Bir insan bütün bir toplumdur

Türkiye Francis Fukuyama''nın "Tarihin Sonu" diye nitelendirdiği "pazar ekonomisi" ve "çoğulcu demokrasi"yi benimseyeli elli yıl oldu. Ancak devlet hazinesinden geçinenler, sözkonusu ekonomik ve siyasi yapının teminatının "devlet" değil, "toplum" olduğunun bilincine bir türlü varamadılar.

Anayasa Mahkemesi''nin "postmodern muhtıra"sıyla demokratik sistem, bir yara daha aldı. İlk üç müdahale "silahlı güçler"le yapılmıştı. Son iki müdahale ise "silahsız güçler"le yapıldı. Sırtını devlet hazinesine dayayanlar, toplumun "tercih"lerinin yapısını artık "güç"le değil, "hukuk"la değiştiriyorlar.

Siyasi partilerin "değişmez" başkanları ve demokrasiye kesinlikle kapalı yapıları, kendileri gibi Hazine''den geçinenlerin müdahalesine açık davetiye çıkardığı biliniyor. Yine de "Meclis"e "Meclis" dışı müdahaleler, siyasi yapının değişmesini daha da zorlaştırıyor. Seçmenlerin oylarıyla kolaylıkla tasfiye edilebilecek bir siyasi parti ve başkanı, demokratik mekanizma dışı güçleri müdahale edince, zayıflayacak yerde, tam tersine güç kazanıyor.

Demokratik mekanizmanın işlerlik kazandırdığı "toplam akıl", Hazine''den geçinenlerin aklından çok daha güçlü ve çok daha sağlıklıdır. Seçmenlerine saygılı olan yöneticiye, hiç kimse saygısızlık yapmayı düşünmez.

Türkiye''de Vural Savaş, Erol Özkasnak, Çevik Bir, Kemal Gürüz ve Kemal Alemdaroğlu gibi, güçleri bilgi ve becerilerinden değil de içinde bulundukları kurumlardan gelenler, seçmen iradesine karşı çıkmakla kalmıyor, onları küçük düşürecek hakaretler yağdırmaktan da çekinmiyorlar.

Savaş, bulunduğu yeri yitirmenin verdiği öfkeyle, kendisini tayin etme yetkisi olan Cumhurbaşkanı Sezer''e, Anayasa Mahkemesi Başkan Yardımcısı Haşim Kılıç ve eşine akıl almaz suçlamalarda bulunabiliyor. Meclis dışı güçlere o kadar güveniyor ki, Meclis''i bile gözü görmüyor.

Bir ülkede, devlet kurum ve kuruluşlarındaki yeri ve statüsü ne olursa olsun bir kimsenin, hiç kimseyi inancından dolayı suçlamaya hakkı ve yetkisi yoktur. Savaş bir seçmenden çok daha önemli olmadığı gibi, çok daha değerli de değildir. Kaldı ki, Türkiye de nice seçmen vardır ki, onların topluma katkısı Savaş''tan binlerce kat daha fazladır.

Bir ülkede seçmeni çıldırtan şey, onun vergisiyle geçinen biri tarafından horlanmaktır. Bir kişiyi horlayan, aslında bütün bir toplumu horlar.

Bir seçmen bütün bir toplumdur.