Yıkılan minare ve Çeçenistan

Depremde yıkılan minare için, camide yardım toplama kararı almışlar.

Herkes, gönlünden ne koparsa bağışta bulunurken, cemaatten birisi itiraz etmiş.

- Camide hasar yok. Namazımızı rahatça kılabiliyoruz. Ezanlar nasılsa hoparlörden okunuyor. Gelin, minare için para toplamaktan vazgeçelim.

- Ya ne yapalım? Camimiz minaresiz mi kalsın?

- Kalsın kardeşim, ne çıkar! Ben diyorum ki toplanan bu paraları Çeçenistan''a gönderelim. Orada Ruslar, çoluk-çocuk demeden sivilleri öldürüyor. Mazlum Çeçenler''in feryadı bütün dünyayı sardı. Erteleyelim şu minare işini. Şimdi Çeçen kardeşlerimizin göndereceğimiz her kuruşa ihtiyacı var... Gelin sözüme kulak verin...

Hacı dayının sözüne kulak veren olmamış.

Hatta tartışma büyümüş. "Minaresiz cami olur mu?" ile başlayan, "Yardım gerekiyorsa devletimiz yapar!" ile devam eden ve de "Sen ne biçim hacısın, nasıl Müslüman''sın?" ile biten tartışma sonunda hacı dayı cemaatten ayrılmış.

Artık ne camiye gidiyor, ne rastladıklarına selam veriyor.

Namazını evinde kılıyor.

İstanbul Serbest Muhasebeci Mali Müşavirler Odası, kısa adıyla İSMMMO yetkilileri, (konuya girmeden şunu belirtmem gerekir: Bu kısaltmanın da bir kısaltmaya ihtiyacı var.) buldukları boş vakti değerlendirmek için, oturup bir hesap yapmışlar.

1999 yılı itibariyle kim ne kadar vergi iadesi alacak sorusuna cevap aramışlar.

Başkan Yahya Arıkan''ın yaptığı açıklamaya göre vergi iadesi belgelerinin 20 Ocak 2000 tarihine kadar ilgili kurumlara verilmesi gerekiyor.

Bunu zaten biliyorsunuz. Peki asgari ücretli birinin eline ne kadar vergi iadesi geçecek ondan haberiniz var mı?

Hemen söyleyelim, tam 37 milyon TL.

Güle güle harcasınlar.

Akit baskınını, ağzının suyu akarak veren medya kuruluşlarına, birinin ayna tutması lazım.

Bu tavrın çok aşağılık bir tavır olduğunu söylemek istiyorum ama inanın yetmeyecek. "Aşşağılık" demek belki daha doğru!

29 Ekim Cuma günü, "Galiba bir otomobil markamız olacak" başlığı altında yazdığım yazıda, eğer gerçek çıkarsa, Jet-Pa''yı tebrik edeceğimi söylemiştim.

Töreni izledik. İlk Türk otomobili İMZA karşımızdaydı. Heyecan ve gurur vericiydi. Hikâye değil, gerçekti. Hem de öylesine gerçek ki, bir tebrik yetmeyecek!..

Yıllardır yurt dışından gelen parçaların montajını yapan fabrikalar kurarak bununla övünenleri utandıracak mı, bilmiyorum.

Fadıl Akgündüz, hayallerini gerçekleştirdiğini söylerken, acaba benim hayallerimi de gerçeğe dönüştürdüğünün farkında mıydı?

İsminin altına "Sanayici" sıfatını yerleştirmekte bugüne kadar tereddüt göstermeyenler, eğer gerçekten sanayici olduklarına inanıyorlarsa, ya rekabete girişip bir marka da kendileri çıkarmaya çalışmalı, ya Fadıl Bey''e destek olmalı, yahut en azından engel olmamalı.

Çünkü bu "İmza", isminin olduğu yere okuma-yazma bilmediği için imza atamayan, sadece parmak basan yaşlıların düştüğü duruma sokuyor diğerlerini. Bu gerçek bir imza. Seri üretimin başlayacağı günü sabırsızlıkla bekleyeceğim. .

"Türk öğün çalış güven" demişti Ehud Barak.

Prim yapacak aklınca, Atatürk''ün sözünü hatırlatarak.

Bizim ne yapacağımızın derdi, sana mı kaldı Bay Barak?

Faili meçhul cinayetlerin çözümü, genç kızlara gönderilen faili meçhul çiçeklerin failinin (âşığının) bulunduğu yöntemle çözülemez mi? (Nasıl bulunuyorsa artık...)

Reha Muhtar ile Ciguli''nin fotoğraflarını bir bulmaca dergisinde yanyana koysak ve aradaki 5 farkın bulunmasını istesek, ne kadar süre vermemiz gerekir?

İbrahim Karagül, "Petrol olan ülkelerde demokrasi olamaz" dedi sohbet ederken. Sevinmeliyiz. Demek ki bizde de petrol var!

"Akit''i basmışlar!" dedi bir arkadaş heyecanla. "Her gün basıyorlar zaten" dedim. "Öyle değil abi, polis basmış gazeteyi." Anlamamakta ısrar ediyormuşum gibi bir sahneydi. "Neden, Akit''in kendi matbaası yok mu?"

Her şeyi baştan anlatması gerekti. "Polis... Akit... baskın... gözaltı... ifade..." Gazetenin kâğıt üzerine basılması değildi söz konusu olan. Anladık sonunda. Aslında sadece olayın ne olduğunu anladık. Yoksa bir gazetenin o şekilde basılmasını hâlâ anlamış değiliz!

Eski TKP Genel Sekreteri Haydar Kutlu bar açmış. Yakışır. Yıllar yılı barlarda memleketi kurtarma provaları yapanlar, "soyacılık" yapacak değil ya!.. (Karga)

Dünyanın her yerinde, mason localarına kadınlar kabul edilmiyor. Sebebi sorulduğunda, masonluğu "Mükemmelliğe erişme çabası" olarak nitelendirdiklerini ve kadınlarınsa zaten mükemmel olduklarını söylüyorlar. İnansak mı?