"Ballı emeklilik", "devlet-i ebet müddet", 4483 sayılı yasa vs.

Hiç şüphe yok ki, uygulanan "başörtüsü yasağı", devletin "toplumsal"ı -öncelik vermemesi bir yana- kaale almamasının bir sonucudur.

Laikliğin her şeyden önce "devlet-sivil toplum" ayrımını gerektiren politik modernitenin bir ürünü olduğunu kabul ediyorsak, içinden nasıl çıkılacağına bir türlü karar verilemeyen söz konusu yasak bu ayrımın yadsınmasından başka bir şey değildir.

Günümüzde bir devlet ancak, "toplumsal"ı bırakın kaale almamayı, tam tersine onu ciddiye alıp varlığını onun eseri olarak görduğü, yani önceliğin "sivil hayat"ta olduğunu kabul ettiği ölçüde "çağdaş" sıfatını hak eder.

Yani özetle bu süreç, "devlet-i ebet müddet" formülünün tekrarlanmasıyla tamamlanacak türden bir şey değildir.

Ancak bakıyorum da, kendilerini ülkenin en önde gelen "cemaat"lerinden birisi olarak takdim edenlerin önderleri bile bu sakınılması gereken formülü ikide bir tekrarlamaktan geri kalmıyorlar.

Çelişkiyi düşünebiliyor musunuz? "Cemaat" ya da "cemaatçilik", "devlet-i ebet müddet" formülü ile birlikte!

Aferin doğrusu, bu çelişki ile bugüne kadar başka diyarlarda karşılaşmamıştık... Hem "cemaatçi" olacaksın hem de aklın fikrin "idare"de olacak.

Hiç şüphe yok ki, eskinin "Memurin Muhakematı Kanunu" ya da 4483 sayılı ve 4.12,1999 tarihli "Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun" sözünü ettiğimiz formülün iç hukukumuzdaki ifadesidir.

Bu kanunların ruhunu "Memurunu koru ki devletin ebet müddet olsun" şeklinde yorumlayabiliriz.

Memurunu, yasanın son halinde karşılaştığımız gibi "soyut iddialar" karşısında koru ki, "somut" işlerin önü kesilmesin...

Hatırlayın, bugüne kadar bu ruhtan kaynaklanan uygulamaların kim bilir kaç örneği ile karşılaştık.... Jandarman hakkında soruşturma mı açılmak isteniyor? Cevap belli: "Gerekli görülmemiştir." Görev başındaki polisin hakkında ciddi iddialar mı var? Cevap belli: "Gerekli görülmemiştir." Gerekli görmeyenlerin "idari amirler" olduğunu hatırlatmaya gerek yok herhalde.

İsterseniz şimdi de geçelim daha eğlenceli bir konuya. Bu konuya medya "ballı emeklilik" adını taktı. İyi de etti, çünkü önümüzdeki uygulama gerçekten "ballı".

Şimdi okuyacağınız açıklama TBMM''de 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu''nda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Tasarısı üzerinde çalışan Plan ve Bütçe Komisyonu Alt Komisyon Başkanı AKP milletvekili Zekai Özcan''a ait:

"SSK ve Bağ-Kur''lular ne kadar pirim yatırmışlarsa, ona bağlı olarak belli bir emekli aylığı alıyorlar. Oysa memurlarda ölçü yok, emekli aylıkları, aldıkları son maaşla ilişkilendiriliyor. Siyasilerin de desteğiyle işini ayarlayabilenler, emekliliklerine yakın bir dönemde genel müdürlük, müsteşarlık, daire başkanlığı gibi makamlara atanmalarını sağlayarak, bu görevde bir ay çalışmış olsalar dahi, sanki hayatları boyunca genel müdürlük, müsteşarlık yapmış gibi emekli aylığına hak kazanıyorlar. (...) Hesap ettim, bu şekilde emekli olan bir kişinin bile devlete yükü 700 bin YTL."

Aslında, Özcan''ın isyan ettiği bu uygulamayı bilmeyenimiz yoktur herhalde. Son birkaç ayını sözü edilen koltuklarda geçirdikten sonra emekli maaşını 3''e katlayanlardan söz edildiğini biz de duymuyor muyuz?

Bu "tezgah"ın dikkate değer bir yanı da, Anayasa Mahkemesi''nin önceki yasama döneminde çıkarılan 5510 sayılı yasanın memur haklarına ilişkin bölümlerini memurların lehine iptal ederek, bu haksız kazancın önünün kesilmesine engel olmasıdır. Özcan, yeni yasanın yürürlüğe girmesinden sonra kamuda çalışmaya başlayacak olanların bu "ballı emeklilik"ten yararlanamayacağını, ama bu haksız uygulamanın mevcut memurlar için aynen devam edeceğini söylüyor.

Çalışma hayatında bu türden haksız uygulamaların yer almasına hangi medeni ülke izin verir?

Memurunu yargılanmaktan kaçırmak için özel yasa düzenle, bazı memurlarının (ve sonradan dul ve yetimlerini) emeklilik günlerini hak edilmemiş yüksek maaşla geçirmelerini sağla, sonra da Anayasa''na "sosyal hukuk devleti" sıfatını ekle; "toplumsal" karşısında ayıp olmuyor mu biraz?