Köylü değişti ama, kentli yerinde sayıyor!..

Eski Türkiye''nin köylüsünün hayal sınırlarını anlatan bir öykü vardır..

Bu öyküde iki köylü konuşur..

Ellerine sınırsız para geçse, ne yapacaklarını hayal ederler..

Birinci köylü anlatır,

-Bir zengin olursam, bundan sonra soğanın, sadece cücüğünü yiyeceğim..

Sonra sorar ikinci köylüye,

-Sen zengin olursan ne yaparsın?

İkinci köylü öfkeyle cevap verir.

-Bana yapacak birşey bırakmadın ki!..

Evet.. Eski Türkiye''nin köylüsü, böyle bilinirdi kentli öykülerinde..

Bir de bugüne bakın..

Yeni köylünün hayallerini hayal etmeye çalışın bir..

-Siyasete gireceğim.. Başbakan olacağım, cumhurbaşkanı olacağım.. Sonra da, merkez sağı birleştirmek için yeni oluşumu başlatacağım.

Veya, daha somut bir hayalin seslendirildiğini duyabilirsiniz..

-Kente göçeceğim.. Kokoreç satarken, internet reklamı yapacağım..

Gördüğünüz gibi "medyatik Türkiye"de köylüler, kentlilere yapacak bir şey bırakmamaya başladı..

Eski Türkiye''nin eski kentlileri çaresiz..

Onlar değişmemeye çalışıyor..

Mümkün olsa, 2000''li yıllardan sonra 3000''li yılları da "10''uncu Yıl" marşı ile kutlamaya çalışacaklar.

Örneğin şu "sivil toplum" denilen kavram var.. Literatürde, "devlet"le "aile" arasında kalan kesimlere "sivil toplum" deniliyor..

"Sivil toplum" örgütlendiği zaman, alt ve üst-yapının kemikleşmiş alışkanlıklarını değiştirmeye çalışıyor..

Örneğin Hindistan''da Gandi, işgalci ''İngiliz''lerin elinde bulunan devlet yapısını değiştirmek için "sivil itaatsizlik" diye bilinen bir eylem modelini geliştirmiş..

"Sivil itaatsizlik"te, şiddet yok.. Ama devletin insanlık dışı (mesela sömürgecilik) davranışları ve bunları kurallara bağlayan yasaları yok sayılıyor.. Bile bile, yasalar çiğneniyor.

Amerika''da "medeni (veya sivil) hakları"nı elde etmek isteyen siyahların lideri Martin Luther King de, Gandi''nin "sivil itaatsizlik" modelini örnek alıp, toplumunu aynı hedefe ulaştırmış..

Mesela Güney''de, üniversitelere siyahların beyazlarla birlikte gitmesi mi yasaklanmış.. Siyahlar, büyük gösterilerle üniversitelerin kapısına dayanıyor.

Böyle bir şey..

Ama bizim eski kentlilerin sivil toplum örgütleri de, devletçilik yapmaya çalışıyor..

Diyelim ki işadamlarının kurduğu, TÜSİAD benzeri bir "sivil toplum örgütü" var.

İş dünyası, sivil toplum örgütü modeline göre yapılanınca, ne yapmalıdır?..

Devletten ve üst-yapıdan kaynaklanıp, ekonomiye yansıyan hastalıkları protesto etmeli değil midir?

-Haksız rekabet ortamını..

-Devletçiliği..

-Rüşvet ve haraç almak geleneğini..

-Siyasi ve idari yapıyı yozlaştıran kokuşmuşluğu..

Ama bakıyorsunuz, TÜSİAD bütün adımlarını, devlete danışarak atıyor..

Yozlaşmayı simgeleyen, ama iktidarı elinde tutan kadrolara alkış tutmayı, sivil toplum örgütü olmanın gereği sanıyor..

Aynı durum, sivil toplumun sesini duyurması gereken "medya" için de, sözkonusu..

"Basın", bağımsız, özgür ve özerk olduğu ölçüde, varlık sebebine uygun yaşar..

Ama bakıyorsunuz, basın, devlete yakın durduğu ölçüde kendisini başarılı görüyor..

Gazetelerin herhangi bir şeyi kutlama törenlerine iktidardaki siyasetçiler katılınca, gazete sahipleri ve yazıişleri kadroları, bunlarla birlikte, ağızları kulaklarında tebessüm eden fotoğrafları basmakla, ne kadar başarılı olduklarını kanıtlamak istiyorlar..

Eski kentlerin eski yazarları da, bu düzene "bozuk" diyen meslektaşlarına kızıp, "Sen eskiden böyle değildin" diye serzenişli yazılar yazıyorlar..

Keşke köylüler kadar değişseler..

Konser salonu önünde kokoreç satarken, internet reklamı yapsalar..

''Arena''nın fötrleri..

Uğur Dündar''ın, "eski Çankaya"yı konu alan "Arena"sı, gerçekten çarpıcı iddialarla doluydu..

Siz de merak etmiyor musunuz?

Acaba, Cumhurbaşkanlığı bütçesi kullanılarak, gerçekten 1000 tane fötr şapka satın alınmış mı?

Burası "Borsalino Cumhuriyeti" değil ki..

Demirel hep "Çıktık açık alınla"yı söylemez miydi o dönemde?

"Yeni Oluşum" mu "statüko" mu?

Gelecekteki siyasi kavganın ayak seslerini duymuyor musunuz?

Mesut Yılmaz''ın Anap grubundaki konuşmasını duymadınız mı?

Şöyle demiş,

-Siyasette boşluğun olduğu ve yeni oluşumların ortaya çıkacağı iddiaları var.. Oysa Türk siyasetinde boşluk değil, sıkışıklık ve dağınıklık var. Yeni oluşum fikri, siyasette belirli yerlere ulaşamayanların, kendilerini siyasete taşıyacak mekanizmalara ihtiyaç duymasından kaynaklanıyor. Bu, siyasette tıkanıklığı çözmez, artırır.. Yeni oluşum diye ortaya çıkanlar yeni değildir. Statüko kendini tahkim etme arayışındadır. Statükonun güçlenmesi Türkiye''nin AB vizyonunu daraltır, içe kapanmasına sebep olur, iç kavgalar yüzünden zaman kaybedilir..

Mesut Yılmaz "yeni oluşum"la "statüko"yu eşdeğer olarak gösterirken, yeni oluşumun merkezi olarak gösterilen Süleyman Demirel de, Güniz Sokak''ta kendisini ziyaret edenlere, "Ben siyaset üstüyüm" diyor..

Hürriyet''te İsmet Solak ise, "yeni oluşum"un Güniz Sokak''a endeksli isimlerini sıralıyor..

İlhan Kesici, Uğur Öksöz, İrfan Köksalan, Hasan Korkmazcan, Ünal Erkan, Baki Tuğ, Yalım Erez, Köksal Toptan, İbrahim Gürdal, Rıfat Serdaroğlu, Cemal Özbilgen, Mahmut Nedim Bilgiç, Rıza Akçalı, Tekin Enerem..

15 Haziran galiba önemli bir tarih.. Mesut Yılmaz''ın statükocu dedikleri, o gün galiba bayraklarını açıyorlar..