Bizde hukuk devleti böyle olur çelebi...

Birey ve vatandaş olma hakkımızı gaspedenler, artık varolma hakkımıza da mı dahletmeye başladılar? Silik, kişiliksiz, teslimiyetçi, özgüvenini yitirmiş bireyler olmamız mı isteniyor?

Ama, Türkiye''nin "özel koşulları" var.

Hukuk devleti, demokrasi, insan hakları tamam da, bu özel koşulları ne yapacağız? Sınırsız özgürlük, son tahlilde irticayı palazlandırır ki, Türk halkı, gerektiğinde, özgürlüğünden vazgeçecek kadar "olgun" ve "sabırlı"dır

O zaman her türlü hukuksuzluk meşru.

Öyle mi?

Ne diyordu İlber Ortaylı hoca?

"Türkiye''de bir irtica sorunu yok."

Bilakis, Türkiye''de bir "köylülük ve kasabalılık" problemi var.

Ve ekliyordu:

"İrticadan maksadınız geri bir zihniyete sahip insanlar ve onların taşıdığı anlayış ise, bu tehlike Türkiye''de yok. Türkiye''de en büyük irtica (tehlike), köylü kurnazlığına sahip insanların bürokrasiye ve yönetime hakim olmalarıdır."

İşadamıysanız, gazeteciyseniz, yazarsanız, politikacıysanız, öğrenciyseniz "a priori" olarak suçlusunuz.

"Birarada yaşama kültürü"nü savunuyorsanız; "hukunun üstünlüğü" prensibini hayata geçirmek istiyorsanız; saygın bir ülkenin onurlu, başı dik, güvenli vatandaşları olmaya çabalıyorsanız; "suçlu" ve imha edilmesi gereken birer hedefsiniz.

Artık parlamentonun bir anlamı kalmadı.

Yargı mefluç.

İcra işlevsiz.

Temsil mekanizması ketm...

Siyaset zemini "büsbütün" daraltılmış durumda.

Türkiye''yi siyasetsizliğe mahkum edenler, ne yazık ki, TBMM''nin altını boşaltan mevcut "temsil krizi"nden medet umuyor.

Yeni dengeler oluşturuluyor.

Çiller ve Yılmaz''sız bir merkez sağ.

Halkın değer tercihleriyle savaşa kurgulanmış bir ulusal sol...

Temsil gücü yüksek olsa da, burnu sürtmüş ve hükümet etme hakkı elinden alınmış Fazilet...

Asıl görevi, "merkez sağ"da, parlamento dışı güçler tarafından doldurulacak bir boşluk yaratmak olan MHP.

Ve bunların da üzerinde, "karar mekanizmaları"nda söz sahibi geleneksel bürokrasi.

Kuvvetler ayrılığı ilkesinin tepetaklak edildiği, hukukun rafa kaldırıldığı netameli bir ara dönemi yaşıyoruz.

Bir diktatörlük mü?

"Sağduyu kaybı temelinde yaşanan" bir panik hali mi?

Adı konmamış bir savaş mı?

Bir imha harekâtı mı?

İşin hazin tarafı, "diktatör" aramızda dolaşıyor.

Ama, adını, kimliğini, mensubiyetini bilmiyoruz.

Yaşanan, örneğine Mussolini ''İtalya''sında, Hitler ''Almanya''sında, McCarthy ''Amerika''sında rastlayabileceğimiz olağanın da fevkinde bir olağanüstü hal.

Türkiye''yi siyasetsizliğe mahkum edenler, Aydın Engin''in dediği gibi, gelecekte ülkenin utanç duyacağı bir cadı kazanının ateşini körüklüyorlar.

Ve biz bu vasata, inatla ve ısrarla "hukuk devleti" diyoruz.