Sağ ve sol kalıpların dışında düşünme

Genel seçimlerde DSP ve MHP''nin Meclis''te ilk iki sırayı alması, Türkiye''nin Batı dünyasıyle ilişkilerini bozacağı endişesini doğurdu.

Sırp milliyetçiliğinin Balkanlar''ı kana buladığı bir dönemde, Türkiye''de sağcı ve solcu milliyetçilerin kuracağı hükümetin, sınırların önemini yitirdiği bir dünyaya ayak uydurması oldukça güç görünüyor.

DSP ve MHP devletçi politikalarıyla ekonomiden eğitime kadar her alanda devletin belirleyici olmasını isterlerse, Türkiye yeniden seksen öncesi kapalı ve kavgacı yapısına dönmek zorunda kalır.

Sovyetler Birliği''nin dağılmasından sonra açıkca görüldü ki, piyasa mekanızmasına devletin müdahalesi, ülke kaynaklarının daha verimli kullanılmasını kolaylaştırmaktan daha çok zorlaştırıyor.

Seksenli yılların ilk yarısında Türkiye, dünya pazarlarına açılmak için, "ithal" "ikameci" politikalardan "dışa dönük" büyüme politikalarına geçti.

Özal dış ticaret rejiminde köklü değişikler yaparak, Türk ekonomisini dünya rekabetine açtı.

DSP''nin azınlık hükümetiyle Türkiye ithalatcı ekonomiden ihracatcı ekonomiye geçme yolundaki hızını büyük ölçüde düşürmek zorunda kaldı.

Yeni çıkarılan vergi yasasıyla Türk toplumun üretici gücüne büyük bir darbe vuruldu. Bütün bir toplum vergi suçlusu olarak görüldü.

DSP ve MHP''nin kuracağı hükümet, sağcı ve solcu milliyetçilik anlayışıyla soğuk savaş öncesi dünyaya dönülür.

İkibinli yıllara doğru, sağ ve sol anlayışlarla biçimlenen ekonomi politikaları bütünüyle geçerliliğini büyük ölçüde yitirdi.

Dünyada artık sağcı ya da solcu ekonomi politikaları uygulayan ülkeler değil, kaynaklarını verimli kullanan ülkelerle kullanamayan ülkeler yarışıyor.

Kaynakları verimli kullanmanın yolu devleti her işe ortak yapmaktan geçmiyor.

Türkiye''de devlet, yavaş işleyen, hantal yapısıyla ülke kaynaklarının yok olup gitmesinin tek sorumlusu.

DSP ve MHP dışa dönük ekonomi politikalarında Özal''dan daha ileri stratejiler geliştiremezlerse, Türkiye''yi yeniden yetmiş sente muhtaç hale getirirler.