Kirli savaşın sürmesini kimler istiyor?

Son günlerde Kürt sorununun bu kadar ısınmasını ve artan şiddeti neye bağlamalıyız?

Mesela bir ya da iki ay öncesinden farklı ne yaşanıyor bugün Türkiye''de?

Kazanılmış hangi hak kaybedildi, hangi konuda geri adım atıldı?

TSK bir anda neden operasyonlarını arttırdı? İddia edildiği gibi yoğun bir sızma mı var?

PKK neden ''tek hedefimiz AK Parti'' anonsları ile eylemlerini arttırdı?

Üstelik hükümet son 7-8 ay içinde somut adım atmasa da, demokratik açılımı süreci başlatmışken…

İmralı''da Öcalan ile görüşmeler, müzakere aşamasına gelmişken…

Öcalan 15 Haziran''a kadar süre istemişken…

Seçimler üç hafta kalmışken…

Ortada somut olumsuz bir gelişme yokken…

Artan bu şiddetin bir anlamı olmalı, üstteki soruların da bir cevabı olmalı.

Bu yaşananları Kürt sorununu izleyen bazı gözlemciler bir dalga değişimi olarak okuyor. Yani Kürt siyaseti çözümsüzlük karşısında taleplerini yükseltiyor. Seçimlerden sonra Kürt siyasetinin bu dalga üzerinden kendini siyasallaştıracağını söylüyorlar. Devleti uyarıyorlar.

Bu dalganın, sürekli eylemlilik halinin nihai hedefi ne?

- Devlet kurmak mı,

- Öcalan''ın şartlarının düzeltilmesi ve İmralı''dan ev hapsine çıkarılması mı,

- Siyasi af mı,

- KCK davasının sona erdirilmesi mi,

Bu yeni dalganın bir hedefi hangisi?

Bir kere şunu çok açık ifade etmek gerekiyor; AK Parti hükümetinin Kürt sorununa bakışını sadece Başbakanın son ''Kürt sorunu yoktur, Kürt vatandaşların sorunu vardır'' açıklamasına indirgenmeyecek kadar açıktır.

60-70 yıl boyunca yok sayılan kimliğin yarattığı sorunlar iki yılda çözülmeyeceği gibi, hükümetin başlatmış olduğu açılım da gelinen noktadan sonra sona eremez.

Elbette Başbakanın açıklaması da referanstır ama partinin kuruluş beyannamesinden programına kadar bakıldığında nihai hedefin Kürt sorunun çözümü olduğu görülecektir.

Bu hedef doğrultusunda genel demokratikleşme süreci içinde 2009 yılında ''demokratik açılım'' projesini başlamış, içerik ve yöntem gibi birçok eksiğine rağmen çok önemli adımlar atmıştır. Kürt sorunu bugün çözüme en yakın noktaya gelmişse bunda açılımın büyük payı vardır. Bu yüzden Öcalan ile görüşme toplumda kabul görüyor, eylemsizlik bu yüzden önemli.

Kısaca ortada Kürt siyasetinin ''sürekli eylemlilik'' üzerinden taleplerini yükseltmesinin rasyonel bir gerekçesi yoktur. Tam tersine siyasetin elinin güçlendirilmesi gereken bir sürecin başındayken, siyaseti devre dışı bırakarak, şiddeti siyasetin yerine ikame etmek; yakalanan olumlu havanının olumsuza dönmesine katkıda bulunmaktan başka bir şey değildir.

Bugün yaşanan artan şiddet ve kriz halinin görünürdeki hedefi seçimler sonrasında AK Parti''ye karşı bölgede psikolojik üstünlük sağlamak olsa da; üzeri örtülen nedeni ise; çözümden rahatsızlık duyanların sürece müdahale etme ve siyasetten rol çalma gayretleridir. Bunlar sadece PKK''nın içinde değil, devlet içinde bulunmaktadır. Barış sürecinde işlevsiz kalacağını düşünen, bugün sahip olduğu sosyal statüleri kaybedeceğinden korkanlardır bunlar.

Özet olarak karşımızdaki tablo şudur;

1. Abdullah Öcalan ile devlet adına görüşmeler sürmektedir ve toplum bunu kabullenmiştir. Çünkü toplum Kürt sorunun barış içinde, siyasi araçlarla çözümü istemektedir.

2. Seçimlerde BDP 28-30 civarında milletvekili çıkarması büyük olasılıktır. Çok sayıda vekil siyasete daha aktif katılım demektir. Siyaseten eli güçlü BDP, siyaseten çözümü daha fazla zorlayabilir.

3. Ancak çözüm PKK içinde ve devlet içinde birilerini rahatsız etmektedir. Ve rahatsız olanlar düğmeye basmıştır. Bu şiddet dalgası bir taraftan Öcalan''ın elini güçlendirirken diğer taraftan elini zayıflatmaktadır.

4. Kürt siyasetinin sivil kanadı bu siyaseten bugüne kadar yeterince sahip çıkmadığı için şimdi alınan kararlara uymaktan başka bir şey yapmıyor. Üstelik alınmış kararları savunarak kendini meşrulaştırmaya çalışıyor.

Bugün Kürt siyasetinin yeniden düşünmesi gerekmektedir. Çünkü bu süreçte siyaseten tek sorumlu olarak AK Parti''yi görmeleri ve her şeyin arkasında AK Parti''yi aramaları en büyük zaaflarıdır. Çünkü her şeyi AK Parti''den beklemek ve yapılmayanlar karısında onu sorumlu tutmak, kendi atamadığı adımları ondan beklemek; bunu söyleyenlerin kendini siyaseten işlevsizleştirmesinden başka bir şey değildir. Her şeyin arkasında AK Parti''yi arayanların bu süreçte yapması gereken tek şey, siyasete sahip çıkmak, siyaset yapmak ve AK Parti''ye siyaseten adımlar attırmaktır. Muhalefet olmanın anlamı da bu değil midir?

Elbette bu süreçte AK Parti''yi birçok açıdan eleştirebilirsiniz. Siyaseten eksikliklerini, niyetini sorgulayabilirisiniz ama bütün bunları gidermenin, ortadan kaldırmanın tek yolu siyasettir, şiddet değil. AK Parti''yi daha demokratik adımlar atmaya zorlamak, şiddet üzerinden olmaz. Bu aşamadan sonra PKK''nın, Kürt siyasetinin şiddete prim vermesi uluslararası alanda da meşruiyetlerini yitirmelerine yol açabilir. Çünkü çok hızlı adımlar atılamasa da, demokratik açılım sürecindeyiz. Artık çözüm siyasi süreç meseledir.

Başbakan bugün Van''da konuşacak, 1 Haziran''da Diyarbakır da. Her iki ilde yapacağı konuşmalar bazı oyunları bozabilir. Bu kirli savaşın sürmesini isteyenlerin oyununu bozabilir. Zaten bu oyunu bozacak iki aktör var; biri Başbakan Erdoğan, diğeri PKK lideri Öcalan.