında Genelkurmay''ın hükümete bağlı olduğu ve askerlerin ne Meclis''e ne de sivil yönetimine müdahale etmemeleri gerektiği üzerinde duruluyor. Bu da bir şey.

Ama arkası hâlâ bir felaket…Hâlâ siyasilerin hatalarından dolayı sandıkta mahkum edilebilecekleri, buna karşılık ellerindeki silah gücü sayesinde kendilerinin ülke yönetimine karışma ve sivil yöneticileri tehdit etme hakkına sahip olduğuna inanan bürokratlar için böyle bir denetimin ve cezanın söz konusu bile olmadığını akıllarına dahi getirmek istemiyorlar.

Politikacı eğer ülkeyi iyi yönetemiyorsa ilk seçimde seçmen onu cezalandırıyor. Ama darbe yapan ya da rejime müdahale ederek ülkeyi 20 sene geriye götüren generallere yönelik bir yaptırım yok. Yasalar dahi onlara işlemiyor.

Onlar hatta, seneler sonra yaptıklarının hesabını vermeden, itibarlarını bile kaybetmeden yaşayıp gidiyorlar. Böylece silahlı bürokrasi yetkilerini büyük bir sorumsuzluk –hukuki anlamda- içinde kötüye kullanmaya devam ediyor.

Rejime müdahale ediyor, ülkeyi sürekli bir savaş sendromu içinde tutuyor, vazgeçilmezliğini gösterebilmek için sorunların çözülmesini engelliyor, yeni tehditler yaratıyor. Ülkedeki her meselenin güvenlikle, dolayısıyla kendileriyle ilgili olduğu imajını pekiştirmeye çalışıyor.

Ama artık herkes ne olduğunuı görüyor. Genelkurmay açıklamasında ileri sürülen gerekçelerin sıradanlığının herkes farkına varmış olmalı.

Hükümet bile, bizi yanıltarak askerlere demokratik kuralları ve Anayasa''yı hatırlattı.

Ne olursa olsun, sivillerin ne gibi kusuru bulunursa bulunsun, öncelikle darbelere ve askeri müdahalelere karşı kesin tavır koymamız gerekiyor.

"Ama" diyerek mazaret sıralamadan…

Önce asker, sivil rejimi rahat bırakmalı. Rahat bırakmalı ki sistemler yerine otursun ve demokrataik kurallar işleyebilsin.

Tek güvencemiz demokrasi olmalı.

Umarız AKP, ne zamandır boşverdiği demokrasiye bu vesiyeyle döre elle sarılır.

Ve mesela muhtırada,

"Cumhuriyetimizin kurucusu Ulu Önder Atatürk''ün, "Ne mutlu Türküm diyene!" anlayışına karşı çıkan herkes Türkiye Cumhuriyeti''nin düşmanıdır ve öyle kalacaktır." olarak ifade edilen otoriter ve ırkçı yaklaşımı mahkum ederek işe başlar.

Bunu yapmazsa, yarın bu suçlamanın muhatapları arasına gireceğini unutmadan.