28 Şubat"ın adayı Demirel

Bakanlar Kurulu''nun onayı ile icrai nitelik kazanan MGK kararları, nasıl hâlâ tatbik edilme imkânı buluyor?Genelkurmay Başkanı kimden güç alarak "28 Şubat bin yıl yaşayacak" diyebiliyor?Bu sorulara doğru cevap verirsek, Kemal Gürüz''ün nasıl yeniden başkan seçildiğini de daha iyi anlayabiliriz.

Süleyman Demirel, Meclis iradesini hiçe saydı. Üniversite öğretim üyelerinin pek çoğunun iradesine de saygı göstermedi ve YÖK Başkanlığı''na gene Kemal Gürüz''ü atadı.

"Ben yetkimi kullandım... Böyle takdir ettim" diyor.

Bir hakimin de takdir hakkı vardır. Ama bu takdir hakkını, hukukun üstünlüğü çerçevesinde uygulamak mecburiyetindedir.

Cumhurbaşkanı, Meclis''in iradesini ve Türkiye''nin gerçeklerini göz önüne almalıydı. Ama o 28 Şubat iradesini üstün tuttu.

Demirel''e şu soruyu sormak isterim: "Perşembe günü Genelkurmay Başkanı Kıvrıkoğlu Çankaya''da mıydı? Kıvrıkoğlu, Kemal Gürüz konusunda bir şey söyledi mi?"

Kemal Alemdaroğlu ve Kemal Gürüz, Maliye ve Sayıştay raporlarıyla tesbit edilen suistimallerin sacayakları. Ama, Demirel, bunu niçin dert edinsin? Kendi "aile fotoğrafında" kimlerin bulunduğu gazetelerde yayınlanmadı mı?

Nisan ayında cumhurbaşkanlığı seçimleri var. Kemal Gürüz''ü yeniden başkan yapmak suretiyle Demirel, 28 Şubat''ın adayı olacağını gösterdi.

Peki onun karşısına kim çıkacak?

Sahte demokrasi kahramanı Mesut Yılmaz. Yılmaz, bireyin hakkını savunmaya başladı. Artık "İnsan hakları ve demokrasi" diyor.

Ne kadar inandırıcı?

Mart 1998''e geri dönelim. 27 Mart 1998''de toplanacak olan Milli Güvenlik Kurulu''nda 28 Şubat''a benzer bir havanın yaşanacağı iddia ediliyordu.

Mesut Yılmaz önce Gürcistan yolunda, sonra da Türkiye''ye dönünce esip gürlemeye başladı:

"BÇG''ye gerek yok. İrticaya karşı mücadelede sivil önlemler yeterli."

"Kavganın temelinde terfi pazarlığı var. Orgeneral Karadayı''nın süresi uzatılırsa bazı generallerin önü açılacak."

"Asker, sivil otoriteye tâbidir"

"Türkiye''yi karıştırmak isteyenler başörtüsünü kurcalıyor. 15 yıldan beri İmam Hatipli talebeler başörtülü olarak okula giderken, Milli Güvenlik dersine giden bazı hocalar, bu durumu protesto için sınıfı terk ediyor. Onlara yazılı emir verilmiştir."

"Türkiye''de maalesef 1940''lı yılları özleyenler var. ''O yıllar ne güzeldi, hep bizim borumuz öterdi. Milletin ne düşüneceğine, ne söyleyeceğine biz karar verirdik'' diye o günleri, demokrasi açısından karanlık olan o dönemi özleyenler var."

"Höt deyince bırakacak değilim. Dayatma olacaksa, ben yaparım. Herkes kendi işine baksın. Batı Çalışma Grubu''nu lağvedeceğim."

"Kışlaya dön mesajı: 27 Mart, 28 Şubat olmayacak"

Mesut Yılmaz böyle esip gürlerken, hepimiz de havaya kapılmıştık. Onu bu cesur çıkışından dolayı kutladık.

Ama ne oldu?

Karadayı sert bir açıklama yaptı. "Esef verici, çirkin hezeyanlar"dan söz etti. "Türk Silâhlı Kuvvetleri''nin cumhuriyetin güvencesi olduğunun" altını çizdi.

Yılmaz''ın kahramanlık günleri de, bu açıklama ile bir anda sona erdi.

Cumhurbaşkanlığı seçiminde karşı karşıya bırakıldığımız dayatmalara bakınız.

Bir yanda 28 Şubat''ın adayı Süleyman Demirel. Karşısında, sahte demokrat Mesut Yılmaz.

Parlamento''da, bu iki adaydan üstün, en az 50 kişi çıkar; samimi demokrat ve aile fotoğrafı düzgün, en az 50 kişi bulunur.

Ama Türkiye''de önce puslu bir hava yaratılıyor. Sonra, bulanık suda balık avlamaya çalışılıyor.

Oysa Anayasa''nın 102''nci maddesi, cumhurbaşkanlığı seçimlerini bunalım çıkarmayacak biçimde düzenlemiş.

Cumhurbaşkanı seçilmek için, ilk iki turda, üye tam sayısının, üçte iki çoğunluğu gerekli. Üçüncü turda, salt çoğunluk aranıyor. Hiç kimse üçüncü turda salt çoğunluğu elde edemezse, dördüncü tura, en fazla oy alan iki aday katılıyor ve salt çoğunluğun reyini alan Cumhurbaşkanı oluyor. Dördüncü turda da sonuca varılamazsa, TBMM seçimleri yenileniyor.

12 Eylül öncesinin bitmek bilmeyen ve sonunda da darbe gerekçelerinden birini oluşturan turlar gene gündeme gelemez. Çünkü, nihayet iki aday karşı karşıya kalıyor. İkisinden biri salt çoğunluğun desteğini kazanamazsa, Meclis feshediliyor ve halka gidiliyor.

Dolayısıyla, çözüm Anayasa''nın içinde. Ama sanki Demirel''den başka çözüm yokmuş havasını yayıyorlar.

Esasında 40 yaşını tamamlamış üniversite mezunu herkes Cumhurbaşkanı olabilir de, bir tek Demirel olamaz. Hiç, tek bir kişi için Anayasa değiştirilir mi?

"Gamlı baykuş" adını taktığım dostum, Kemal Gürüz''ün atanması üzerine karalar bağladı. "28 Şubat bitti diyenler görsün" diye bundan sonraki olumsuz gelişmelere dikkatini çekti. "Amerika''da da, Mc Carthyciliğin tasfiyesi yıllar almıştı. 28 Şubat kurumsallaşıyor" dedi.

28 Şubat, netice itibariyle, Milli Güvenlik Kurulu kararıdır. Bağlayıcı hiç bir yönü yoktur.

Nitekim, Danıştay''ın yetkilerini düzenleyen Anayasa''nın 155''inci maddesinin müzakereleri sırasında, Danışma Meclisi''nin bir üyesi MGK kararlarının Danıştay''ın incelemesine tâbi tutulmasını talep etmişti.

Bir başka üye, Cahit Tutum, şu izahatı verdi: "Milli Güvenlik Kurulu kararı, bir icra kararı, lazımül infaz bir karar değildir; istişari niteliktedir; kesinlikle doğrudan doğruya yürütülecek bir karar değildir: Bakanlar Kurulu onaylamadıkça, Bakanlar Kurulu bu kararı benimsemedikçe, ortada, aleyhine Danıştay''da iptal davası açılabilecek bir karar da yok demektir."

Anayasa Komisyonu adına açıklama yapan Turgut Tan da, Cahit Tutum''u destekleyerek şu görüşleri ortaya koymuştu:

"MGK; Yürütme bölümünde yer almakla birlikte, Yürütme''nin yardımcısı bir organdır. Görüşleri tavsiye niteliğindedir. Bakanlar Kurulu kararıyla bunlar icrai hale, yürütülebilir hale gelir. Milli Güvenlik Kurulu''ndan çıktığı anda, icrai bir karar söz konusu değildir. Binaenaleyh yargı denetimi gerekmez." (Danışma Meclis zabıtları 15.9.1982)

Malûmu ilân eden ve takviye eden bu zabıtlar ortada.

Peki, ancak Bakanlar Kurulu''nun onayı ile icrai nitelik kazanan MGK kararları, nasıl hâlâ tatbik edilme imkânı buluyor?

Genelkurmay Başkanı kimden güç alarak "28 Şubat bin yıl yaşayacak" diyebiliyor.

Bu sorulara doğru cevap verirsek, Kemal Gürüz''ün nasıl yeniden başkan seçildiğini daha iyi anlayabiliriz.