Türkiye"ye özgü demokrasi

Tanzimat''tan bu yana dünyadaki gelişmelere ayak uydurabilmek için, siyasi ve ekonomik yapısını sürekli yenilemeye çalışan Türkiye, bütün gayretine rağmen, dünya standartlarında bir ekonomik güce ve demokratik yönetime kavuşamadı.

Türk demokrasisiyle birlikte ekonomik yapısı, elli yılı aşan "Çok Partili Dönem"de bile, kendine özgü bir demokrasi ve ekonomik sistem olmaktan kurtulamadı. Anadolu insanının sağduyulu davranması Türk demokrasisini her on senede bir gelen darbelerden kurtaramadı.

Bütün demokratik ülkelerde olduğu gibi, Türkiye''de de darbeli demokrasinin sorumluları, sivil ve asker bürokratlardan önce siyasi partiler ve onların yöneticileridir. Onların kendilerine özgü demokrasi anlayışları, Türkiye''nin siyasi yapısına olduğu kadar ekonomik gelişmesine de en büyük darbeyi vurdu.

Demirel ve Ecevit bu bağlamda "28 Şubat" sürecinin mimarı oldular. Onlar devlet yönetiminde görev alırlarsa, ne kadar özgürlü olursa olsun, demokrasi vardır. Bu ikili hükümette görev almamışsa, devlet ne kadar iyi çalışırsa çalışsın, demokrasi yoktur. Onların bu demokrasi anlayışları, Türk siyasi hayatında büyük yaralar açtı.

Demirel yerine bir değil, dört tane halef bıraktı. Onlar başta Ecevit olmak üzere Çiller, Yılmaz ve Bahçeli. Hepsi de ustalarının çırağı olma görevini büyük bir başarıyla sürdürüyorlar. Onların bu çoşkulu işbirliği olmasaydı "28 Şubat" süreci bu kadar uzun ömürlü olmazdı.

AP''nin ilk yıllarında, partinin kurucuları görüşünü almak için rahmetli Tarık Buğra''yı başkanları Demirel''le tanıştırmışlar. Demirel''i kısa bir süre dinleyen Buğra, "Bu adam gibi laf ustası Anadolu''nun her kahvesinde en azından üç beş tane vardır. Size laf ustası değil, düşünce ve eylem ustası lazım" demiş.

Ustaları Demirel gibi, eylem değil de, laf üreten parti başkanları, hala "28 Şubat" gölgesinde siyasi hayatlarını sürdürmeye çalışıyorlar. Ancak, sözkonusu siyasi parti başkanları unutmasınlar, dayatmacılara tetikçilik yapanlar, önünde ya da sonunda tetikçilere hedef olmaktan kurtulamazlar.

Avrupa Birliği yolundaki Türkiye''nin "28 Şubat" sürecinin devam ettiğini göstermek için altı yıl önce yaptığı bir konuşmadan dolayı Eski Başbakan Erbakan''ın hapishaneye gönderilmeye çalışılması, Türkiye''nin nasıl bir "demokrasi özgürlü" ülke olduğunu açıkca gösteriyor.

Siyasi alanda dünya standartlarına ulaşamayan bir ülkenin, üretim gücü sıralamasında başı çekmesi mümkün değildir. İşte Malezya''nın Ecevit''i Mahatir Muhammed, sınırların ortadan kalktığı bir dünyada, Batı''nın ekonomik saldırısına karşı İslam dünyasını işbirliğine çağırırken, kendisinin ne kadar yaralı bir demokrasiye sahip olduğunu unutuyor.

Malezya''da Başbakan Yardımcısı Enver İbrahim, önemsiz siyasi sebeblerden dolayı altı yıl hapisle cezalandırıldı. İbrahim''le birlikte tutuklanan Dr. Münevver Enis, Batılı sivil toplum örgütlerinin gayretiyle kurtulunca, ilk açıklaması, "yaşamak için M. Muhammed''in değil, T. Jefferson''ın demokrasini tercih ederim" demek oldu.

Anadolu insanı, "Başbakan idam eden" kendine özgü bir demokrasiye değil, parti başkanlarının genel seçimlerce cezalandırıldığı "Kopenhag" kriterlerindeki bir demokrasiyle yönetilmek istiyor.