Demirel, Clinton"u yarım kulakla dinlemiş!

Süleyman Demirel''in, YÖK Başkanı olarak yeniden Kemal Gürüz''ü ataması, bazılarımız için, "başörtüsü zulmü"nün devamını vurgulayan bir gelişme..

Oysa hepimiz biliyoruz ki, başı örtülü genç kızların eğitim hakkının engellenmesi Türkiye''deki "toplum mühendisliği" mesleğinin, sadece bir ürünü.. Bunun gibi "şeriat tehlikesi" adı altında üretilen fobi de, Türkiye''de "derin devlet" ile "derin medya" tarafından pompalanan, tek korku kampanyası değil..

Neticede, bu yüzyılın ikinci yarısında idam edilen Başbakan Adnan Menderes, şeriat devleti istemiyordu ki.. Ya da, Süleyman Demirel, başbakanlıktan iki kez devrildiği zaman bunun gerekçesi de, Demirel''in şeriatçı olması falan değildi..

Yazar İsmail Beşikçi, Nelson Mandela''nın yattığı sürenin üç katı kadar hapis cezası aldığı kitaplarında, ne radikal İslam ne de şeriat devletini savunuyordu.

Süleyman Demirel-Kemal Gürüz dayanışmasının simgelediği olay, Türkiye''de hem düşüncenin, hem inancın, hem de eğitimin özgürlüğü tartışmasını gündeme getiriyor..

Sevdiğimiz, kutsadığımız ve sadakat yemini ettiğimiz "Cumhuriyet"in, çağdaş demokrasilerden farklılığı olayı var gündemimizde.

Artık biliyoruz.. Dünyadaki mevcut bilgiler insanlığa yetseydi, kitaplıklar, gelişme için yeterli olurdu.. Üniversiteler ise, mevcut bilgilerin spekülasyonunun yapıldığı ve yeni bilgilerin üretildiği mekanlardır.. Bu açıdan üniversiteler, araştırıcıdır, özgürdür ve hatta inkârcıdır..

Oysa bugün Kemal Gürüz''ün simgelediği YÖK''ün üniversiteleri, şeriatçı Suudi Arabistan''ın üniversiteleri kadar tek sesli ve eski Sovyet üniversiteleri kadar devletçidir..

İşte her gün görüyoruz..

Müspet ilim olan jeolojinin ve sismolojinin uzmanları bile, depremler ve fay hatları konusunda, nasıl farklı şeyler söylüyor..

Bir kalp krizi ertesinde, bazı doktorlar hareketsizliği, bazıları da beden eğitimini önermez mi?

Müspet ilimlerde bile böylesine çok seslilik varken, Türk üniversitelerinin YÖK aracılığı ile, sosyal bilimlerde yansıttığı görüşler, tek seslidir.. Bu şekilde, "28 Şubat" döneminin icraatı, üniversitelerin toplum bilimcileri tarafından, tartışılamamıştır.. Türkiye''nin bunca sosyo-politik ve ekonomik sorunu varken, YÖK modeli düşünce tarzı, tek düşman olarak, başı örtülü genç öğrenci kızları göstermiştir..

Bize göre, bu tek seslilik ve üniversitelerin liseleşmesi, Cumhuriyet''in geleceğini tehdit eden bir olgudur. Demirel''in de, bu olguyu son dönemde simgeleyen Gürüz''ü, yeniden YÖK Başkanlığı''na ataması, Cumhuriyet''in "yanlış siyasallaşma"sını doğru bulan bir tutumun göstergesidir.

Geçen aylarda, Avustralya''da, "Cumhuriyet olsun mu" konulu bir referandum yapıldı.. İngiltere Kraliçesi''nin sanal devlet başkanı kabul edildiği Avustralya seçmenleri, yüzde 62 oranında cumhuriyet rejimini reddettiler..

Cumhuriyet rejimini reddedenlerin gerekçesi şuydu:

-Devlet tarafsız olmalıdır.. Bir cumhurbaşkanı seçersek, ya şu partinin, ya şu kurumun, ya da şu görüşün adamı olacak.. İyisi mi, onbinlerce kilometre uzaktaki İngiliz Kraliçesi''ni, sanal başkan olarak koruyalım.. Taraflı demokratik siyaset sürecini, zaten partiler arasında yapıyoruz..

İşte Demirel''den beklenen, bu tarafsızlıktır.. Toplumsal gerginlikleri artıran ve "Cumhuriyet Muhafızı" kimliği ile, çok sesliliği, özgürlükleri ve bağımsız üniversite anlayışını zedeleyen bir ismin yeniden YÖK Başkanı atanması, başörtüsü zulmünden çok öteye, negatif anlamlar taşıyor.

Belli ki Demirel, Başkan Clinton''ı yarım kulakla dinlemiş..

Amma da "baba"lara meraklı bir toplumuz. Büyük "baba"lar yetmiyormuş gibi, şimdi de bir Küçük-baba bulduk..

16 yaşında bir "baba"nın, Çakıcı''nın kardeşine yönelik saldırıyı azmettirdiği iddia ediliyor..

Bundan ne çıkar?..

Demek ki, Türkiye''de baba olmak için, çocuğu olmamak bir ön-şart..

Daha önce de, 28 Şubat öncesinde yazmıştım bu fıkrayı.. Ama modası geçmedi.. Tekrarlıyorum..

Adam köyden kente gelip, zengin olmuş.. Köyde kalan yeğeni Ahmet''i, zenginliğini göstermek için, kentteki apartman katına davet etmiş..

Yeğen Ahmet''e, gece uyuması için, salonda bir yer döşeği açmışlar.. Yemekten sonra herkes yatıp, uyumuş..

Gece yarısı Ahmet, karnında bir sancı ile uyanmış.. Mahçup bir çocuk olduğu için, tuvaletin yerini sormak amacıyla, amcasını veya yengesini uyandırmaya cesaret edememiş..

Sonunda Ahmetçik, çözümü bulmuş..

Salondaki bir saksıdaki bitkiyi, toprağı ve kökleriyle kaldırmış.. Saksının içine ederek, ihtiyacını gidermiş.. Sonra çiçeği, toprağı ile saksıya yerleştirmiş..

Ahmet ertesi gün köye dönmüş.

Aradan bir ay geçmiş.. Postacı, Ahmet''e bir telgraf getirmiş.

Telgrafta şunlar yazılıymış..

-Yeğenim Ahmet.. Nereye ettinse, acele telle.. Üç ev değiştirdik, kokunun kaynağını hâlâ bulamadık.. Amcan..

...................

Neden bu fıkranın modası geçmedi? Çünkü 1980 öncesinin kokularını 1990''lara taşıdığımız gibi, şimdi de bunları 2000''li yıllara taşımamızı önerenler var..