Benim adayım Kızılaycı Kemal Demir

Dünkü yazıda Polis Akademesi''nden iki öğretim elemanının yaptığı değerli bir "araştırma"dan söz etmiştik. "Polisin Gözüyle Bilge Tonyokuk Cumhurbaba''nın Beden Dili" başlığını taşıyan bu çalışma Cumhurbaşkanı''nın "beden diliyle bize meşale olmakta, ışık tutmakta ve herkesi kucaklamakta" olduğunu belletme gayreti içindeydi. Basında giderek daha çok yer alan haberlere bakacak olursak, "Cumhurbaba"nın görev süresinin bitim tarihi olan 16 Mayıs 2000''den önce bu "beden dili"nin birçok çalımına tanık olacağız. Eğer söylendiği gibi, şimdiden siyasiler arasında taraftar bulan bir harekat başarılı olursa, "Cumhurbaba" 80. yaşgününü de Çankaya''da kutlayacak. Ne yaparsınız, demek bu milletin makûs talihinde bu da yazılıymış. Ülkeyi ve milleti sözü çok edilen ve yeni bir çağ olacağı müjdelenen şu "2000''li yıllar"a da Demirel taşıyacak! Sizi bilmem ama ben artık iyiden iyiye kanaat getirdim. Bizim cumhuriyetimiz şöyle böyle değil, sahiden bir "monarşik cumhuriyet".

Şimdi gelelim bu "monarşik cumhuriyet" için kaynatılmaya başlanan muhtemel senaryolara: Hepinizin bildiği gibi, Demirel''in görevinde kalmasını topluma hatırlatan ilk açıklama 55. hükümet döneminde "bakalorya"dan ileriye gidememiş Ecevit''ten geldi. Ecevit''in "Şunun şurasında güzel güzel yaşıyoruz; ne âlemi var sorun çıkarmanın?" mealindeki bu önerisi o zaman ciddiye bile alınmadı. Çevremizdeki insanların "Yok daha ne!" diye mırıldandıklarını iyi hatırlıyoruz. Çok yakın tarihte yaşanan onlarca olay; Çankaya''nın bu olaylar karşısında takındığı "anlayan tarih" rolü; ülkedeki bütün "oligarşik" odaklara karşı yükselen toplumsal muhalefet... Bütün bunlardan sonra Ecevit''in önerisi nasıl ciddiye alınabilirdi?

Sonra aylar geçti... ve ülke büyük bir depremle karşılaştı. (Bu arada 16 Mayıs 2000''e doğruda hızla yaklaşıyoruz tabii.) Depremin hemen ertesinde, hiç abartmadan söylüyorum, bu ülkenin tarihinde Cumhurbaşkanına karşı açıkça (apaçıkça) yükselen en güçlü eleştiriye tanık olduk. Herkes, ama herkes "bu düzen"in birinci sorumlusu olarak Cumhurbaşkanı''nı suçladı. Çok iyi hatırlıyorum, gazetelerin "Tüketici Köşeleri" bile "İşte sorumlu!" diyerek Demirel''in mafya-müteahhit çevrelerle olan "isyan ettirici" ilişkisini fotoğraflarla belgelemeye başladı. "Patates tarlasından otomobil fışkıracak"(!) demagojisi şimdiye kadar görülmeyen bir güçle ifşa edildi. "Artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacak!" sloganının bu ülke tarihinde bu kadar yüksek ve güçlü sesle haykırıldığının fazla örneği yoktu.

Şimdi havaya başka kokular yayılmaya başladı. "Artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacak" ama Çankaya''da hava değişmeyecek! Hakkında söylenmedik söz kalmayan Demirel, 80. yaş gününü de Çankaya''da kutlayacak. Bugün günlerden 21 Eylül Salı, ve ben (görebildiğim kadarıyla) beş "ağır kalem"in okurlarını "istikrar"a ısındırmaya çalıştıklarını görüyorum. Tabii ki siyasi parti başkanlarının teşvikiyle.

Tahmin edebileceğiz gibi Ecevit önerisinde hâlâ ısrarlı. Adı cumhurbaşkanı adayları içinde geçen Mesut Yılmaz da "yine Demirel" diyor. Son günlerde şaşırtıcı denebilecek bir açıklama da Necmettin Erbakan''dan geldi. Erbakan, "ülkenin yaşadığı pek çok güçlük" olduğu tesbitinden hareketle ülke için en hayırlı çözümün Demirel''in görev süresinin uzatılması olabileceğini belirtti. (Zaten Recai Kutan da Demirel''e "ağabey" der!) Siyaset yorumcularına göre, Bahçeli ve Çiller''in problem çıkarması da ihtimal dışı.

Görüldüğü gibi iş zaten bitmiş, halka tamamlanmış gibi! Demirel tebrikleri şimdiden kabul etmeye başlayabilir. Geriye, halledilmesi gereken ufak bir pürüz, yani zorunlu bir Anayasa değişikliği kalıyor. Eh... bu çoğunlukla ondan kolay ne var. Pekiyi, Anayasa''nın Cumhurbaşkanı seçimiyle ilgili maddelerini nasıl değiştirmeli? İlk akla gelen formül aynı kişinin iki dönem cumhurbaşkanı olabilmesininin yolunu açmak ama süreyi de 7 yıldan 5''e indirmek. Şimdilik en makul görünen yol bu. Bu nedenle olacak Mesut Yılmaz, Demirel''in bir kez daha cumhurbaşkanı olmasını, fakat ikinci dönemin 3 yıl ile (5+5=10-7=3) sınırlandırılmasını istiyor. Nedenini anladınız, çünkü Demirel (muhtemel Anayasa maddesine göre) 2 yıl borçlu! Yılmaz''ın bu önerisi, inanın, üzerine haftalarca gülünecek bir öneri. Düşünebiliyor musunuz, eski Başkan''ı "borçlu" çıkarıp, yeni açılan krediden borçlarını peşinen düşmek! Böyle olsun böyle! Böyle bir seçimin ortaya çıkaracağı kesin olan Anayasa problemleriyle epeyce eğleniriz. Mesut Yılmaz, cumhurbaşkanı adayı olacağı yolundaki söylentileri kesin bir dille yalanlıyor. Bana göre durum anlaşıldı: Kendisini Çankaya''da tahayyül etmek için 5 yıl çok, 3 yıl karar!

Hakkında konuşuyoruz ama acaba Demirel bu gelişmeleri nasıl değerlendiriyor? İşte cevabı: "Hiçbir şeye talip değilim. Hiç kimseden bir şey istemedim, istemiyorum da. Ve bu tartışmaların da benim dışımda yapılmasını istiyorum."(!) Sizce bu cevap ne anlatmak istiyor olabilir? Anladınız, tabii ki anladınız...

Madem Cumhurbaşkanı seçimi kapıda, o halde herkes gibi ben de adayımı açıklamak istiyorum. Benim adayım Demirel değil; benim adayım Kızılay Başkanı Kemal Demir. Niçin gülüyorsunuz? Yoksa siz "istikrar" istemiyor musunuz?