Dekolte siyaset...

Bin dokuz yüz seksen''den beri değişim tartışmaları yapan Türkiye, bu tartışmaları akılalmaz bir biçimde unutmuş gözüküyor..

Değişim tartışmaları, darbelerle kötürümleştirilmiş siyasetin bir hedef bulma ve kişilik geliştirme ihtiyacının çok yönlü karşılanması bakımından çok önemli bir işlev görüyordu.

Toplumsal mutabakatın ya da siyasal sistemin değişimine dair tartışmalar, biraz siyasetin soluksuzluğu yüzünden, biraz da siyaset-dışı odakların, bu tartışmaların neticesinde istenmeyen yerlere varılmasından çekinmeleri yüzünden tartışmalara karşı olumsuz bir tavır takınmalarıyla bitmiş görünüyor.

Siyaset-dışı güçler bakımından tartışmaların varabileceği birçok istenmeyen nokta bulunmaktadır. Bunların en kaydadeğer olanı ise, siyasal sistemin işleyişinin, sivil siyasetçilerin her noktada belirleyici olması yönünde düzenlenmesidir. Bu bakımdan değişim tartışmalarının sona ermesinin siyasetçiye zarar verdiğini, ama siyasetçinin işine müdahil olmak isteyenlere fırsatlar sunduğunu söylemek mümkündür. Öyleyse siyasetçi bizzat kendi zeminini tahrip eden böyle bir gelişmeye neden imkan tanımıştır, diye sormak gerekmektedir...

Siyasetin, değişim tartışmalarını akılalmaz bir vurdumduymazlıkla bir kenara bırakmasının sebebi, değişimi tartışmaya soluğunun yetmemesidir. Bu soluksuzluk, değişimin yaratacağı imkanlar konusunda bir aymazlıktan çok, siyasetin yapısal sorunlarından kaynaklanan bir güç yetirememeden dolayıdır.

Siyaset bütün yapısal bozukluklarını seçime gidilen şu dönemde sergilediği görüntü ile teşhir etmektedir...

Seçime gidilirken bir yandan partiler arasında yarış kızışmaktadır, bir yandan da seçimin yapılmayacağı yönündeki kulisler ilgi odağı olmayı sürdürmektedir. Seçimin tüm yükleriyle başbaşa kalan partiler, seçimin engellenmesi yönündeki çabalara karşı birşey yapmaktan aciz bir görüntü vermektedir. Seçimi engellemeye çalışanlar yeni bir formül ortaya attıkça ancak siyasetçiler seçimin yapılması gerektiği konusunda bir söz söyleme imkanına kavuşabiliyorlar. Bunun dışında siyasetçiler, seçimin yapılmasının ve siyasetin zemininin korunmasının gerekliliğine dair kendiliklerinden bir insiyatif alamıyorlar. Bu da siyasetçilerin, siyasetin varlığının korunması ve geliştirilmesi bakımından söyleyecek sözlerinin kalmadığını ifade etmektedir.

Seçime gidilirken siyasetçiler, siyasi partilerinin reel çıkarlarını aşan bir pozisyona sahip değiller. Siyaset kendi "mesleki sorunları"na gömülmüş durumda. Seçimin yapılmasını engellemeye dönük çabalara karşı gündelik karşılıklar vermek dışında cevap üretilemiyor. Cumhurbaşkanı''nın Erez aracılığıyla yaptığı hamleye Çiller''in Ecevit''i öne sürerek verdiği karşılık bile olup bitenin ardılı olarak elde edilmiş bir insiyatiftir.

Siyaset sadece kendi reel çıkarlarının takipçisi olan dekolte bir kıyafetle/gündemle seçime gitmektedir. Söylenen sözlerin siyasetçilerin reel çıkarlarını işaret etmekten başka bir yönü yoktur. Bu nedenle siyasetin değişim tartışmalarına güç yetiremeyerek insiyatifi başkalarına kaptırması kaçınılmazdır.

Şu andaki siyasi tartışmaların, siyasetin yapılması gerekeni yapmamaktan dolayı kilitlendiği tartışmalar olduğu, seçimin bile halen askıda olma ihtimalinin geçer akçe olmasından bellidir. İttifaklara, transferlere ve "n''olacak şu merkez sağın hali?" tartışmalarına gömülmüş siyasetin bu dekolte gündemi, "sanat için soyunurum" diyenlerin ima ettiği kadar bile mesleki sorunlarının ötesine erişen bir gündeminin olmamasının işaretidir..