Bülent Ecevit"i nasıl bilirdiniz?

Kuruluşunun 700. yılı münasebetiyle şu günlerde her fırsatta mercek altına aldığımız Osmanlı''yla alakalı olarak karıştırdığım malzemeler arasında beni şaşırtan bir isimle karşılaştım. Şaşkınlığım, bundan dokuz yıl öncesinin Türkiye Günlüğü dergisinde, üstelik "Osmanlı Tarihi ve Toplum Yapısı Tartışmaları" gibi bir mevzuda, Halil İnalcık''tan İlber Ortaylı''ya, Ahmet Akgündüz''den Mehmet Ali Kılıçbay''a konularında uzman yazarların arasında Bülent Ecevit isminin de yer alışındandı. Sonra pek önemsemedim, Bülent Ecevit yaygın bir addı ne de olsa. Hatta üniversiteden bir arkadaşım dahi vardı bu isimde.

Ancak ilk şaşkınlığım, "Toplumsal Kültürün Türk Siyasal Yaşamına Etkisi" başlıklı makaleyi okumaya başlayınca haklılık kazandı; zira yazarı hakkında hiçbir bilgi verilmemiş dahi olsa, bu makale belli ki, şu anda Başbakanlık koltuğunu işgal eden zata aitti. Siyasilere ait yazılı vesika bulmak, malum olunduğu üzere, büyük vakıa olduğu için incelemeden geçemedim. Makalenin son cümlesine vardığımda, artık kesinlikle bir yanlışlık yaptığıma ve bugün 28 Şubat rüzgarıyla ve demokrat sayılmayacak güçlerin sihirli elleriyle Başbakanlık makamına çıkarılan bir kişinin, "Demokrasi, yalnız bir siyasal rejim değil, aynı zamanda bir yaşam biçimidir" diye başlayan ve şu sözlerle biten bir yazının altına imza atamayacağına kani olmuştum:

"Ne zaman ki kendilerini ''ilerici aydın'' olarak tanımlayan veya ''solcu'' olduklarını söyleyen kesimler ve genellikle Türk seçkinleri, 27 Mayıs''ı da, 12 Mart''ı da, 12 Eylül''ü de bir kefeye koyarlar ve bunlardan herhangi birini mazur veya haklı gibi görüp göstermekten vazgeçerler, ben ancak o zaman, Osmanlı toplumsal kültüründen gelen ve kalıtım yoluyla Cumhuriyet çağına... geçen askercilik eğiliminin kökünden kuruduğuna inanıp sevinebileceğim."

O Ecevit, bu sözleri "Askeri Müdahale Partizanları" alt başlıklı bölümünde yazmış. Bu bölümde o Ecevit, gerekçesi ne olursa olsun bütün darbeleri ve müdahaleci çıkışları eleştiriyor. O Ecevit, "Reform Çizmecileri" alt başlıklı kısımda ise, 12 Mart döneminin reformcu darbecilerini destekleyenleri kastederek, "O aşamada sosyal reformların askerlerden beklenemeyeceğini; üstelik reformlar için askerlere umut bağlamanın demokratlıkla bağdaşmadığını düşünemiyor ve kabul edemiyorlardı... Nitekim, askerlerden reform bekleyerek müdahaleyi alkışlayanlar, birkaç haftaya kalmadan ağır bir hayal kırıklığına uğrayacaklardı" diyor.

Bugünkü Ecevit ise, bildiğiniz gibi, 28 Şubat''ı Türk siyasal düzeninin (ve kendi ikbalinin) tabii bir parçası görüyor, irticai faaliyetlerin Meclis''e ve iktidara sıçramasının 28 Şubat''la engellendiğini düşünüyor. O makalede Milli Güvenlik Kurulu''nun radyo ve televizyon saatlerinin belirlenmesinden Erzurum Atatürk Üniversitesi''ndeki ağaç kesimine kadar her şeye karışmasına kızan Bülent Ecevit''le, bugün MGK''da kimbilir neleri askerlerle paylaşan Bülent Ecevit arasında ne gibi bir ilişki olabilir ki?

Bakın o Ecevit laiklik ve irtica hakkında ne diyor:

"...kimi ilerici aydınlarımız, laikliğin elden gideceği kaygısına kapıldıkça, demokrasiye büsbütün sarılacak yerde, zinde güçlerden medet ummaya başlarlar. Zinde güçlerse ne zaman demokrasiye ara verip yönetime el koysalar, laiklik büyük tahribata uğramaktadır."

Buna göre şimdiki Ecevit, laikliği tahribata uğratan ''zinde güçler''in Başbakanı''dır. Kişilerin diniyle uğraşarak, devlete bir din biçen anlayışın maşasıdır. Söz konusu makalenin yazarı Bülent Ecevit, bugün Başbakanlık yapan Bülent Ecevit hakkında kendisine sual buyrulsa ne derdi acaba?

Kendi deyimiyle, "Milletsevmez Yurtsever" mi?