Gaffar Okkan"ın verdiği ders

Emniyet müdürleri Gaffar Okkan''ın cenazesinde Diyarbakırlılar''ın döktüğü gözyaşı, yaktığı ağıt bölge insanıyla bir kamu görevlisinin şahsında devletin birleşmesinin dikkate değer bir örneğini oluşturdu. Kamu görevlileriyle, Bakanlar''la birlikte gözyaşı döktü Diyarbakır halkı. Şurası kesin: İçten gelen bir sevgi olmaksızın bu binlerce insan merhum Okkan''ın cenazesinin arkasında toplanmazdı. Pekala neydi bu sevgiyi oluşturan? Gaffar Okkan farklı ne yapmıştı? Bölgedeki gelişmeleri yakından izleyenlerin ortak kanaati şu ki Gaffar Okkan farkı, bölgedeki terör odaklarının üzerine kararlılıkla giderken, sivil halkı bu odaklardan dikkatle ayırması ve onlarla karşılıklı sevgi ve anlayış temeline dayalı sıcak ilişkiler kurması. Evet bu kadarı yetmişti emniyet müdürünü halkın sevgilisi yapmak için.

Aslında bu nokta üzerinde senelerdir duruluyor, bölgede yaşayanların bizim insanımız olduğu, toptancı bir yaklaşımın bu insanları teröristlerin safına ittiği vurgulanıyordu. Ama ne hikmetse bu teorik doğruyu pratiğe pek yansıtamadık. Onların duygularına, düşüncelerine, önceliklerine gereken dikkati gösteremedik. İşte bu dikkati gösterenlerden birisiydi Gaffar Okkan. Belki de hayatına malolan "hatası" buydu. Hunharca şehit edilmesinin ardında başka sebepler de olabilir. Ancak bölgede oluşmaya başlayan sosyal barışın kimi çevrelerce tehlikeli görülmesi de onun seçilmesinde rol oynamıştır.

Oynamıştır diyoruz, çünkü başka örneklerde de görüldüğü gibi kimi odaklar Türkiye''de devlet-millet bütünleşmesinden şiddetle rahatsızlık duymaktalar. Bu bütünleşmenin yol açacağı gelişmeler bu çevreleri endişeye sevketmekte. Gaffar Okkan örneği pekala benzer gelişmelere davetiye çıkarabilirdi; tez zamanda ortadan kaldırılması bu sebeple gerekli görülmüş olmalı.

Alınız başörtüsü meselesini. Güneydoğu''da yaşayan herkesi terörist görmek ve göstermek isteyen zihniyet, başörtüsü takanların tamamını da bir siyasi hareketin militanı görmek ve göstermek hevesinde. Senelerdir genç kızların, kadınların biz başörtüsünü siyasi bir simge olarak değil, dinimizin gereği olduğu için takıyoruz feryatları bu kulaklarda hiç makes bulmadı. Bulmadı çünkü ancak bu şekilde bu haksız uygulamaya bir ölçüde kanuni taban bulunabilirdi. "İrtica" yaygaraları da bu uygulamaya toplumsal taban bulmak arzularından başka bir şey değildir. Ve bu uygulama binlerce, milyonlarca insanın mağduriyetine sebep oldu, bu kadar insanı devlet düşmanı değilse bile devlet küskünü yaptı. Tıpkı binlerce Güneydoğu insanının devlete kırgın olması gibi.

Öte yandan Gaffar Okkan örneği aslında milletle uzlaşmanın ne kadar kolay olduğunu da ortaya koydu. Gerçekten de bir emniyet müdürünün çabası buzları eritmeye yetti. O zaman insan soramadan edemiyor: Milletle uzlaşmak, buzları eritmek bu kadar kolay da neden devlet her alanda insanıyla bir mutabakat zemini aramıyor, aralarındaki buzları eritmek için çaba göstermiyor. Başörtüsü yasağının ortadan kalkması dînî hassasiyeti olan milyonlarca insanla devlet arasındaki buzların erimesine de yetecektir.

Türkiye artık kendi insanıyla her alanda bir mutabakat zemini oluşturmak zorundadır. Yukardan gelen bir iradenin her şeyin en iyisini biz biliriz ve uygularız anlayışının Türkiye''ye bugüne kadar kazandırdığı bir şey olmamıştır, bunda sonra da olacak değildir. Ermeni soykırım iddiaları, sürekli vurguladığımız etrafımızın düşmanlarla çevrili olduğu söylemleri hadi tarihimizin bize çıkardığı bir fatura deyelim. Güçlü bir Türkiye, Osmanlı devletini hatırlatıyor ve onları korkutuyor. Ama içerde de devamlı düşman aramamız, kendi insanımızla barışık olmamamız neyin sonucu? Hem içerde hem dışarda herkesle kavgalı olmak sağlıklı bir ruh halinin görüntüleri değil. Bari kendi insanımızla barışık olalım. Bu o kadar zor da değil.