Siyaset yoksa, demokrasi de yok...

Yenilikçi Hareket''in henüz partileşmeden siyasal ağırlık merkezi olması, tüm siyasi partileri "hizalayan" bir hareketlilik üretmiş bulunuyor. Statik siyasi alanı veri kabul ederek, bu alan içinde sıradan bir siyasi odak olmayacağının işaretlerini yeterince güçlü veriyor Yenilikçi Hareket. Verilen işaretler, "siyasetsiz siyaset" zemininde bir "yer" bulmaktan ötesinin arandığını gösteriyor. Bu kadarı yeterli mi peki? Değil tabii. Belki de Yenilikçi Hareket''in öneminden kaynaklanan bir zorluğu olduğu için ortada, buna uygun dinamik siyaset eğrisini her an daha yükseğe çıkarmak durumunda. Bunun için de yapılması gereken, sadece kendi özel alanının gereklerine göre değil, tüm siyasi alanın genişlemesine dönük politikalar üretmekle bağımlı hissetmesi kendini Yenilikçi Hareket''in.

Zaten Yenilikçi Hareket''in henüz partileşmeden böyle bir ivme yakalamış olması, kendi siyasal varlığını taşımaktan önce, tüm siyasi alanının etkinleşme arayışını temsil eden bir konuma yerleşmesinden kaynaklanıyor. Türk siyasal hayatında Yenilikçi Hareket''in ayrıksı yerini korumaya devam etmesi ve hatta tek başına iktidar fırsatını yakalayabilmesi buna bağlı.

Böyle bir durumda Yenilikçi Hareket''e, demokratik hayatı yeniden ve pozitif biçimde yapılandırma talebine karşılık verebilme gibi seçkin bir misyon düşebilir. Çünkü siyasetin alanı genişlemeden demokrasinin gerçek ve güçlü bir demokrasi olmasına imkan ve ihtimal yok. Siyasetin nefessiz kaldığı bir ortamda demokratik rejimi yaşatmaya çalışmanın nasıl bir anakronizm doğurduğunu hep beraber görüyoruz. Bizzat demokratik rejimi korumak adına, demokrasi esaslarını askıya alan uygulamalar ortaya konuluyor. Ekonomiyi siyasetten ayırarak, siyasetin alanı biraz daha daraltılıyor, buna karşılık ortada demokratik rejimi belirleyen bir siyaset de olmadığı için ekonomik kriz katlanarak büyüyor.

Bu kıskaçtan çıkmanın yolunun siyasetten bağımsız ekonomi tartışmaları yapmaktan değil, tam tersine gerçek anlamda büyük harfle "Siyaset"i yeniden keşfetmekten geçtiğini defalarca söyledik. Siyasetin üzerindeki vesayetin sıfırlanmasının, demokrasinin etkinleşmesine yol açacağını, bu alan içinde de hem sistemin siyasal meşruiyet yırtılmalarını anlamlı ve adil yollarla tamir edebileceğini, hem de her türlü krize karşı demokratik sistem içinde kalınarak en etkili modellerin kurulacağını belirttik.

Şimdi gelinen noktada, Serdar Turgut''un teknokratlar hükümeti önerisine herkes kızıyor, ama siyasetçiler eliyle teknokratlar hükümetinden daha beter bir Güney Asya modeline götürülmemize karşı duracak birşey önerebilenlerin sayısı bir elin parmaklarını geçmiyor. Üstelik "orta sınıfların" teknokrat hükümeti modeline psikolojik olarak yapışık durmalarını görmezden gelmek de mümkün değil. Evet, eğer çok acilen, hem de siyasetin içinden, hem de siyaset üzerinde vesayet kuranların bu vesayeti kaldırmasını kollayan siyasi odakların tamamen dışında, siyasetin özgün dinamiklerini harekete geçirerek, "kendi siyasal pozisyonu" ile "siyasal alanının genişlemesini" örtüştüren bir hareket Türkiye''nin dümenine geçmezse, sonuç vahimdir. Ekonomik modeli Güney Asya türü bir modele, siyasi ilişkileri Ortadoğu''nun karakteristik özelliklerine gömülmüş bir Türkiye tablosunun belirmesi yakındır. Böyle bir Türkiye tablosundan çıkmak için "jeo-politik mirasyedilik" de bir işe yaramayacaktır.

Yenilikçi Hareket henüz partileşmedi, ama gidişat, kendi özel pozisyonu ile tüm siyasal alanın genişlemesi arasında bir örtüşmeyi başarabileceğinin işaretlerini veriyor. Yenilikçi Hareket, gerçekten adımlarını bu "stratejik eksen"den kopmadan atarsa, soğuk savaş döneminin "konvansiyonel siyasal ayrışmalarının" artığı haline gelmiş olan mevcut siyasal partilerin köhneliğine son verebilir. Tüm siyasal yapı yenilenebilir. Böylece siyasal sorunlarını rasyonel zeminde algılayan bir Türkiye tablosu ortaya çıkar. Böyle bir tablo ise içeriye heyecan ve dinamizm verirken, dışarıda saygınlık ve etkinlik üretir...