Medya, sermayesini batağa sürüklüyor!..

Dünyanın en güzel, en ileri mesleğidir gazetecilik.. İnsanlık 21''inci yüzyılda, "Bilgi ve İletişim Çağı"na geçmeye çalışıyor.

Biz gazeteciler, bunu 300 yıl önce başlattık.. "Bilgi"yi haberleştirip, kitlelere gazetelerle ilettik..

Gazeteci, dünyadan en az 24 saat ileridedir.. Toplum, "değişim"in öncü-haberlerini, ip-uçlarını, gazeteleri okuyarak öğrenir..

Ama şu anda Türk basını (veya Tekel Medyası), ne yazık ki, toplumun ve değişimin dışında, hatta arkasında..

Müthiş bir "topyekûn iflas" var..

Devlet de, siyaset de, ekonomi de kendisini yenilemeye çalışıyor..

"Statüko"yu temsil eden kurumlar bile, yeniden-yapılanma çabası içinde..

"Eski", pekçok yanıyla yargılanıyor.. "Dün"ün güçlü, önemli isimleri, yargı önüne çıkıyor ve hatta tutuklanıyor..

Ama "Tekel Medyası", bütün çabasıyla, "eski"yi korumak, legalize etmek derdinde..

"Derin Devlet", yasalarla, "siyaset" ile "ekonomi"yi birbirinden ayırmaya uğraşıyor..

Buna karşı, Tekelci Medya, "basın" ile "ekonomi"yi kaynaştırmayı, medya sermayesinin bankacılığa, Borsa''ya, devlet ihalelerine ortak olup, kaynaşmasını, çağdaş ve evrensel bir olgu biçiminde sunuyor..

TBMM''de çıkartılmasına çalışılan ve belirli bir siyasi kesim tarafından zorlanmasına rağmen, her partiden bilinçli milletvekilinin direnci veya isteksizliği ile karşılanan RTÜK Tasarısı, işte "Tekelci Medya"nın, gazeteciliğe, dünyaya ve değişime meydan okumasının ifadesidir..

"Siyaset"e, ekonomiden el çektirilecek..

Buna karşı, "medya" ekonomiye de, siyasete de el koyup, sahip kılınacak..

Oysa, "medya"nın da, kendisini değiştirmesi ve yeniden-yapılanması gerekiyor.

İşte "Türk medyası"nın görüntüsüne ilişkin bir gözlem:

-..Bugünün Türkiye''sinde büyük medyaya hakim olan hava sanki geçmişte Sovyet medyasında çalışan gazetecilerin kavramlarıyla daha anlaşılabilir gibi durmaktadır.. (Türkiye''de) ısmarlamayı yapan, Sovyet sistemindeki kadar açıkta duran bir iktidar/devlet/parti değildir ama yine de medya sahibi/iktidar ve belli bir ekonomik yapının çıkar ilişkisine oturan, ısmarlayıcı bir çevreden söz edilebilir.. (Karizma, sayı 6-L. Doğan Tılıç-Statükonun Koruyucusu mu?)

Bu tablo, Tekel medyasındaki ve genel olarak basındaki "insan ilişkileri"ne de yansımıştır..

Son olarak, önceki gün toprağa verdiğimiz, değerli basın emekçisi Orhan Olcay''ın ölümü ertesindeki gelişmelerden de gördük..

Olcay''ın kaybı, gerek meslektaşlarını, gerekse gazetesi "Hürriyet"in yöneticilerini üzdü.. Bu üzüntü, haberlerle, yazılarla, okurlara da yansıtıldı..

Orhan Olcay, eğer iki gün önce gazetesinden çıkartılıp, kapı önüne koyulsaydı, kimse üzüntüsünü belirtmeyecekti..

Orhan Olcay kadar "Hürriyet"e emeği geçmiş olan Seçkin Türesay''ın, "mesleki ölüm"e benzeyen kapı-önüne koyulmasına karşı, kim üzüntüsünü seslendirebildi ki?

Yine L. Doğan Kılıç''tan alıntı yapalım:

-Bir gazetenin kendi kimliğini oluşturan 9 yazar ve çizeri (Yalçın Doğan, Umur Talu, Zeynep Oral, Nilgün Cerrahoğlu, Duygu Asena, Yalım Eralp, Şahin Alpay, Turhan Selçuk, Bedri Koraman) aynı anda kapının önüne koymasını ve ertesi günkü sayısında bundan tek kelime ile söz etmemesini açıklayabilecek bir medya kuramı, böyle bir durumun yaşanabileceği demokratik bir ülke olabilir mi?

Bu gözlem yanlış mı?

Bugün sermayenin herşeye (canı isteyince yazar susturmak, haberleri oto-sansürlemek, devlet ihalelerine girebilmek, bankacılık yapmak ve gerekirse banka boşaltmak) hakkı olduğunu savunan, yönetici-yazar gazeteciler, sade mesleklerine ihanet etmiyorlar..

O gazeteyi okuyarak dünyayı ve değişimi algılaması gereken, medya sermayesinin sahiplerini de, gazetenin okurlarını da yanıltıyorlar..

Bu yanıltma oyunu (Deception Game), 28 Şubat sürecinde "Sabah" gazetesinde, bütün yoğunluğu ile yaşandı.. Şimdi gazetenin sahibi cezaevinde.. Ama onu yanıltan yöneticiler, hâlâ gazetenin başında..

Dinç Bilgin, kendi gazetesini okuyarak, yapılanların doğru olduğuna ve hiçbir tehlikeli durum olmadığına inandı..

Oysa bu "değişim rüzgarı", medyayı da değiştirecek.. Devlet bile değişirken, medya, eski yapısı ve eski hastalıkları ile kalabilir mi?

ŞAKA

Patron ve yönetici..

Patronları çok fazla savunan yöneticiler, ancak kapı-dışına koyuldukları gün "emekçi" olduklarını anlarlar..

Bu bakımdan, yöneticiler de, "patron"dan farklı olduklarını bilmeliler.. İşte bazı farklılıklar:

-Yöneticinin hatası aptal olduğundan, patronun hatası insan olduğundandır.. Her insan (veya her patron) hata edebilir.

-Yönetici direnirse "dik-kafalı olduğundan" patron direnirse "kararlı olduğundan" denilir.

-Yönetici bir işi uzatırsa, kararsızlığına bağlanır.. Patron bir işi uzatırsa "ayrıntılara bile dikkat ediyor" denilir..

-Yönetici gidici, patron kalıcıdır.

NOT- Bazan patronlar hapse bile gider ama yöneticiler başta kalabilir.. Bu istisnai bir durumdur.

DOĞAN MEDYASI

Kendi ilkeni, kendin çiğne!..

Tamam anladık.. Sanal medya patronları, mevcut RTÜK Kanunu''nu çiğneyerek, ihalelere katıldılar, Borsa''da oynadılar..

Devlet de, hukuk da buna seyirci kaldı..

Demek ki Türkiye''de kanunlar, bazan uygulanabilir..

Buna karşı çıt bile çıkartmayanlar, şimdi arkadaşımız Nazlı Ilıcak''a karşı inanılmaz ölçüde kural-dışı ifadelerle yazılar yazıp, saldırıyor..

Üstelik bu yazılar, "Doğan Grubu Medyası"nda yayınlanıyor..

Oysa, 1 Aralık 1999 günü, "Doğan Grubu" patron ve yöneticileri aile fotoğrafı çektirip, "Meslek İlkeleri Bildirisi" yayınlamışlardı.

Bu bildiriye göre "kişileri eleştiri sınırları dışında küçük düşüren, aşağılayan, iftira niteliği taşıyan ifadeler kullanılamaz."

RTÜK Yasası''nı çiğneyenler karşısında dut yemiş bülbül gibi susanlar, şimdi Doğan Grubu''nun kendi ahlak ve meslek yasasını çiğnemekteler..

Nazlı Ilıcak hakkında kullanılan ifadeleri "Doğan Meslek İlkeleri"ne ekleyip, bunlara ve bu ilkelere imza atıp, yemin edenlere geri gönderiyoruz..

Bu yazıları ve kendi gazetelerini okuyarak haklı ve başarılı olduğunu zanneden medya patronları, daima Dinç Bilgin''in acıklı serüvenini hatırlamalı..

Bilgin''in sözde yazarları da, "patron hep haklı" dediler..

"Kartal"lar hep yüksek uçmaz!..