28 Şubat bin yıl sürmesin

Yanlışhatırlamıyorsam, geçen yıl da benzer bir sloganla tertip etmişlerdi. Mazlum-Der bu kez de; "28 Şubat yargı kararları iptal edilsin. İmzala, bin yıl sürmesin"şiarıyla yeniden hatırlatma yapmış…

Hatırlayalım; en azından hikayeleri bilinir olabilmiş Yakup Köse"yi, Salih Mirzabeyoğlu"nu…Derdini kamuoyuna duyuracak kadar şanslı olmayanların, görece görünür olabilenlere, seslerini duyurabileceğine inandıkları insanlara gönderdikleri "görüldü"damgalı cezaevi mektuplarını… İslami örgüt davalarında hiçbir hukuki zemine dayandırılmadan ceza yağdırılmış, 16 yıldır "yatmakta" olanların mektuplarından çıkıp buğu gibi, buhar gibi yüzünüze vuran "ahirette iki elimiz yakanızdadır" sitemlerini… İdamları, tecritleri, o mahkumların ailelerinin bulunduğu şehirlerden ülkenin öteki ucuna sürülmüş/sürülüyor oldukları gerçeğini…

Hatırlayalım mutlaka; bir insanı ailesinden, eşinden, dostundan, ayrı tutarak, onu dört duvar arasına hapsetmek cezanın bizatihi kendisiyken, cezaevi koşullarınıayrıca ceza manivelasına dönüştürmenin cezayı ikiyle belki daha fazlasıyla çarpmak anlamına geldiğini… Suç var mıdır, yok mudur meselesine girmeden, cezaevi koşullarını ağırlaştırmanın kendi başına suç teşkil etmesi gerektiğini…

Hatırlayalım tabi ki… 28 Şubat dönemindeki sistematik hukuksuzları ve usulsüzlükleri, 28Şubatçı olmayan herkesin teslim edebildiği bu dönemde; 28 Şubat"ın planlayıcıları, eyleyicileri ve dahi lojistik destekçileri patır patır içeri alınırken; onların haksız biçimde hayatlarını kararttığı bunca insanın, darbecilerin eylemlerinin nesnesi haline gelen mağduriyetlerinin giderilmesi, yeniden ve bu kez hukuk dairesi içerisinde kalınmak koşuluyla yargılanma haklarının bulunduğunu…

Hatırlayalım elbette; 28 Şubat"ta askerlerin verdiği brifingi ayakta alkışlayanları, ülkede"irtica" tehdidi varmış gibi yapanlardan talimat alanları, o talimatlarıharfiyen uygulayanları… Daha önce davalarında az ceza istenmiş olan insanlara, bu brifinglerden sonra daha ağır cezalar almalarını sağlayacak kanun maddesi değişiklikleriyle onyıllarca yıl hapis cezalarının verildiğini… Bitmiş ama sona ermemiş davaların, Yargıtay aşamasında iptal edilerek geri döndürülmesini…Bunları yapanların icra ettikleri meslek adına hiçbir utanç duymadıklarını…Sivas Davası"nda mesela, olay yerinde bulunmadığı halde, idam cezası alanlarıhatırlayalım…

Hatırlayalım bence de; şahsi 28 Şubat"ı bitmemiş olanları. Yazdıkları fikri eserler, çıkardıkları dergiler ya da oluşturdukları hayır kurumları, eğitim ve yardım kuruluşları nedeniyle idamla yargılanıp tutsak edilenleri… Daha da beteri, onların ailelerini…

Hatırlayalım yani. Çünkü, 28 Şubat döneminde işlerinden ve okullarından, özgürlüklerinden, itibarlarından, siyasi kariyerlerinden ve mal varlıklarından olanları unutuluşa terk etmek, adlı adınca adaletsizliktir. Ve 28 Şubat dönemi adaletsizliklerinin bir kısmı bile hala sürüyorsa, 28 Şubat da sürüyor, denebilir.

Hatırlayalım anlayacağınız; 28 Şubat yargı kararlarından mağdur olmuş olanların serbest bırakılması ve zararlarının –olabilirse- tazmini, ancak bu yolla mümkün olabilir.

Zira hatırlamak, unutma eyleminden geri dönmektir. Ve sudan sebeplerle girdikleri hapishanelerde yıllardır ömür çürüten belki binlerce 28 Şubat mağduru hükümlünün ihtiyacı olan şey de tam olarak budur.

Not: Biliyorum, imza kampanyalarının kamuoyunun dikkatini çekme konusundaki işlevselliği tartışılır durumda artık. Ama ne kadar çok imza, o kadar çok hatırlama demektir. Siz de, http://www.mazlumder.org/adresindeki kampanyaya destek vererek 28 Şubat bin yıl sürmesin, diyebilirsiniz…