Üretim ekonomisi olmanın sancıları

Türk ve İslam dünyasının Batı ülkelerinin pazarı olmaktan kurtulabilmeleri için, ekonomik ve kültürel açıdan yeniden yapılanmaları gerekir. Bunun için, Türkiye başta olmak üzere, bütün Müslüman ülkeler, ithalatcı ülkeler olmaktan çıkıp, ihracatçı ülkeler haline gelmelidirler. İhracatcı ülkeye dönüşmenin yöntemi, dünyadaki gelişmelerin izleyicisi olmak değil, yönlendiricisi olmaktır. Yönlendirici ülkeler, izleyici ülkelerden çok daha güçlü olurlar.

Bir ülkenin kültürel ve ekonomik dönüşüm hızı, başka ülkelerin dönüşüm hızlarının çok gerisinde kalırsa, o ülkenin kaynakları, üretimden önce tüketimde değerlendirilir. Türkiye''nin kaynakları ihracattan daha çok ithalatta tüketildiği için, Avrupa ülkeleri gibi, bir üretim ekonomisi değil, bir tüketim ekonomisi olmuştur. İngiltere''nin öncülüğünde, Avrupa ülkelerinin üretim gücünde büyük bir patlamaya yol açan sanayileşme sürecine, Türkiye seksenli yıllardan sonra ayak uydurmaya başlamıştır.

Kareli Defter Eğitim ve Danışmak''ta her ayın son cumasında düzenlenen “birikim paylaşım” toplantısında, Prof. Dr. Muhittin Şimşek, Türkiye''nin sanayileşme serüvenini anlatan kitabı “Yarım Kalan Devrim Rüyası”ndan yola çıkarak, “Türkiye''nin Sanayileşmesinde Dönüm Noktaları Olan Girişimler”i anlattı. Sanayileşme sürecinin doruk noktasını, gemi, uçak ve motorlu taşıtlar gibi, yatırım ürünlerinin ana girdilerini sağlayan temel sanayi sektörlerinde büyük yatırımların yolunu açmak oluşturur.

Türkiye''de temel sanayi yatırımları, Avrupa ülkelerinin hızında gerçekleştirilemediği için, Türk toplumu seksenli yıllara kadar ithalatcı olmaktan kurtulamamıştır. Sanayileşme ekonomik, siyasal ve kültürel boyutlarıyla bütün ülkeleri etkilediğinden, Türkiye''nin, tüketici bir ülke olmaktan üretici bir ülke olmaya geçiş süreci çok sancılı olmuştur. Çünkü bir ülkenin üretim yapısında köklü dönüşümler gerçekleştirmesi, hem iç hem de dış politikasında büyük sarsıntılara yol açar. Türk toplumu, dönüşümün yol açtığı sorunların faturasını ödemeye devam etmektedir.

Anadolu insanının üretim gücünü göstermede ve onun girişimcilik ve girişim kültürü tarihinde Nuri Demirağ, yatırımları ve büyük projeleriyle vazgeçilmez bir yer tutar. O Türkiye''nin ilk ana sanayi kuruluşu, “Karabük Demir Çelik İşletmeleri”nin yapımcılığını üstlenmiştir. Demirağ İstanbul Yeşilköy''de bir uçak fabrikası ve pilot okulu kurarak, İ.T.Ü. Makina Fakültesi''nde Uçak Mühendisliği Bölümü''nün açılmasına da öncülük yapmıştır.

Türkiye''de yönetimler, yüzyılı aşan bir süreçte, Avrupalılar gibi üretmeden, Avrupalılar gibi tüketerek, ülkenin kaynaklarını sorumsuzca harcamışlardır. Yönetimlerin başarısızlığının bedelini, bütün Türk toplumu, yıllarca düşürülemeyen enflasyonla, çok pahalı bir biçimde ödemiştir.

Türkiye''nin üretim gücünün Avrupa ülkelerinin ortalamasına ulaşabilmesi için, yönetilenlerle birlikte yönetenlerin de, üretmeden tüketmemesini öğrenmeleri, “olmazsa olmaz” şartların başında gelir.

Üretmeden tüketen ülkeler, kendilerini ayakta tutacak kaynakları büyüterek geliştiremezler.

Hazırdakini harcayanlara, dünyanın dağları altın olsa yetmez.