Geçen seneki G20 liderler zirvesinden bu yana olanlara kısaca bir göz atalım. Mesela son zirveden bu yana hayata geçirilen korumacılık müdahalelerinin sayısı iki katına çıkmış. Aralık 2018’den bu yana G20 ülkelerinin politika değişikliklerinin yüzde 80’i ülke dışındaki ticari çıkarlara zarar verecek nitelikte. Ticareti engelleyecek sübvansiyonlar ve tariflerin sayısında keskin bir artış var. Tüm bunlar küresel ticarette 1 trilyon dolardan daha fazla bir maliyete neden olmuş durumda. Örneğin ABD’nin korumacı politikalarının sadece Çin’in ihracatına yaptığı etki 2018’de 335 milyar dolar. Bu rakam 2019’un Nisan ortalarında 25 milyar dolar seviyesinde. Buna karşılık Çin’in korumacı politikaları ABD’in ihracatında yaklaşık 150 milyar dolarlık kısmına zarar vermiş. Tarife savaşlarından önce Çin’in toplam ihracatının üçte biri ABD’ye giderken tarife savaşlarının ardından bu rakam on ikide bire düşmüş.
Hal böyle olunca G20’de olmayan ülkeler de korumacılığa başvuruyor. G20 ülkeleri taahhütlerini yerine getirmeyince onlar da önlemlerini neredeyse 4 kat artırmış durumda.
ABD ile Çin arasındaki ticaret savaşının dünyanın geri kalana etkisi malum. Biz böylesi bir gerginliği Soğuk Savaş döneminden hatırlıyoruz. Tabi o dönemdeki sıcak çatışma riski ile kıyaslamak mümkün olmasa da bu dönemdeki mücadelenin küresel refaha etkisi yadsınamaz derecede. Bu bakımdan G20’nin ABD ve Çin’in (G2) arasındaki çıkar çatışmasını seyreden bir yapı olmasının mutlaka önüne geçilmeli.
G20’lerin bir sonucu olmayacağını defalarca vurguladım. Ama G20 süresince liderlerin ikili görüşmelerinden bazı ipuçları yakalamak mümkün. Mesela Trump ile Jinping görüşmesinden ticaret savaşlarının nereye evrileceğini görebiliriz. Trump-Erdoğan görüşmesi ise S400 ve F35 konusunda bize yol gösterici olacaktır. Elbette bu sorunların tamamen çözülmesini beklemiyoruz. Ama en azından sürecin nasıl şekilleneceğini okumak açısından bazı mesajlar çıkacağı aşikar.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.