Fazilet"e dikkat...

Siyasal kurmaylık düzeyindeki bütün yetersizliklerine rağmen üzerinde yükseldiği sosyolojik karşılıkları sebebiyle sahici bir parti olmayı sürdürebilen Fazilet bu sahiciliğini kaybetmeye çalışıyor. Yerli değerlerin siyasallaşması bakımından MHP ile aynı kampı paylaşan Fazilet, bir yandan bu değerleri siyasallaştırma biçiminin farklılığı bakımından, öte yandan da MHP''nin sosyolojilere dayanmayan bir büyümeyi temsil etmesi bakımından çok farklı bir yerde durabiliyordu. Bu duruşuyla da insanların aidiyetlerini koruyarak dünyaya katılma arayışları için bir ilgi oluşturabiliyordu. Şimdi ise siyasetin sismik verileri bu orijinal "yer"in terk edilmeye başlandığını gösteriyor. Anketlere epey bir müddet sonra yansıması muhtemel bu gelişme, Fazilet''in abartılı bir küreselleşme söylemi ve MHP''ye saldırıp o noktaya oynamaya çalışan içe kapanmacı bir yerlilik arasında sıkışan yeni ama plastik bir karaktere büründüğünü gösteriyor.

Bu noktaya dünyadaki çok önemli bir gelişmeye atıf yaparak devam edelim...

Seattle''da WTO''ya (Dünya Ticaret Örgütü) karşı gösterilen tepki, dünyanın gidişinden huysuzlanan kitlelerin, engel tanımayan sermaye egemenliğine karşı bir tavır alışını gösterdi. WTO''ya gösterilen tepkinin değişik bileşenleri ve birbiriyle çelişen unsurları var kuşkusuz. Fakat bütün araç ve amaç farklılıklarına rağmen binlerce insan, kapitalizmin nizam-ı âlem ülküsüne dur demek üzere biraraya gelebildi. Seattle''de 1960''dan beri ilk defa sokağa çıkma yasağı koyulmasına neden olacak kadar görkemli olan bu isyankâr panayırda "eğlenenler" kapitalistler olmadığı gibi bütünüyle kol gücüne mahkum olan en alt sınıf mensupları da değildi. Sınıfsal kökenleri, alışkanlıkları ve kapitalist dünyanın nimetlerinden yararlanma katsayıları isyankârlığa hiç de müsait olmayan, böyle bir tepkiyi ortaya koymaları gerekmeyecek kadar "iyi halli" sayılabilecek insanlardı meydanları dolduranlar. Çarka çomak sokmayı da başardılar bir yerinden.

Yerli aidiyetlerin ve küreselleşmenin at başı giden gelişmesi dünyada kolayca senteze ulaşmıyor. Toplumlar bir yandan dışa açılmak için kışkırtılırken, diğer yandan bu açılmanın belirsizliği ile tamamen içe kapanmaya yöneliyor. Çünkü küreselleşme insanların kendilerini içinde anlamlı hissettikleri bütün aidiyetlere saldırırken, buna karşılık, yerli değerlerin siyasallaşması ilk anda küreselleşmeye karşı bir direniş gibi gözükürken aslında toplumları ilkel milliyetçilikle daha yoğun temasa "sürükleyerek" dünyanın dışına itiyor. Toplumların bu iki "uç" arasında savrulması, yeni millennium''un "tanımlayıcı çelişkisi" olacağa benziyor. Bu nedenle, dünyada tartışılan "yeni siyaset," Türkiye''de sanıldığı gibi sağın ve solun yenileşmesinin "toplamı" olarak ortaya çıkmıyor. Tam tersine, bu çeşit bir toplamın reddi üzerine temelleniyor. Yeni siyaset, kendini ''yeni binyıl''ın çelişkilerinin belirlenmesi üzerinden tanımlayan ve çözüm önerilerinde ayrışan bir siyaset olarak ortaya koyuyor. Bu noktada en önemli duraklardan biri de yerlici ve içe kapanmacı siyaset ile küreselleşmeci ve aidiyetleri hırpalayan siyaset arasındaki çelişkinin tanımlanması ve çözüme kavuşturulması...

Türkiye bu "sürecin" alaturka ve ilk-el bir biçimiyle 12 Eylül''ün içe kapanmacılığıyla Özal''ın dışa açılmacılığının arasında kalarak tanıştı. Bu sarmalın ardından, bu çelişkiyi sosyolojik düzeyde "barıştırmış" (gidermiş değil) gözüken RP''nin yükselişi geldi. Bu yükseliş ne MHP''nin yerliciliği ne de merkez sağın küreselleşmeciliği ile kesilemedi. RP doğru sosyolojilere yaslandı ama bunu yanlış siyasetlerle temsil ettiği için malûm noktaya çabuk ulaştı. FP ise sosyolojilere yaslanmayı sürdürürken sıkı sıkıya sarıldığı "siyasetsizlikle" varlığını ve görece ağırlığını koruyabildi. Şimdi ise neredeyse bir ABD türü laiklik "takıntısı" ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi "fetişizmi" ile küreselleşmeci bir imaj çizerken, aynı anda MHP yönetiminin Öcalan''ın idamı ve türban konusundaki tavırlarını MHP tabanına karşı kullanarak yerliciliğe "oynuyor." Siyasetsizliğini kendi yaslandığı sosyolojileri "kurcalayarak" kapatmaya çalışıyor.

İşte bu noktada Fazilet durduğu yerin tüm gereklerine sırt çevirmiş oluyor. Siyasal hatalarını yüzeyden aşağılara kaydırıyor ve kendini vareden siyasetin sismik verilerinde parazite yol açıyor. Böylece sayısal olarak hâlâ gücünü korusa da siyasal olarak CHP''den bile güçsüz bir konuma doğru hızla ilerliyor. Üstelik bunu kendi kendine yapıyor. Düne kadar kendisine yapılanları mazeret gösteren bu parti, bugün kendi yaptıklarının, kendisine yapılanlardan daha ağır sonuçlar doğuracağını ilk seçimlere kadar görmemeye de kararlı gözüküyor.