Yarım Türk yarım Alman olunur...

Türklerin Anadolu''daki bin yıllık tarihleri boyunca, Kafkaslar, Balkanlar ve Ortadoğu''da yaşayan ırklar birbirine karışmış, hiçbir zaman aralarında aşılmaz duvarlar olmamıştır. Osmanlı coğrafyasında yaşayan, Türkler, Araplar, Çerkezler, Kürtler, Arnavutlar ve Boşnaklar, üstünlüğün soylu olmaktan değil, erdemli olmaktan kaynaklandığını bildikleri için, yüzyıllarca ırkçı düşüncelerin tuzaklarına düşmemişlerdir.

Anadolu insanı, Doğu ve Batı hesaplaşmasının doruk noktasına çıktığı dönemlerde bile, ırkından daha çok, kendisine, haksızlıklara karşı çıkma sorumluluğu yükleyen inancı için savaşmıştır. Onlar her zaman, Orta Asyalı bir annenin Balkanlı bir babanın soyundan gelen ve Türklerin Batılılara karşı verdiği son sıcak savaşın destanını yazan Mehmet Akif gibi, “kanayan bir yara” gördüklerinde, “onu dindirmek için” ölümü göze almayı bilmişlerdir.

Hafta başında, Burç Fem''de, Genel Yayın Yönetmeni Bünyamin Şen''in öncülüğünde, aksatmadan sürdürdüğümüz Mavera Sohbetleri''nde Prof. Dr. Sadettin Ökten ve Doç. Dr. Kemal Sayar ile birlikte, “Türkiye''de son yıllarda kabaran ulusalcılık dalgasının yol açtığı sorunlar”ı konuştuk. Neden bir insanın yarım Türk, yarım Alman olabileceğini, niçin hem Müslüman hem Hristiyan olamayacağını tartıştık.

Eskişehir''in Yunus Emre''sinde doğan biri, doğduğu yerde soyadıyla bilinir. Kazayı Mihallıççık''ta Yunus Emrelidir, Eskişehir''de Mihallıççıkdır. Ankara''da Orta Anadoludur, İstanbul''da Anadoludur, Londra''da, Türkiyelidir, New York''ta İslam dünyasındandır. Ülkeler arasındaki sınırların büyük bir esneklik kazanmasıyla, bütün ırkların harman olduğu bir dünyada, devletlerin gücü, her alanda dünya standartlarını belirleyen, kurum ve kuruluşlarından gelmektedir. Sorunu medeniyet temelinde ele alan Sezai Karakoç''un “İslam''ın millet görüşü” başlıklı denemesinde vurguladığı gibi, büyük insanlık daireside, inananlar, kimsenin kimseye üstün olmadığı bir millettir.

İslam''a göre, bütün insanlık aynı anne ve aynı babadan gelmektedir. Soyu nereye dayanırsa dayansın, herkes Adem ile Havva''nın çocuklarıdır. Bu yüzden, birinci daire, bütün insanları içine alan en geniş ve en büyük dairedir. Herkes yaratılışta bir tarağın dişleri gibi, birbirine eşittir. İnancın dışında, dil, renk ve ırk ayrılığı, hiçbir zaman kardeşliğe engel değildir. Bu yüzden, Kur''an “Ey insanlar” diyerek bütün insanlığa seslenir.

İkinci büyük daire, “İbrahim milleti”ni oluşturan inananlardır. İnananlar gibi, inanmayanlar da bir millettir. İnananlar topluluğu, son üç büyük peygamberin izleyicileri olan, Müslümanlar, Hristiyanlar ve Yahudilerdir. Müslümanlar peygamberler arasında ayrım gözetmezler.

Üçüncü büyük dairede Japonya''dan Amerika''ya bütün dünyaya dağılmış olan Müslümanlar vardır.

Dördüncü büyük daireyi, Kuzey Doğu ve Batı Türklerinin oluşturduğu soylar ve beyler oluşturur.

Beşinci büyük dairede, bin yıllık Türk tarihiyle yoğrulan Anadolu insanları vardır.

Türkleri Türk yapan Anadolu insanının ırkından önce inançlarıdır. Ancak hiç kimse aslını inkar etmez.

Allah''ın verdiği renkten başka her renk silinir, yok olur gider. İnsanlar arasında birliği inanç sağlar.

Irkın rengi solar, inancın rengi solmaz.

Irk seçilmez, inanç seçilir.